II SA/Go 314/13
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2013-06-12
Skład orzekający: Michał Ruszyński, Ireneusz Fornalik, Grażyna Staniszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zasadne jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zaskarżenia uchwały rady gminy dotyczącej ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w sytuacji gdy do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęły wnioski o zbadanie zgodności z Konstytucją przepisów ustawy stanowiącej podstawę prawną tej uchwały?Ratio decidendi
Sąd uznał, że rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zgodności z Konstytucją przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, stanowiących podstawę prawną uchwały rady gminy, ma prejudycjalne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. W związku z tym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 PPSA, sąd zawiesił postępowanie do czasu rozpatrzenia sprawy przez Trybunał Konstytucyjny.Stan faktyczny
Prokurator Rejonowy zaskarżył uchwałę Rady Gminy dotyczącą wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalenia jej stawki. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Konstytucji i ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, wskazując na brak należytej kalkulacji kosztów i zmianę charakteru opłaty na należność podatkową. Sąd administracyjny powziął informację o toczącym się postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym w przedmiocie zgodności z Konstytucją przepisów ustawy, na podstawie której wydano zaskarżoną uchwałę.Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na uchwałę Rady Gminy wo z dnia [...] r., nr XXV.143.2012 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenie stawki takiej opłaty na terenie Gminy postanawia: na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiesić postępowanie sądowe.
Uchwałą z dnia [...] grudnia 2012 r. nr XXV.143.2012 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenie stawki takiej opłaty na terenie gminy [...] Rada Gminy, powołując się na przepis art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142 poz. 1591 ze zm.) oraz art. 6 k ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r. poz. 391 ze zm.) ustaliła sposób obliczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (§ 1 ), wysokość stawki miesięcznej ( § 2 ust. 1), wysokość stawki miesięcznej za odpady zbierane i odbierane selektywnie (§ 2 ust. 2) oraz za odpady zbierane i odbierane selektywnie, w przypadku rodzin, które mają powyżej 3 dzieci do 18 roku życia (§ 3). Wykonanie uchwały powierzono Wójtowi Gminy ( § 4), wskazując, iż uchwała wchodzi w życie po 14 dniach od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa i obowiązywać będzie od 1 lipca 2013 r. (§ 5).
Dnia 8 kwietnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga Prokuratora Rejonowego na w/w uchwałę, w której podniesiono zarzut, że narusza ona art. 6k ust. 1 pkt 1 i art. 6 r ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz art. 7 i art. 168 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej poprzez ustalenie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi bez dokonania należytej i wnikliwej kalkulacji rzeczywistych kosztów funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi, a w konsekwencji zmianie ustawowego charakteru kształtowanej daniny publicznej z opłaty na należność podatkową, a także art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej oraz art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych (Dz. U. z 2011 r. nr 197 poz. 1172 ze zm.) poprzez zamieszczenie w przepisie końcowym dwóch sprzecznych norm prawnych dotyczących daty wejścia w życie uchwalonego aktu prawnego. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że sposób obliczania wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami uznać należy za sprzeczny z zakresem przyznanej organowi kompetencji oraz rodzący trudne do przezwyciężenia (w praktyce) trudności w jego realizacji.
Zaskarżona uchwała wydana została w oparciu o przepis art. 6k ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości (...), zgodnie z którym rada gminy, w drodze uchwały dokona wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi spośród metod określonych w art. 6j ust. 1 i 2 oraz ustali stawkę takiej opłaty; dopuszcza się stosowanie więcej niż jednej metody ustalenia opłat na obszarze gminy. Z kolei przepis art. 6j ustawy wskazuje, że w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 1, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn: 1) liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość, lub 2) ilości zużytej wody z danej nieruchomości, lub 3) powierzchni lokalu mieszkalnego - oraz stawki opłaty ustalonej na podstawie art. 6k ust. 1 (ust. 1), zaś w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 1, rada gminy może uchwalić jedną stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od gospodarstwa domowego (ust. 2). Przepis ten został wprowadzony ustawą z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r. nr 152 poz. 897), która weszła w życie dnia 1 stycznia 2012 r.
Sądowi z urzędu znana jest okoliczność, że do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęły wnioski o zbadanie z zgodności z konstytucją przepisów ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, dodanych ustawą z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw. Trybunał Konstytucyjny zarejestrował kolejne wnioski pod sygnaturami: K 52/12, K 18/13, K 17/12 oraz K 8/13, w tym trzy ostatnie z wymienionych połączone zostały do wspólnego rozpoznania pod sygnaturą K 17/12. Wnioskodawcy kwestionują m. in. art. 6k ustawy, konfrontując go z dyspozycją art. 2, art. 9, art. 16 ust. 2 oraz art. 165, art. 166 ust. 1 i art. 217 Konstytucji, a także art. 4 ust. 2 Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego. Wskazują przy tym, iż regulacja tego przepisu nie spełnia standardu wyznaczonego przepisami Konstytucji RP, pomijając szereg konstytucyjnych formalnych i materialnych gwarancji kształtowania danin publicznych. Wskazane sprawy nie zostały jeszcze rozstrzygnięte przez Trybunał Konstytucyjny co do istoty.
Nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości fakt, iż rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego będzie miało zasadnicze znaczenie dla weryfikacji zaskarżonej w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym uchwały. Postępowanie Trybunału ma bowiem na celu kontrolę zgodności z konstytucją przepisu zawierającego ustawową delegację dla organów uchwałodawczych samorządu terytorialnego, a będącego materialnoprawną przesłanką wydania zaskarżonej w nim uchwały.
Uznając wyłączną kompetencję Trybunału Konstytucyjnego do badania zgodności aktu normatywnego o randze ustawy i wskazując, że orzeczenie wydane przez ten organ ma prejudycjalne znaczenie dla wyniku niniejszej sprawy uzasadnione jest zawieszenie postępowania do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny przedstawionego pytania prawnego .
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło