II SA/Go 369/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.J. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi S.J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi . Decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] stycznia 2015 r., którą wymierzono S.J. karę pieniężną za urządzanie gier poza kasynem gry w kwocie 12 000 zł. Od powyższej decyzji S.J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 360 zł. Przesyłka adresowana do skarżącego została odebrana w dniu 18 czerwca 2015 r. W związku z brakiem uiszczenia wpisu Sąd postanowieniem z dnia 30 lipca 2015 r. odrzucił skargę. Przesyłka zawierająca odpis w/w postanowienia doręczona została stronie skarżącej w dniu 4 sierpnia 2015 r. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu składając jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podał, iż nie uiścił wpisu, ponieważ złożył wniosek o zwolnienie z kosztów postępowania, który to wniosek najprawdopodobniej nie dotarł do Sądu. Zarządzeniem z dnia 13 października 2015 r. Referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Następnie na skutek sprzeciwu postanowieniem z dnia 24 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny II GZ 1035/15 oddalił zażalenie skarżącego od w/w postanowienia. W dniu 7 marca 2016 r. S.J. uiścił na rachunek bankowy tutejszego Sądu wpis od skargi. W piśmie z dnia [...] maja 2016 r. skierowanym do Sądu, skarżący podał, że wypełnił odpowiedni formularz, którego wzór znajdował się na oficjalnej stronie WSA w Łodzi. Skarżący wskazał na analogiczną, jego zdaniem, sytuację która miała miejsce w sprawie wyrokowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny pod sygn. II GZ 297/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Wyjątek od w/w zasady przewiduje art. 86 § 1 p.p.s.a. w myśl, którego jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1, § 2, § 3 i § 4 p.p.s.a., aby w/w wniosek był skuteczny spełnione muszą zostać określone wymogi. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, chyba że wniosek dotyczy przywrócenia terminu do wniesienia skargi wówczas winien być wniesiony za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W rozpoznawanej sprawie skarżący wnosząc o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi dochował wszystkich w/w wymogów umożliwiając Sądowi dokonanie merytorycznej oceny wniosku. Niezawinione uchybienie terminu, o którym mowa w art. 88 § 1 p.p.s.a., ma miejsce wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Zatem w przypadku, gdy strona, uchybiając terminowi, dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, ponieważ przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne. Zatem o braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97). Jako okoliczność uzasadniającą brak winy w uchybieniu czynności procesowej polegającej na uiszczeniu wpisu skarżący wskazał złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, który jego zdaniem nie dotarł do Sądu. W ocenie Sądu wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na brak uprawdopodobnienia okoliczności, które miałyby wyłączyć jego winę w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił faktu złożenia do Sądu, w terminie do uiszczenia wpisu, wniosku o przyznanie prawa pomocy, który przerwałby w tej sytuacji bieg terminu do uiszczenia wpisu. Skarżący nie złożył żadnego potwierdzenia nadania takiego wniosku, poprzestając wyłącznie na oświadczeniu zawartym w treści wniosku o przywrócenie terminu. W związku z powyższym na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji