II SA/Go 373/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie punktu aptecznego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2016 r. A Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2016 r., znak: [...], którą to decyzją cofnięto zezwolenie z dnia [...] lutego 2013 r., znak [...] na prowadzenie punktu aptecznego w [...] wydanego dla A Sp. z o.o. i odmówił umorzenia postępowania w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ, przekazując skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 - określanej dalej jako p.p.s.a. ), skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. Oznacza to, iż dla formalnej skuteczności wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest wykazanie przez stronę, iż w postępowaniu administracyjnym wyczerpane zostały środki zaskarżenia służące mu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a co za tym idzie rozpoznaniu przed sądem administracyjnym podlegają jedynie decyzje organu odwoławczego, a nie pierwszej instancji. W niniejszej sprawie Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny wydał decyzję z dnia [...] marca 2016 r., znak: [...] jako organ administracyjny pierwszej instancji. W myśl art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), zwanej dalej jako "k.p.a." od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Zgodnie z art. 129 § 1 i § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Wbrew pouczeniu zamieszczonemu w treści decyzji z dnia [...] marca 2016 r., Spółka A wniosła jednocześnie skargę na decyzję wydaną w pierwszej instancji przez Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. i odwołanie do Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Oznacza to, iż skarga do sądu administracyjnego została złożona przedwcześnie, nie został bowiem wyczerpany tok instancji administracyjnej, a tym samym nie został spełniony warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. Skarżącej będzie przysługiwała skargę do sądu administracyjnego dopiero na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Farmaceutycznego rozpoznającego odwołanie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2016 r. W konsekwencji skargę na powyższą decyzję należy uznać za niedopuszczalną. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1-5 tego przepisu. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w piśmiennictwie i orzecznictwie. Bezsporny jest bowiem pogląd, iż niewyczerpanie środków zaskarżenia uznaje się za inną przyczynę niedopuszczalności skargi ( por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 178; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, s. 158 oraz postanowienie NSA z dnia 26 września 2007 r., sygn. akt II GSK 136/07 ).