II SA/Go 383/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w dniu 17 stycznia 2006r. Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2006r. sygn. akt II SA/Go 383/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę W.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Z dniem 24 stycznia 2006 roku upłynął termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wobec niezaskarżenia orzeczenia skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrok uprawomocnił się z dniem 17 lutego 2006r. W dniu 19 lutego 2008r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek W.Z. z dnia 17 lutego 2008r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w/w wyroku. W uzasadnieniu skarżący wskazywał, iż w doręczonym mu zawiadomieniu o terminie rozprawy wyznaczonym na dzień 17 stycznia 2006 roku nie zostało pouczony przez Sąd o przysługującym mu 7-dniowym terminie, liczonym od daty ogłoszenia wyroku oddalającego skargę, do złożenia wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia. Wraz z wnioskiem skarżący dopełnił czynności, której nie dokonał w terminie tj. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zarządzeniem sędziego z dnia 29 lutego 2008r. skarżący został wezwany do podania w terminie 7 dni czy wskazany przez niego powód uchybienia terminu był jedyną przyczyną niedochowania przez niego 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, czy też wystąpiły jeszcze inne przyczyny, a jeśli tak, to jakie. Jednocześnie pouczono skarżącego, że w przypadku nieudzielania informacji w powyższym terminie, jego wniosek z 17 lutego 2008r. zostanie rozpoznany wyłącznie na podstawie okoliczności w nim wskazanych. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 5 marca 2008r. i mimo upływu zakreślonego terminu pozostało bez odpowiedzi skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 pppsa). Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w tym uchybieniu. Jednym z wymogów formalnych merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest złożenie tego wniosku w przewidzianym przez ppsa terminie, l tak zgodnie z treścią art. 87 § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednakże po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 ppsa). Składając wniosek o przywrócenie terminu strona skarżąca powinna uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda, z powodu której uchybiła terminowi, była od niej niezależna, istniała cały czas aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, to jest, że powstała w czasie terminu do dokonania czynności procesowej i trwała po jego upływie, aż do wystąpienia z wnioskiem. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA O/Z we Wrocławiu z dnia 08.01.2002r. sygn. II SA/Wr 1329/01). W przedmiotowej sprawie wyrok oddalający skargę W.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego zapadł w dniu 17 stycznia 2006r. po przeprowadzeniu rozprawy. O terminie rozprawy zaplanowanej na ten dzień skarżący został powiadomiony stosownym pismem, które zostało mu skutecznie doręczone w dniu 27 grudnia 2005r. Skarżący miał więc świadomość tego, że w dniu rozprawy może zostać wydany wyrok w jego sprawie. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wpłynął do Sądu dopiero w dniu 19 lutego 2008r., a więc po upływie ponad dwóch lat od dnia upływu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Zgodnie ze wskazanym przepisem § 5 art. 87 ppsa w sytuacji, gdy tak jak w niniejszej sprawie przekroczony został rok od uchybionego terminu jego przywrócenie jest dopuszczalne jedynie w wyjątkowym przypadku. Za taki wyjątkowy przypadek, który usprawiedliwiałby złożenie wniosku o przywrócenie terminu po upływie ponad dwóch lat nie można uznać niepouczenia skarżącego w zawiadomieniu o rozprawie o obowiązującym terminie do wniesienia o uzasadnienie wyroku. Czas po jakim złożono wniosek o przywrócenie terminu dwukrotnie przekracza roczny termin o jakim mowa w § 5 art. 87 ppsa. Wprawdzie skarżący nie został powiadomiony przez Sąd w zawiadomieniu o terminie rozprawy o przysługującym mu 7-dniowym terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia to jednak posiadał wiedzę o terminie rozprawy i mógł pisemnie czy chociażby telefonicznie uzyskać informację o tym, czy wyrok w dniu rozprawy został wydany oraz ewentualnie o jakiej treści. Tak długi okres czasu jaki minął od dnia upływu terminu do zażądania uzasadnienia ( 24 stycznia 2006 roku ) do dnia nadesłania wniosku o przywrócenie należy uznać za przejaw niedostatecznej staranności skarżącego w prowadzeniu własnych spraw, w związku z czym w ocenie Sądu nie wystąpił przypadek wyjątkowy do przywrócenia uchybionego terminu. Wskazać też należy, iż pomimo wezwania, skarżący nie przedstawił żadnych nowych okoliczności, poza wskazanymi we wniosku, które faktycznie przemawiałyby na wyjątkowością jego sytuacji i pozwalałyby na rozważenie ewentualnego przewrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W konsekwencji orzeczono jak w sentencji.