II SA/Go 413/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu B.Ł. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić sprzeciw. W dniu [...] kwietnia 2018 r. Wojewoda wydał decyzję nr [...], którą uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta z [...] stycznia 2018 r. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji Prezydenta z dnia [...] czerwca 1978 r. o pozwoleniu na budowę domków jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej w zakresie działki nr [...] (obecnie dz. nr [...]) przy ul. [...]. Jednocześnie Wojewoda przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzja organu II instancji, wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem Wojewody w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 kwietnia 2018 r. Pismem z dnia [...] maja 2018 r., zatytułowanym "Skarga" i nadanym na poczcie w dniu 15 maja 2018 r., profesjonalny pełnomocnik B.Ł. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Sprzeciw podlegał odrzuceniu. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zaskarżona przez pełnomocnika B.Ł. decyzja Wojewody z dnia [...] kwietnia 2018 r. jest decyzją kasacyjną, wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. – dalej jako "k.p.a."). Dnia 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej jako "p.p.s.a.") dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935). Nowelizacją tą do działu III p.p.s.a. zatytułowanego "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" dodany został rozdział 3a zatytułowany "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a – 64e. Zgodnie z art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Wedle natomiast art. 64c § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu, a 14-dniowy termin uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 17 ustawy nowelizującej do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. 1 czerwca 2017 r.), stosuje się przepisy ustawy zmienianej, w brzmieniu dotychczasowym. Oznacza to, iż do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych po wejściu w życie nowelizacji, tj. od 1 czerwca 2017 r., mają zastosowanie przepisy p.p.s.a. w brzmieniu znowelizowanym. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 kwietnia 2018 r., wobec czego właściwym środkiem do jej zaskarżenia był sprzeciw wniesiony w terminie 14 dni. Tym samym pismo pełnomocnika skarżącego z [...] maja 2018r. zatytułowane jako "skarga" należało zakwalifikować jako sprzeciw. Ustawowy termin do jego wniesienia upłynął z dniem 27 kwietnia 2018 r. Sprzeciw został wniesiony w dniu 15 maja 2018 r., o czym świadczy data stempla pocztowego na kopercie, w której sprzeciw został przesłany do organu, a więc już po upływie wyznaczonego przez p.p.s.a. terminu. Zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wedle art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do spóźnionego sprzeciwu, ponieważ w p.p.s.a. nie przewidziano innego skutku prawnego w sytuacji wniesienia sprzeciwu z uchybieniem terminu. Sprzeciw od decyzji wniesiony w niniejszej sprawie podlegał zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a. Nie umknęło uwadze Sądu, że w zaskarżonej decyzji Wojewoda zawarł błędne pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, zamiast o możliwości wniesienia sprzeciwu od decyzji. Treść tego pouczenia nie uchyla jednak skutków spóźnionego złożenia sprzeciwu, ponieważ tryb, a zatem termin i sposób wniesienia środka zaskarżenia, wiążąco określają przepisy p.p.s.a. Co prawda zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, jednakże to błędne pouczenie nie kreuje prawa, które nie zostało przewidziane w przepisach. Zatem pouczenie o skardze nie powodowało, że strona mogła wnieść skargę a nie sprzeciw od decyzji, skoro z przepisów wynika prawo do wniesienia sprzeciwu od decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że pouczenie nie może kreować terminu do wniesienia środka zaskarżenia (por. wyrok NSA z 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1363/15; z 9 grudnia 2016r., sygn. akt II OSK 702/15; postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 17 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Go 923/17, publ. baza CBOIS). Na marginesie Sąd zauważa, że w niniejszym postępowaniu skarżący nie występuje osobiście tylko jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego. Tym samym, na mocy art. 6 p.p.s.a., Sąd jest zwolniony z obowiązku udzielania niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań.