II SA/Go 294/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R Sp. z o.o. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. R Sp. z o.o. wniosła skargę na informację Zarządu Województwa o nieuwzględnieniu jej protestu dotyczącego negatywnej weryfikacji projektu. Skargę podpisał K.W., tytułując się prezesem zarządu Skarżącej spółki. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 kwietnia 2017 r., odrębnymi pismami, Spółkę wezwano do: a. uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, iż osoba która podpisała skargę (K.W.) jest uprawniona do występowania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, w tym uprawniona była do wniesienia skargi, np. poprzez przesłanie pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub odpisu z tego rejestru aktualnego na dzień wniesienia skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, b. wykazania dochowania terminu wniesienia skargi, o którym mowa w art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.) w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Pisma sądowe zawierające ww. wezwania doręczono skarżącej spółce w dniu 25 kwietnia 2017 r. Do dnia posiedzenia niejawnego nie wpłynęły do Sądu żądane dokumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Spośród dwóch wezwań wystosowanych do spółki jedno okazało się bezprzedmiotowe, ponieważ z nadesłanych przez organ akt postepowania wynika, że skarżącej spółce informację o negatywnym rozpatrzeniu jej protestu doręczono w dniu 31 marca 2017 r. Z akt sądowych natomiast wynika, że skarga wpłynęła w dniu 14 kwietnia 2017 r., a zatem złożono ją z zachowaniem czternastodniowego terminu o którym mowa w art. 61 ust. 2 ww. ustawy z 11 lipca 2014 r. Tym samym należało uznać, że pomimo niezastosowania się przez Skarżącą do wezwania, brak było podstaw do zastosowania rygoru pozostawienia skargi bez rozpatrzenia przewidzianego w art. 61 ust. 7 wspomnianej ustawy, ponieważ Sąd powziął z innego źródła informację, iż skargę wniesiono w terminie. Niemniej jednak należało uznać, że wobec nieudokumentowania umocowania K.W. do reprezentowania spółki, skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a."), skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom dla pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Natomiast w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do treści art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona w dniu 13 kwietnia 2017 r. Dlatego obowiązkiem strony było wykazanie, że tego właśnie dnia osoba, która skargę podpisała była umocowana do reprezentowania spółki. Wprawdzie do skargi dołączono poświadczony przez autora skargi za zgodność z oryginałem odpis pełny z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (w skrócie: "KRS"), lecz odpis ten - jak wynika z jego treści - odzwierciedlał stan zapisów w rejestrze na dzień [...] maja 2016 r. (k. 296 i n. akt sądowych). Pochodził zatem z daty o ponad 10 miesięcy poprzedzającej dzień sporządzenia i wniesienia skargi. Nie był zatem miarodajny dla oceny umocowania autora skargi do dokonania tych czynności, ponieważ nie odzwierciedlał aktualnej treści zapisów w KRS. Dlatego sformułowano wezwanie przytoczone we wcześniejszym fragmencie uzasadnienia. Z jego treści wynikało, że zobowiązywało ono spółkę do wykazania umocowania K.W. do reprezentowania spółki w dacie wniesienia skargi, która to data jest wnoszącemu skargę znana. Jednocześnie w zarządzeniu wskazano sposób udokumentowania umocowania ("przesłanie odpisu pełnego z KRS lub odpisu aktualnego na dzień wniesienia skargi"). Brzmienie wezwania pozwalało na odczytanie w sposób niewątpliwy jego przedmiotu, terminu i rygoru. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 307 akt sądowych) wynika, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej zostały prawidłowo doręczone Skarżącej spółce w dniu 25 kwietnia 2017 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął zatem swój bieg 2 maja 2017 r. i upłynął bezskutecznie z dniem 9 maja 2017 r. Brak wymienionych w wezwaniu dokumentów oraz nieprzydatność odpisu z KRS złożonego wraz ze skargą powodowały, że skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu, ponieważ nie można było wyjaśnić czy osoba, która ją podpisała była uprawniona do reprezentowania spółki. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę, przy czym zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.