II SA/Go 30/07

Dnia 31 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym skargi D.A. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Go 30/07 wydanego w sprawie ze skargi D.A. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia ekspertyzy budowlanej zakończonego wyrokiem z dnia 20 października 2005 r., sygn. akt II SA/Go 56/05 p o s t a n a w i a : odmówić przyznania ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokatowi A.J. wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 lutego 2007 r. w przedmiocie odrzucenia skargi D.A. o wznowienie postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 20 października 2005 r., sygn. akt II SA/Go 56/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę D.A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku nałożenia ekspertyzy budowlanej. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 22 grudnia 2005 r. W sprawie zakończonej powyższym wyrokiem D.A. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego, która postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Go 30/07, została odrzucona z uwagi na oparcie jej na okolicznościach innych aniżeli ustawowe podstawy wznowienia postępowania. Pełnomocnik przyznany skarżącemu na zasadzie prawa pomocy, adwokat A.J. przedłożyła w dniu 19 kwietnia 2008 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia, za którą postanowieniem z dnia 7 maja 2008 r. otrzymała od Skarbu Państwa przewidziane przepisami prawa wynagrodzenie w kwocie 180 zł powiększonej o należną stawkę podatku od towarów i usług oraz zwrot poniesionych kosztów. Dnia 12 sierpnia 2011 r. D.A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. pismo zawierające wniosek o "unieważnienie" postanowienia Sądu z dnia 28 lutego 2008 r. jako niezgodnego z art. 6 i 13 Konwencji Praw Człowieka. Pismo to zostało zakwalifikowane jako skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, o której mowa w art. 285a i następnych ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Postanowieniem dnia 30 sierpnia 2011 r. skarga D.A. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia z dnia 28 lutego 2007 r. została odrzucona na podstawie art. 285f w związku z art. 175 p.p.s.a., z uwagi na niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego przy jej sporządzaniu. Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego, adwokat A.J. wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając m.in., że przed wydaniem tego postanowienia skarżący powinien zostać wezwany do sprecyzowania, czy jego pismo z dnia [...] sierpnia 2011 r. istotnie jest skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, albowiem "skonsumowanie" prawa do wniesienia tego środka zaskarżenia bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, przy braku stosownego pouczenia Sądu, pozbawiło stronę możliwości skutecznego dochodzenia praw. Tymczasem Sąd, wzywając skarżącego do sprecyzowania charakteru pisma z dnia [...] sierpnia 2011 r., powinien pouczyć go o konsekwencjach samodzielnego składania tego rodzaju środka prawnego. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1056/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższe zażalenie stwierdzając, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zakwalifikował pismo D.A. jako skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia z dnia 28 lutego 2007 r. i z uwagi na jednoznaczną treść pisma z dnia [...] sierpnia 2011 r. nie miał obowiązku wzywać skarżącego do sprecyzowania jego charakteru. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego adwokat A.J. otrzymała ze Skarbu Państwa wynagrodzenie tytułem wykonanego na zasadzie prawa pomocy zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym w kwocie 120 zł, podwyższonej o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Dnia 30 grudnia 2011 r. adwokat A.J. złożyła do akt sprawy datowaną na [...] listopada 2011 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Go 30/07 o odrzuceniu skargi D.A. o wznowienie postępowania sądowego. Wniosła również o zasądzenie na podstawie art. 250 p.p.s.a. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz o zwrot wydatków poniesionych w związku z doręczeniem tej opinii skarżącemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje Wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia okazał się niezasadny. Stosownie do treści art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów. Wprawdzie § 18 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) nie przewiduje wynagrodzenia dla adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jednak należy uznać, że wynagrodzenie za sporządzenie tej opinii co do zasady należy się pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu, po pierwsze dlatego, że omawiany środek zaskarżenia objęty jest przymusem adwokacko-radcowskim (art. 285f § 3 p.p.s.a.), a po drugie dlatego, iż wynagrodzenie za sporządzenie takiej opinii przewidziane jest w postępowaniu cywilnym (co wynika z treści § 13 ust. 5 pkt 2 wskazanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 września 2002 r.). W niniejszej sprawie przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia okazało się jednak niezasadne z innych przyczyn. Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 30 sierpnia 2011 r. o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, kwestionując jego zasadność i prawidłowość, za co otrzymał wynagrodzenie według obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa. Następnie, po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny tego zażalenia, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Go 30/07 o odrzuceniu skargi D.A. o wznowienie postępowania sądowego, również wnioskując o przyznanie wynagrodzenia z tego tytułu. Pomijając już ewidentną niekonsekwencję stanowisk procesowych pełnomocnika wyrażonych w zażaleniu na postanowienie z dnia 30 sierpnia 2011 r., a następnie w opinii z dnia [...] listopada 2011 r. o braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (gdzie jak wynika z pierwszego z tych pism, pełnomocnik zmierzał do otwarcia stronie drogi do merytorycznego rozpoznania tego środka zaskarżenia, a w drugim piśmie wyraził stanowisko o niezasadności jego wnoszenia), należy mieć na uwadze fakt, że za opinię zawierającą ocenę prawidłowości postanowienia z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Go 30/07 o odrzuceniu skargi D.A. o wznowienie postępowania sądowego, pełnomocnik skarżącego otrzymał już raz wynagrodzenie. Nastąpiło to postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 7 maja 2008 r. o przyznaniu adwokatowi A.J. kwoty 180 zł, powiększonej o należną stawkę podatku od towarów i usług oraz kwoty 17 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu, tj. właśnie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Go 30/07 o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego. Skoro pełnomocnik przedstawił już raz swoją pisemną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 28 lutego 2007 r., a co za tym idzie ocenił je jako odpowiadające przepisom prawa i otrzymał za to stosowne wynagrodzenie, to brak jest podstaw do domagania się przez niego wynagrodzenia za wyrażony po raz wtóry pogląd o zgodności tego postanowienia z prawem, zawarty tym razem w opinii z [...] listopada 2011 r. o braku podstaw do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Wyjaśnienie stronie prawidłowości kończącego postępowanie postanowienia z dnia 28 lutego 2007 r., po odrzuceniu przez Sąd skargi o stwierdzenie jego niezgodności z prawem, nie wymagało od pełnomocnika nakładu pracy uzasadniającego przyznanie mu ze Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zwłaszcza, że otrzymał on już wcześniej wynagrodzenie za sporządzoną w tej kwestii opinię. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.