II SA/Go 427/12

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2012-06-28

Skład orzekający: Michał Ruszyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na czynność organu administracji publicznej (odmowa zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu) jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wezwał uprzednio organu do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na czynność organu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 PPSA (w tym odmowa zwrotu opłaty), jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wezwał uprzednio organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 52 § 3 PPSA. Niewyczerpanie tego wymogu stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący J.R. zwrócił się do Starosty o zwrot nadpłaty kosztów za wydanie karty pojazdu. Starosta odmówił zwrotu, wskazując na zgodność pobranej opłaty z obowiązującym prawem i pouczając o możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego. Skarżący złożył skargę do WSA, nie wzywając jednak uprzednio organu do usunięcia naruszenia prawa. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy takie wezwanie zostało skierowane, na co skarżący nie odpowiedział. W konsekwencji sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu dnia 28 czerwca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. na czynność Starosty z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2012r. J.R. zwrócił się do Starosty o "zwrot nadpłaty związanej z poniesionymi kosztami" za wydanie karty pojazdu marki [...] nr rej. [...]. Pismem z dnia [...] maja 2012r. [...] działający z upoważnienia Starosty Inspektor w Wydziale Komunikacji Starostwa poinformował J.R., że brak jest podstaw do zwrotu żądanej kwoty poniesionej za wydanie karty pojazdu, gdyż pobrana była ona zgodnie z obowiązującym w dniu jej wydania stanem prawnym, wynikającym z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz.U. Nr 137, poz. 1310). Organ pouczył stronę, iż na niniejsze pismo przysługuje prawo złożenia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosując się do pouczenia, J.R. wniósł na powyższe pismo skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 czerwca 2012 r. skarżący został wezwany do podania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu skierował - w trybie art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - do organu administracji publicznej tj. Starosty wezwanie do usunięcia naruszenia prawa oraz do nadesłania odpisu wniesionego ewentualnie wezwania - pod rygorem przyjęcia, iż wezwanie takie nie zostało do organu wystosowane. Skarżący nie ustosunkował się do wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że odmowa przez organ dokonujący rejestracji pojazdu zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu stanowi czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) zwanej dalej ppsa, podlegającą kognicji sądów administracyjnych. Jednakże, aby skarga złożona na tego rodzaju czynność organu administracji była skuteczna, nieodzowne jest dopełnienie uprzednio wymogu określonego w treści art. 52 ppsa. Zgodnie z tym przepisem skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1 ppsa). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ppsa). Skargę na akt lub czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, można wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 ppsa). Oznacza to, że przed wniesieniem w niniejszej sprawie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący winien był uprzednio – w terminie czternastu dni od powzięcia wiadomości o odmowie zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu – wezwać Starostę do usunięcia naruszenia prawa wywołanego powyższą odmową, a następnie, w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania odpowiedzi organu na to wezwanie (jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa) złożyć skargę do tutejszego Sądu. J.R. odebrał pismo nr [...] z [...] maja 2012r. w dniu 10 maja 2012r., zaś skargę złożył w siedzibie Starostwa Powiatowego dnia 17 maja 2012r. Na wezwanie Sądu skarżący nie wykazał, aby dochował wynikający z art. 52 § 3 ppsa wymóg uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. W tym miejscu wskazać należy, że wniesienie do sądu administracyjnego skargi na akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, z pominięciem wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, należy uznać za niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 ppsa. Jest to jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi, o jakiej mowa w art. 58 § 1 pkt 6 ppsa (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków, wyd. Zakamycze 2006, s. 153). Sąd zwraca uwagę, iż skarżący wniósł przedmiotową skargę bez uprzedniego złożenia stosownego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, działając zgodnie z pouczeniem zawartym w treści pisma z dnia [...] maja 2012r., które niewątpliwie było błędne i niezgodne z zasadami postępowania administracyjnego określonymi w art. 8 i 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Dlatego Sąd informuje skarżącego, że istnieje możliwość wystąpienia do Starosty z wnioskiem o przywrócenie terminu do pisemnego wezwania organu o usunięcie naruszenia prawa, w oparciu o art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Na temat dopuszczalności takiego wniosku wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w wyroku z dnia 7 kwietnia 2011r., II SA/Go 65/11 (opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W świetle powyższych okoliczności, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło