II SA/Go 356/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi I.O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: zawiesić postępowanie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2012 roku znak [...], utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego znak [...] w części nakazującej I.O. rozbiórkę obiektu budowlanego. Wyrokiem z dnia 6 marca 2013 roku, w spr. II SA/Go 27/13, Wojewódzki Sad Administracyjny oddalił skargę wniesioną od tej decyzji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2014 roku nr [...], utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 roku nr [...] nakładającego na I.O. grzywnę w celu przymuszenia wykonania obowiązku określonego we wyżej wskazanym tytule wykonawczym znak [...] z dnia [...] grudnia 2012 roku. Na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 roku nr [...], I.O. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia poprzedzającego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), nazywaną dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W kontrolowanej sprawie Sądowi znane jest z urzędu, iż Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 6 marca 2013 roku w sprawie II SA/Go 27/13 nie jest jeszcze do chwili rozprawy prawomocny, albowiem wniesiona od tego wyroku skarga kasacyjna, zarejestrowana w spr. II OSK 1577/13, nie została rozpoznana. Rozstrzygnięcie powyższej skargi kasacyjnej, w kontrolowanym postępowaniu, jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art.125 § 1 ust.1 p.p.s.a.. Skoro rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy sądowoadministracyjnej, na tle której wystąpiło. Kwestią sporną w postępowaniu prowadzonym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym we wskazanej sprawie jest zasadność decyzji nakazującej skarżącemu dokonania rozbiórki obiektu budowlanego. Tym samym wyrok wydany w tamtym postępowaniu będzie miał istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia kontrolowanej sprawy – oceny czy organ egzekucyjny słusznie uznał, że skarżący nie wykonał obowiązku nałożonego wykonalną decyzją, której dotyczy postępowanie egzekucyjne. Zatem w sprawie powstało zagadnienie wstępne . Należy podkreślić, iż w sądownictwie administracyjnym jednolitość orzecznictwa ma znaczenie większe niż w sądownictwie powszechnym. Zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Wobec tego zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym stanie prawnym i faktycznym, które mają być rozstrzygnięte w sposób wiążący dla innych składów orzekających (Komentarz do art. 125 p.p.s.a. Bogusław Dauter i inni, LEX 2009 r.). Zaistniała w przedmiotowej sprawie sytuacja różni się od stanu faktycznego sprawy, na tle której doszło do wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny, uchwały z dnia 24 listopada 2008r. II FPS 4/08, w której stwierdzono: art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do zawieszenia przez wojewódzki sąd administracyjny z urzędu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w innej sprawie tego samego rodzaju, w której zapadło już orzeczenie, ale zostało ono zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W sprawie rozpoznawanej obecnie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, sprawa nie jest "tego samego rodzaju" lecz w istocie postępowania sądowe o sygn. akt II SA/Go 27/13, wobec której prowadzone jest postępowanie kasacyjne przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i postępowanie w kontrolowanej sprawie są ze sobą ściśle powiązane albowiem dotyczą wykonalności decyzji, na podstawie której wydano postanowienie o nałożeniu grzywny w celu jej wykonania. W przypadku gdyby decyzja zobowiązująca do wykonania rozbiórki została uchylona wtedy nałożenie grzywny w celu przymuszenia wykonania tego obowiązku stałoby się bezpodstawne. Rozstrzygnięcie tej kwestii wstępnej będzie miało wpływ na kontrolowane postępowanie. Mając na uwadze powyższy stan faktyczny oraz poczynione rozważania Sąd z powołaniem się na przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie.