II SA/Go 326/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.G. na uchwałę Rady Miejskiej nr XVII/19/2012 z dnia [...]r. w sprawie rozpatrzenia skargi na brak odpowiedzi na zadane pytania postanawia odrzucić skargę. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2011r. Burmistrz, po rozpatrzeniu wniosku S Sp. z o.o. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "Terminal dla samochodów ciężarowych firmy S Sp. z o.o. Oddział Fabryki [...]" zlokalizowanego na działkach nr [...] w obrębie geodezyjnym [...], stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla ww. przedsięwzięcia. Pismem z dnia [...] stycznia 2012r. S.G., powołując się na dyspozycję przepisu art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, odnosząc się do "pism Nr [...] z dnia [...].06.2001 i [...].06.2011r." zażądał wyjaśnienia m.in. "dlaczego doszło do zamiany szczelnej warstwy betonu na dziurawą warstwę tłucznia drogowego i w jaki sposób organ wydający decyzję i postanowienie uznał, że spływający bród z pojazdów nie będzie zagrażał środowisku naturalnemu", a dalej "do jakiej istniejącej sieci kanalizacji miejskiej mają być odprowadzane ścieki". Pismem z dnia [...] stycznia 2012r. Burmistrz poinformował S.G., że w decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2011r. nie zostały wprowadzone żadne zmiany, zaś z jej treści wynika w jakiej technologii zostanie wykonana nawierzchnia terminalu oraz gdzie i w jaki sposób zostaną odprowadzone ścieki bytowe i wody opadowe. Organ ten uznał, iż nie zachodzą przesłanki do wydania postanowienia, o którym mowa w art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. S.G. wniósł do Rady Miejskiej skargę "na brak odpowiedzi na zadane pytania w trybie art. 113 kpa w sprawie decyzji nr [...] z dnia [...].05.2011r.". W dniu [...] marca 2012r. Rada Miejska, działając na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) i art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), podjęła uchwałę nr XVII/19/2012 w sprawie rozpatrzenia skargi S.G. z dnia [...] lutego 2012r., w której § 1 uznała skargę za bezzasadną. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012r. S.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] marca 2012r., podnosząc w uzasadnieniu, że urząd prowadzący postępowanie w sprawie ma obowiązek udostępniania dokumentacji na każdym etapie postępowania. Stwierdził, że nie zapoznano go z całością dokumentów przedłożonych Radzie Miejskiej. Nadto, zdaniem skarżącego, nie zapraszając go na sesję Rady, Przewodniczący Rady Miejskiej dopuścił się przedłożenia racji tylko Burmistrza. W konsekwencji Rada została zapoznana ze sprawą jednostronnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Poddanie w przepisie art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) zwanej dalej ppsa, który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. W myśl art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpoznawanej sprawie S.G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. uchwałę nr XVII/19/2012 Rady Miejskiej z dnia [...] marca 2012r. w sprawie rozpatrzenia skargi Pana S.G. z dnia [...].02.2012 r.: na brak odpowiedzi na zadane pytania w trybie art. 113 kpa w sprawie decyzji nr [...] z dnia [...].05.2011 r. Wskazać należy, że zgodnie z regulacją art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm. – powoływanej dalej jako u.s.g.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu zaskarżona uchwała nie jest uchwałą podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej, nie kwalifikuje się również do katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 ppsa. Z analizy akt administracyjnych zgromadzonych w przedmiotowej sprawie wynika bowiem, że zaskarżona uchwała została podjęta w związku ze skargą wniesioną w trybie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i stanowi ona formę zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia wniesionej przez niego skargi. Potwierdza to zwłaszcza fakt, że zaskarżona uchwała została wydana w oparciu o art. 229 pkt 3 kpa. Sąd podzielił pogląd wyrażany w dotychczasowym orzecznictwie, zgodnie z którym zawiadomienie wyrażone przez radę gminy w formie uchwały nie daje podstaw do wniesienia na nią skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. (por. postanowienie WSA w Kielcach z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Ke 7/10). Taki też pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 kwietnia 2009r. w sprawie I OSK 407/09 stwierdzając, iż "kontroli sądowoadministracyjnej nie podlegały jednak nigdy sprawy ze skarg i wniosków, o których mowa w Dziale VIII kpa i reforma sądów administracyjnych w tym zakresie nic nie zmieniła. W postępowaniu uregulowanym przepisami tego działu kpa nie rozstrzyga się żadnej sprawy administracyjnej, jedynie informuje o sposobie załatwienia tej skargi. Uchwała organu samorządu niczym nie różni się od informacji organu administracji rządowej lub samorządowej, a przez to tylko, że załatwia skargę w takiej formie nie staje się uchwałą, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a". Uznając, iż skarga dotyczy aktu nie objętego zakresem właściwości sądu administracyjnego, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, postanowiono jak w sentencji. Ubocznie jednakże wyjaśnić należy, iż w przypadku bezczynności organu w sprawie, w której powinno dojść do wydania postanowienia na które służy zażalenie (art. 113 kpa), przysługuje stronie - stosownie do treści art. 37 § 1 kpa - zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia tj. samorządowego kolegium odwoławczego (art. 17 pkt 1 kpa). Po wyczerpaniu wskazanego środka zaskarżenia przysługuje z kolei stronie skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego (art. 3 pkt 3 i pkt 8 ppsa).