II SA/Go 417/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na czynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie opłaty dodatkowej za parkowanie pojazdu postanawia zwrócić z urzędu skarżącemu – [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwotę 200 zł (słownie dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. T.L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na czynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie opłaty dodatkowej za parkowanie pojazdu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lipca 2008 r. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący w terminie dokonał wpłaty wymaganej kwoty na konto tutejszego Sądu (polecenie przelewu – k.41). Postanowieniem z dnia 2 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił przedmiotową skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.), z uwagi na niedopuszczalność skargi. W/w postanowienie stało się prawomocne w dniu 18 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, iż wpis sądowy zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej daje p.p.s.a., jest opłatą sądową, pobieraną przy wszczęciu postępowaniu. Sąd z urzędu zwraca stronie uiszczony wpis jedynie w sytuacjach przewidzianych przepisem art. 232 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 pkt 1 lit. a wskazanego przepisu Sąd z urzędu zwraca cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Jednocześnie należy mieć na względzie treść art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. według, którego skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a organ następnie przekazuje w/w skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Oznacza to tym samym, iż w obecnym stanie prawnym nie ma potrzeby przesyłania odpisu skargi organowi, który się z nią zapoznał i ustosunkował do podniesionych zarzutów w odpowiedzi na skargę. Wskazany w w/w przepisie warunek dotyczący wysłania odpisu skargi organowi przed odrzuceniem skargi należy uznać za spełniony także wówczas, gdy nie zachodzi potrzeba przesyłania tego odpisu. Jeżeli więc po otrzymaniu akt Sąd odrzuci skargę z powodu zaistnienia określonych przesłanek (art. 58 lub art. 220 § 3 p.p.s.a.), to spełniona zostaje także przesłanka z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., zobowiązująca sąd do zwrotu stronie całego uiszczonego wpisu. Zaakceptowanie odmiennego stanowiska prowadziłoby do braku możliwości stosowania art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., co pozostaje w sprzeczności z założeniem racjonalności ustawodawcy, który nie tworzy przepisów niemożliwych do zastosowania. Podobny pogląd prezentowany jest w piśmiennictwie (M. Niezgódka-Medek, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Zakamycze 2005, s. 569). Powyższe stanowisko potwierdza orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym postanowienie z dnia 8 września 2006 r., sygn. akt II FZ 488/06 (niepubl.). W przedmiotowej sprawie skarga wniesiona przez skarżącego została przez tutejszy Sąd odrzucona w związku przewidzianą w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. niedopuszczalnością skargi. Zatem w związku z uiszczeniem przez skarżącą wpisu sadowego od skargi, należało zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzec jak w sentencji.