II SA/Go 318/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie WIkp. z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Go 318/10 oddalającego skargę Z.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia odrzucić skargę kasacyjną. II SA/Go 318/10 Uzasadnienie W dniu 4 listopada 2010 r. w sprawie został wydany wyrok oddalający skargę Z.Z.. Na wniosek pełnomocnika strony ustanowionego z urzędu -adwokat A.G., odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został jej doręczony w dniu 7 grudnia 2010 r. Pełnomocnik ta pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. poinformowała sąd o sporządzeniu dla strony opinii o niecelowości wniesienia skargi kasacyjnej. Następnie w dniu 5 stycznia 2011 r., w imieniu skarżącego skargę kasacyjną złożył pełnomocnik strony radca prawny K.P. przedkładając udzielone mu przez skarżącego pełnomocnictwo. W jej treści wskazał, iż "w imieniu skarżącego zaskarża powyższy wyrok doręczony 7 grudnia 2010 r.". Wyrokowi temu zarzucił "niewyjaśnienie istoty sprawy w zakresie prawomocności orzeczenia potwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, albowiem wobec skarżącego trwa dalej postępowanie przed WOMP". Dalej, iż "...wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz poprzedzającej go decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia, oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany uznawana są za tzw. wymogi konstrukcyjne konieczne do zrealizowania wraz z wniesieniem skargi i niepodlegające sanacji (por. wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2004 r., FSK 13/04, ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 15; wyrok NSA z dnia 22 lipca 2004 r., GSK 356/04, ONSAiWSA 2004, nr 3, poz. 72). Sąd kasacyjny działa z urzędu tylko w przypadkach wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Także wyroki NSA: z dnia 25 maja 2004 r., FSK 155/04, LEX nr 129843; z dnia 26 października 2004 r., OSK 773/04, LEX nr 164460; z dnia 22 listopada 2004 r., 884/04, LEX nr 286859; z dnia 30 listopada 2004 r., FSK 1289/04, LEX nr 147753; z dnia 26 kwietnia 2005 r., OSK 1436/04, LEX nr 236857; z dnia 14 grudnia 2005 r., FSK 383/05, LEX nr 187517 i wiele innych). Stanowisko to podzielane jest także w literaturze postępowania sądowoadministracyjnego (B. Gruszczyński [w]: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 496, H. Knysiak –Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak –Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s.759). Wymagania konstrukcyjne skargi kasacyjnej wiążą się z tym, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a więc z punktu widzenia wskazanych przez stronę podstaw kasacyjnych. Dostrzec należy, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtowało się stanowisko zmierzającego do ograniczania nadmiernego rygoryzmu wymagań konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, uzasadnionego dążeniem do wypełniania zadań sądownictwa administracyjnego w zakresie kontroli administracji publicznej. W uchwale pełnego składu NSA z dnia 26 października 2009 r., (I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010/1/1), które daje temu wyraz stwierdzono, iż przytoczenie podstaw kasacyjnych, rozumiane jako wskazanie przepisów, które - zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną - zostały naruszone przez wojewódzki sąd administracyjny, nakłada na Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 183 § 1 p.p.s.a. obowiązek odniesienia się do wszystkich zarzutów przytoczonych w podstawach kasacyjnych. Z treści uzasadnienia tej uchwały należy zatem wnosić, iż podstawą skargi kasacyjnej mogą być wskazane przepisy, które sąd wskazał jako przepisy, które miały zastosowanie w toku rozpoznawania sprawy, jak też przepisy, które powinny być stosowane w toku rozpoznawania sprawy, ale nie zostały przez sąd zastosowane. Ponadto może tu chodzić zarówno o przepisy regulujące postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, jak i o przepisy postępowania stosowane przez organy administracji publicznej. Niewątpliwie w świetle tej uchwały, jak i stanowiska Trybunału Konstytucyjnego pozytywnie kontrolującego konstrukcję skargi kasacyjnej z wzorcami konstytucyjnymi (por. wyrok TK z dnia 20 września 2006 r., SK 63/05, OTK-A 2006, nr 8, poz. 108) warunkiem odniesienia się do zarzutów każdej skargi kasacyjnej jest jednak powołanie jej podstaw. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika skarżącego nie spełnia jednak elementarnych wymogów konstrukcyjnych, o których mowa w art. 176 p.p.s.a. w zw. z art. 174 pkt 1 lub 2 p.p.s.a. Brak jest w niej mianowicie: oznaczenia zakresu zaskarżenia (to jest wskazania czy wyrok jest zaskarżany w całości czy w części) i przede wszystkim przytoczenia podstaw kasacyjnych z art. 174 pkt 1 lub 2 p.p.s.a. – czyli wskazania naruszenia prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie bądź naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie zawiera ona nie tylko odwołania do wymienionych podstaw (opisowego lub przez powołanie numeru artykułów), podania jakie to przepisy prawa materialnego lub procesowego zostały naruszone, ale także jakiejkolwiek argumentacji prawnej. W całej bowiem treści pisma pełnomocnika skarżącego nie powołano żadnego przepisu prawa. Z tych względów należy uznać, iż skarga kasacyjna jest dotknięta brakami nieusuwalnymi powodującymi jej niedopuszczalność, co w konsekwencji skutkuje jej odrzuceniem na etapie wstępnej kontroli przez sąd pierwszej instancji (art. 178 p.p.s.a.).