II SA/Go 393/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący : Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Z. i J.Z. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] kwietnia 2016r. wniesionym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. M.Z. i J.Z. złożyli "Skargę na postępowanie Inspekcji Budowlanej". Zarządzeniem z dnia 11 maja 2016 r. skarżący zostali wezwani do sprecyzowania, w terminie 7 dni powyższej skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] maja 2016 r. skarżący wyjaśnili, że chodzi im o postanowienie PINB z dnia [...] października 2015 r. nr [...] oraz postanowienie [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. Na mocy kolejnego zarządzenia z dnia 2 czerwca 2016 r. pouczono skarżących o treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – określanej dalej jako p.p.s.a.) oraz zostali zobowiązani do podania w terminie 7 dni, czy podtrzymują swoje wyjaśnienia złożone w piśmie z dnia [...] maja 2016r., czy skarżą postanowienie organu I instancji z dnia [...] października 2015r., Nr [...] oraz postanowienie organu I instancji z dnia [...] stycznia 2016 r., Nr [...], pod rygorem uznania, że skarżą powyższe postanowienia. Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. skarżący wskazali m.in., że wnioskują o wstrzymanie dalszych działań przez PINB do zakończenia sprawy, nie odpowiadając w sposób precyzyjny na wezwanie Sądu z dnia 2 czerwca 2016 r. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2016 r., stosownie do treści art. 57 § 3 p.p.s.a. z niniejszej sprawy wyłączono sprawę ze skargi M.Z. i J.Z. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia i zarejestrowano ją pod nowym numerem sygnatury akt II SA/Go 544/16. Natomiast przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest postanowienie PINB z dnia [...] października 2015r. nr [...] o nałożeniu na J.Z. grzywny w wysokości 2000, zł w celu przymuszenia go do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia [...] października 2015 r. [...]. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] lipca 2016 r. PINB przedstawił przebieg postępowania i poinformował, że podejmie kroki mające na celu wyegzekwowanie obowiązku wynikającego z decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny zobowiązany jest zbadać jej dopuszczalność, gdyż zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w razie niedopuszczalności skargę odrzuca się bez merytorycznej oceny jej zasadności. Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.) . W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć tylko ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji ( por. postanowienia WSA w Bydgoszczy z dnia 30 czerwca 2015r., sygn. akt II SA/Bd 727/15, postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 9 września 2014r., sygn. akt IV SA/Po 988/14). Jedynie rozpoznając skargę na ostateczne rozstrzygnięcie Sąd - w myśl art. 135 p.p.s.a. - jest uprawniony do zastosowania przewidzianych ustawą środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia, w tym również w odniesieniu do rozstrzygnięcia organu I instancji. Warunkiem jednak jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji (postanowienia ) organu II instancji . Postanowienie PINB z dnia [...] października 2015 r. nr [...] o nałożeniu na J.Z. grzywny w wysokości 2000, zł w celu przymuszenia go do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia [...] października 2015r. [...] jest orzeczeniem wydanym w I instancji, na które zgodnie z art. 122 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 599) przysługiwało zażalenie. Powyższe postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia zażalenia . Z akt administracyjnych wynika, że skarżący skorzystali z tego uprawnienia i pismem z dnia [...] października 2015 r. wnieśli zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] – doręczonym skarżącym w dniu 7 grudnia 2015 r. - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie PINB z dnia [...] października 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W postanowieniu tym WINB pouczył skarżących o przysługującym prawie wniesienia na to postanowienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w terminie 30 dni od daty otrzymania. Skarżący nie skorzystali z tego uprawnienia, wnieśli natomiast skargę na postanowienie z dnia [...] października 2015r. wydane przez organ I instancji, tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wobec powyższego, złożenie niniejszej skargi do Sądu nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności postanowienia organu administracji I instancji z pominięciem kontroli legalności postanowienia organu II instancji, a tej skarżący nie zainicjowali skargą złożoną w terminie 30 dni od dnia doręczenia wspomnianego powyżej postanowienia WINB z dnia [...] grudnia 2015 r. Stwierdzić zatem należy, że wniesienie skargi na postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.