II SA/Go 364/19
WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2019-08-29
Skład orzekający: Adam Jutrzenka - Trzebiatowski, Michał Ruszyński, Jarosław Piątek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienia statutu sołectwa wprowadzające wymóg kworum dla ważności wyboru sołtysa i rady sołeckiej oraz określające dalszy przebieg procesu wyboru w sytuacji braku kworum, stanowią istotne naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem nieważności uchwały?Ratio decidendi
Sąd stwierdził nieważność § 18 ust. 3 i 4 zaskarżonej uchwały, uznając, że wprowadzenie wymogu kworum dla ważności wyboru sołtysa i rady sołeckiej stanowi istotne naruszenie prawa. Przepis art. 36 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym jest regulacją kompletną, nie przewidującą żadnego kworum, a jego modyfikacja przez akt prawa miejscowego jest niedopuszczalna, gdyż narusza zasady iuris cogens.Stan faktyczny
Prokurator Rejonowy wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy w sprawie Statutu Sołectwa, zarzucając jej istotne naruszenie przepisów ustawy o samorządzie gminnym, w szczególności w zakresie kompetencji zebrania wiejskiego do wyboru i odwołania sołtysa oraz rady sołeckiej, a także wprowadzenie wymogu kworum dla ważności tych wyborów. Prokurator Okręgowy zmodyfikował żądania, wnosząc o stwierdzenie nieważności jedynie § 18 ust. 3 i 4 uchwały.Rozstrzygnięcie
Sąd stwierdził nieważność § 18 ust. 3 i 4 zaskarżonej uchwały, a w pozostałym zakresie umorzył postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka - Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant sekr. sąd. Magdalena Komar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia 18 grudnia 2015 r., nr XII/83/15 w sprawie Statutu Sołectwa [...] I. stwierdza nieważność § 18 ust. 3 i 4 zaskarżonej uchwały, II. w pozostałym zakresie postępowanie sądowe umarza.
Uchwałą z 18 grudnia 2015 r., nr XII/83/15 Rada Gminy [...] nadała statut sołectwu [...]. Uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 7, art. 35 ust. 1 i 3, art. 40 ust. 2 pkt 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (aktualnie tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 506; dalej jako u.s.g.).
Pismem z [...] marca 2019 r. Prokurator Rejonowy wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższą uchwałę, zaskarżając ją w części obejmującej § 18 ust. 1, 2, 3, 4, § 26 ust. 1, 6, 7, 8, 9, § 27 oraz § 29 ust. 1. Uchwale zarzucił:
- istotne naruszenie art. 35 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 36 ust. 1 i 2 u.s.g. przez nadanie w § 18 ust. 1, 2 uchwały organowi uchwałodawczemu – jakim jest zebranie wiejskie - kompetencji do wyboru sołtysa i członków rady sołeckiej;
- istotne naruszenie art. 36 ust. 2 u.s.g. polegające na wprowadzeniu w § 18 ust. 3 uchwały ograniczenia czynnego prawa wyborczegoprzez zastrzeżenie, że dla dokonania ważnego wyboru sołtysa i rady sołeckiej wymagana jest obecność co najmniej 1/10 stałych mieszkańców sołectwa uprawnionych do głosowania;
- istotne naruszenie art. 35 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 36 ust. 1 i 2 u.s.g. przez nadanie w § 26 ust. 1, 6, 7, 8, 9 oraz § 27 uchwały, organowi uchwałodawczemu – jakim jest zebranie wiejskie – kompetencji do odwołania sołtysa i członków rady sołeckiej.
Na podstawie tak sformułowanych zarzutów Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej części uchwały.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o uwzględnienie skargi w zakresie stwierdzenia nieważności § 18 ust. 3 uchwały oraz oddalenie skargi w pozostałym zakresie.
W uzasadnieniu odpowiedzi organ nie zgodził się ze stanowiskiem Prokuratora, jakoby na podstawie § 18 ust. 1 i 2 zaskarżonej uchwały sołtysa oraz radę sołecką powoływało zebranie wiejskie. Z tego pierwszego zapisu uchwały wynika bowiem, iż wyboru dokonuje zebranie stałych mieszkańców uprawnionych do głosowania, a nie zabranie wiejskie. Potwierdza to również analiza § 9 ust. 1 uchwały, na mocy którego zebranie wiejskie zwołuje sołtys, natomiast zgodnie z § 18 ust. 1 uchwały zebranie stałych mieszkańców zwołuje Wójt Gminy. Czyli inne podmioty zwołują te gremia. W konsekwencji już z tego powodu nie można uznać, że w § 18 ust. 1 i 2 mowa jest o zebraniu wiejskim.
Skoro w § 18 ust. 1 i 2 uchwały nie jest przewidziane, że sołtysa i członków rady sołeckiej powołuje zebranie wiejskie, ale zebranie wszystkich mieszkańców sołectwa, to zapisy te nie są sprzeczne z treścią art. 35 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 36 ust. 1 i 2 u.s.g.
Z powyższych przyczyn § 26 ust. 1, 6, 7, 8, 9 oraz § 27 zaskarżonej uchwały nie są również sprzeczne z treścią art. 35 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 36 ust. 1 i 2 u.s.g., bowiem również w tych zapisach uchwały nie ma mowy o zebraniu wiejskim, ale o zgromadzeniu wszystkich mieszkańców sołectwa.
Pismem procesowym z [...] lipca 2019 r. Prokurator Okręgowy zmodyfikował żądania zawarte w skardze w ten sposób, że wniósł o stwierdzenie nieważności § 18 ust. 3 i 4 zaskarżonej uchwały, a w pozostałym zakresie cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola taka sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 1 w zw. z § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.).
Stosownie do art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.
Wprowadzając sankcję nieważności jako następstwo naruszenia prawa, ustawodawca nie określił rodzaju naruszenia prawa, które prowadziłoby do zastosowania tej sankcji. W tej kwestii odwołać się należy do przepisów u.s.g., w której mowa o dwóch rodzajach naruszeń prawa, które mogą być wywołane przez ustanowienie aktów uchwalanych przez organy gminy, tj. naruszenia istotne lub nieistotne (art. 91 u.s.g.). W piśmiennictwie i orzecznictwie do istotnego naruszenia prawa zalicza się naruszenie przez organ gminy podejmujący uchwałę lub zarządzenie przepisów o właściwości, podjęcie takiego aktu bez podstawy prawnej, wadliwe zastosowanie normy prawnej będącej podstawą prawną podjęcia aktu, jak również naruszenie przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwały.
Zestawiając treść § 18 ust. 3 zaskarżonej uchwały, dotyczycącego kworum niezbędnego dla dokonania wyboru sołtysa i rady sołeckiej, z brzmieniem art. 36 ust. 2 u.s.g. należy przyznać rację Prokuratorowi. Art. 36 ust. 2 u.s.g. wskazuje, że czynne prawo wyborcze przysługuje stałym mieszkańcom sołectwa uprawnionym do głosowania, zaś bierne prawo wyborcze posiada nieograniczona liczba kandydatów. Ponadto statuuje, że wybór sołtysa i członków rady sołeckiej następuje w głosowaniu tajnym i bezpośrednim. Przepis ten jest regulacją kompletną i nie zastrzega żadnego kworum dla ważności wyboru sołtysa i członków rady sołeckiej. Za poglądami wyrażonymi przez tutejszy sąd na tle takiego samego problemu wskazać należy, że wprowadzenie w statucie sołectwa dodatkowych warunków ważności wyboru, uznać należy za niedopuszczalne, ponieważ modyfikują one mające charakter iuris cogens ustawowe zasady wyboru sołtysa i rady sołeckiej. W konsekwencji za istotnie naruszający prawo należało uznać także zapis § 18 ust. 4 zaskarżonej uchwały, dotyczący dalszego przebiegu procesu wyboru sołtysa i członków rady sołeckiej w sytuacji braku kworum ustanowionego w § 18 ust. 3.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie wskazanym w punkcie I sentencji wyroku.
W pozostałym zakresie (pkt II sentencji wyroku) Sąd umorzył postępowanie z uwagi na cofnięcie skargi przez Prokuratora, uznając cofnięcie za dopuszczalne (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło