II SA/Go 305/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Protokolant sekr. sąd. Malwina Tomiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi R.S. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Sądu Rejonowego z dnia [...] r., nr [...], II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na rzecz radcy prawnego M.K. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. U z a s ad n i e n ie. Wnioskiem z dnia [...] lutego 2014 r. R.S., powołując się na art. 61 Konstytucji RP oraz ustawę o dostępie do informacji publicznej, zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego o wydanie wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami z lat 2010 - 2014 w sprawach zarejestrowanych w repertorium C pod symbolem 056 i 056 s. Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] Prezes Sądu Rejonowego odmówił udzielenia informacji publicznej - wyroków wraz z uzasadnieniami wydanych w sprawach zarejestrowanych w Repertorium C pod symbolami 056 i 056s, w okresie od 2010 roku do 2014 roku. Decyzja wydana została na podstawie art. 104 § 1 kpa oraz art. 16 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W uzasadnieniu organ wskazał, że żądana przez stronę informacja jest informacją przetworzoną. W latach 2010 - 2014 wydano 104 wyroki, zaś w 45 sprawach sporządzono uzasadnienia. Uzasadnienie wyroku liczy od kilku do kilkunastu stron. W celu dokonania anonimizacji koniecznym byłoby zaangażowanie kilku pracowników i to przez dłuższy okres czasu. Zdaniem organu działania, które musiałyby być podjęte w celu załatwienia wniosku wymagają znacznego zaangażowania sił i środków, a prawo do uzyskania informacji przetworzonej jest ograniczone do przypadków, w których jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Prezes Sądu Rejonowego wskazał, że skarżący wezwany do wykazania, iż informacja której żąda jest informacją szczególnie istotną dla interesu publicznego, nie wykazał takiej okoliczności. Stąd organ I instancji przyjął, że wnioskodawca w swoim żądaniu kieruje się wyłącznie interesem prywatnym. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący podniósł, że żądana przez niego informacja nie może być zakwalifikowana jako informacja przetworzona. Udostępnienie informacji publicznej we wnioskowanym zakresie nie wymaga znacznego zaangażowania intelektualnego oraz czasowego, ani istotnych działań analitycznych, nie wpłynie też na tok pracy Sądu. Realizacja złożonego przez skarżącego wniosku wymaga jedynie wykonania czynności technicznych polegających na skopiowaniu i dokonaniu anonimizacji wyroków i uzasadnień. Przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej ma zastosowanie w przypadku informacji przetworzonej. Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (DZ.U. z 201 r. nr 112, poz.1198), Prezes Sądu Okręgowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie organu II instancji dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy istotnym jest to, że organ I instancji prawidłowo zakwalifikował żądanie wnioskodawcy jako wniosek o uzyskanie informacji przetworzonej. Organ zaznaczył przy tym, że skarżący nie wykazał, a nawet nie starał się wykazać, że uzyskanie danych informacji jest usprawiedliwione wystąpieniem szczególnie istotnego interesu publicznego. Powołując się na orzecznictwo sądowe organ wskazał, że informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej treści i postaci. Organ podzielił pogląd, zgodnie z którym takie czynności organu jak selekcja dokumentów i protokołów, ich analiza pod względem treści, czy anonimizacja, są zwykłymi czynnościami, które nie mają wpływu i nie dają podstaw do zakwalifikowania żądanych dokumentów jako informacji przetworzonej. Jednocześnie organ zwrócił uwagę, że w orzecznictwie sądowym prezentowane jest stanowisko, w myśl którego jeżeli utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpłynie na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, to jest to informacja przetworzona. Prezes Sądu Okręgowego wskazał, że przygotowanie takiej ilości spraw, o jaką zwrócił się skarżący, dokonanie anonimizacji musi zaangażować kilka osób na okres kilku dni. Wiąże się to z koniecznością poniesienia środków finansowych i działań organizacyjnych, które całkowicie stoją w sprzeczności z bieżącą działalnością Sądu. Sytuacja kadrowa Sądu jest bardzo trudna. Skala ewentualnych działań organizacyjnych i finansowych, które miałyby być podjęte dla realizacji wniosku, prowadziłaby do dezorganizacji pracy Sądu. W skardze na powyższą decyzję Prezesa Sądu Okręgowego, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, skarżący wskazał że takie czynności organu jak selekcja dokumentów, a także ich analiza pod względem treści, to zwykłe czynności związane z rozpatrywaniem wniosku o udzielenie informacji publicznej. Nie posiadają one cech przetworzenia informacji. Skarżący stwierdził, że żądane informacje nie wymagają analizowania, segregacji a jedynie anonimizacji, dlatego są informacją prostą. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Okręgowego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji, W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał stanowisko zawarte w skardze. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, które nie zostały pokryte w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. W wyniku przeprowadzenia kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w rozumieniu art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (DZ.U. Nr 153 poz. 1269), Sąd uznał skargę R.S. za uzasadnioną. Stosownie do treści powołanego przepisu kontrola ta sprawowana jest przez sąd administracyjny z punktu widzenia zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd dokonuje w jej ramach oceny prawidłowości zastosowanych przez organy przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego stanu faktycznego oraz bada czy organy dokonały prawidłowej subsumcji, a także czy prawidłowo zinterpretowały zastosowane przepisy prawa. Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2012 r. poz. 270 dalej zwana p.p.s.a.) podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości lub części stanowi stwierdzenie przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania (lit. b), bądź innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Przedmiot kontroli w rozpatrywanej przez Sąd sprawie stanowiła decyzja Prezesa Sądu Okręgowego utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Sądu Rejonowego w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, o której udzielenie skarżący wystąpił. W przedmiotowej sprawie spór pomiędzy skarżącym, a organami I i II instancji dotyczył określenia charakteru informacji żądanej przez skarżącego we wniosku z dnia [...] lutego 2014 r., tj. czy żądana informacja jest informacją publiczną prostą , czy też informacją przetworzoną dla udostępnienia której ustawodawca przewidział pozytywną przesłankę - wykazanie w jej uzyskaniu szczególnie istotnego interesu publicznego. Wymóg ten został określony w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (DZ.U. z 2001 r. Nr 112 poz. 1198 - dalej zwana ustawą). W analizowanej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, że żądana przez skarżącego informacja ma charakter informacji publicznej, o której mowa wart. 1 ust. I. i art. 6 ustawy. Dla podkreślenia należy dodać, że zgodnie z ustawą informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a przy jej wykładni należy kierować się art. 61 Konstytucji RP, który stanowi że prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, informacją publiczna będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej. Prezes Sądu jest organem władzy publicznej i jest w posiadaniu akt sądowych, które zawierają informacje publiczne tj. wyroki, które są jawne i wraz z uzasadnieniami, jako ich integralna część, stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy. Pogląd ten znalazł potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ( por. wyrok z 8 lutego 2011 r. sygn. akt I OSK 1938/11, wyrok z II. sierpnia 2011 r. sygn. akt l OSK 933/11). Tak więc orzeczenia sądowe, jako wydane w sprawie przez Sąd w ramach jego działalności orzeczniczej opartej na przepisach powszechnie obowiązującego prawa, są danymi publicznymi i podlegają udostępnieniu po ich zanonimizowaniu ze względu na prywatność osób fizycznych, o czym stanowi art. 5 ust. 2 ustawy. Odnosząc się do istoty sporu - czy w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z informacją prostą czy z informacją przetworzoną, słusznym będzie przywołanie stanowiska wyrażonego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2013 r. sygn,. akt II SA/Wa 1455/13 w uzasadnieniu którego Sąd ten stwierdził - a skład orzekający w niniejszej sprawie pogląd ten w całości podziela - że "informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną przez sam proces anonimizacji, bo czynność ta polega jedynie na jej przekształceniu, a nie przetworzeniu". Również wtedy, gdy organ posiada w swoich zbiorach dane objęte wnioskiem to wykonanie prostych czynności technicznych, polegających na zliczeniu czy zestawieniu nie może być uznane za informację przetworzoną. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych czynność zaanonimizowania i zestawienia dotyczyłaby 104 spraw o symbolu 056 i 056s, co dla administracji Sądu nie powinno stanowić nadmiernego wysiłku technicznego, organizacyjnego, ani intelektualnego. Mimo, że ustawa nie zawiera definicji informacji przetworzonej to orzecznictwo sądowe wypracowało już stanowisko, zgodnie z którym informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nie istniejącą dotychczas w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są informacje publiczne proste dostępne bez wykazywania interesu publicznego. Dopiero konieczność przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, a przede wszystkim intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste, może czynić z informacji prostej informację przetworzoną (wyrok WSA w Łodzi z 10 października 2013 r. sygn. akt II SA/Łd 684/13). Skoro ustawodawca z prawa do informacji uczynił zasadę konstytucyjną to ustawa o dostępie do informacji publicznej powinna być interpretowana w taki sposób, aby gwarantować obywatelom szerokie uprawnienia w tym zakresie, a wszelkie wyjątki winny być rozumiane wąsko. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" oraz "c" p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. Orzeczenie zawarte w punkcie II sentencji wyroku zostało wydane na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (DZ.U. Nr 163 poz. 1348). ----------------------- 5