II SA/Go 418/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 8 czerwca 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga J.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 czerwca 2018 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie pięciu odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem. Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 czerwca 2018 r. J.S. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone dorosłemu domownikowi w dniu 21 czerwca 2018 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, brak formalny skargi nie został usunięty; nie uiszczono również wymaganego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a. oraz czy została prawidłowo opłacona. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy wskazane w powyższym przepisie, które są charakterystyczne wyłącznie dla skargi. Jednym z wymogów na podstawie przepisu art. 47 p.p.s.a. dotyczącym pism procesowych wnoszonych do Sądu, a więc także skargi, jest obowiązek dołączenia jej odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom postępowania (w tym również uczestnikom postępowania). Skarga zawierająca braki formalne, w tym dotyczące braku wymaganej liczby odpisów skargi, które pomimo wezwania przez Sąd nie zostały przez stronę skarżącą uzupełnione w terminie zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Zasadność wyrażonego powyżej stanowiska potwierdza treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów wydanej w dniu 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, w której Sąd orzekł, iż ,,1. Niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. 2. Złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a." Podkreślić przy tym należy, iż stosownie do treści art. 269 p.p.s.a., wykładnia wyrażona w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jest dla składu sądu administracyjnego rozpoznającego sprawę wiążąca, a jedyną drogą do podważenia stanowiska zawartego w uchwale jest przedstawienie przez sąd administracyjny powstałego zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z faktem, że udział w sprawie w charakterze uczestnika postępowania bierze jeszcze pięć osób, koniecznym było złożenie przez skarżącego dodatkowego pięciu odpisów skargi celem doręczenia uczestnikom. Skarżący w wezwaniu przesłanym przez Sąd poinformowany został o takim wymogu wraz z pouczeniem o konsekwencjach wynikających z braku dokonania wskazanej czynności. Według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W świetle natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a (zdanie pierwsze). W sytuacji, gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż wezwania z dnia 19 czerwca 2018 r. do uiszczenia wpisu w wysokości wskazanej w zarządzeniu z dnia 12 kwietnia 2018 r., tzn. 500 zł oraz do złożenia pięciu odpisów skargi, zostały prawidłowo doręczone dnia 21 czerwca 2018 r., odebrał je dorosły domownik. Zastępczą formę doręczenia przewiduje treść art. 72 p.p.s.a., zgodnie z którą jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało przyjąć, iż termin do wykonania wezwania poprzez uiszczenie wymaganego wpisu sądowego oraz uzupełnienia wyżej wymienionych braków formalnych skargi rozpoczął zatem swój bieg od 22 czerwca 2018 r. i upłynął bezskutecznie z dniem 28 czerwca 2018 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie odpisy skargi nie zostały złożone oraz nie uiszczono wpisu sądowego w wysokości wskazanej w zarządzeniu. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.