II SA/Go 431/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. i M.S. na uchwałę Rady Gminy z dnia 30 kwietnia 2015 r. nr IX.44.2015 w przedmiocie nieuwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia: odrzucić skargę. Dnia 1 lipca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga M.S. i M.S. na uchwałę Rady Gminy z dnia 30 kwietnia 2015 r. nr IX.44.2015 w przedmiocie nieuwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący zakwestionowali podjętą przez Radę Gminy uchwałę, wskazując na naruszenie prawa, w tym art. 12 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także art. 6, art. 7 i art. 208 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze. Przy czym w uzasadnieniu skargi wyjaśnili, że powołane przepisy stanowiły podstawę wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz żądania podjęcia przez Radę uchwały o przystąpieniu do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podkreślili, że podejmując zaskarżoną uchwałę organ nie uwzględnił faktu cofnięcia przez skarżących wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] marca 2015 r. Procesowanie w tym zakresie zaś stanowiło o naruszeniu art. 137 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o odrzucenie skargi, względnie jej oddalenie. W odniesieniu do zaskarżonej uchwały wskazała, że wyszczególnione w wezwaniu z dnia [...] marca 2015 r. uchwały nie uzyskały wymaganej większości, a tym samym brak jest przedmiotu wezwania. W dalszej części organ zaś wyjaśnił, że w odniesieniu do kolejnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa skarżący nie zachowali terminów, o których mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, aby skutecznie móc wnosić skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Ponadto wyjaśniła, że podstawę odrzucenia skargi stanowić może brak po stronie skarżących interesu prawnego w zakresie żądania zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, iż przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi głównie o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego, a także czy w oparciu o obowiązujące normy prawne, inne niż określające zakres kognicji sądów administracyjnych, może zostać uznana za dopuszczalną. Zauważyć należy, że nie każda czynność organu administracji publicznej, podejmowana nawet w zakresie jego działalności administracyjnej, będzie podlegać zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Uwzględniając wskazany przez skarżących przedmiot zaskarżenia, wyjaśnić należy, że podstawowym warunkiem wniesienia skargi jest, stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wyczerpanie uprzednio środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W odniesieniu do działalności uchwałodawczej organu jednostki samorządu terytorialnego przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Skuteczne wniesienie skargi jest w tym przypadku również uzależnione o zachowania terminu określonego przez art. 53 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W przypadku organu kolegialnego jakim jest rada gminy odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa podejmowana jest w formie uchwały. Zatem samo wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest środkiem zaskarżenia służącym skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, zaś uchwała podejmowana przez radę w wyniku jego rozpatrzenia stanowi jedynie deklarację co do sposobu rozstrzygnięcia w zakresie tego wezwania, co otwiera stronie skarżącej drogę do skutecznego wniesienia skargi na kwestionowany wezwaniem akt do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Uchwała podejmowana przez organ w zakresie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jakkolwiek jest czynnością z zakresu realizacji przez organ administracji publicznej, jednak nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej podlegających zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Ma ona jedynie charakter procesowy, warunkując dopuszczalność skargi na uchwałę podjętą przez organ gminy. W niniejszej sprawie, skarżący powołując się na przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz Prawa geologicznego i górniczego pismem z dnia [...] marca 2015 r. wezwali organ – Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa przez zmianę Uchwały Rady Gminy z dnia 27 marca 2015 r. w sprawie zmiany uchwały nr XXXVI/223/2013 Rady Gminy z dnia 19 grudnia 2013 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu przeznaczonego na lokalizację elektrowni wiatrowych z infrastrukturą towarzyszącą w rejonie miejscowości [...] oraz zmianę Uchwały Rady Gminy podjętej w dniu 27 marca 2015r. w sprawie zmiany uchwały nr XXXV/203/2013 Rady Gminy z dnia 18 listopada 2013 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy, z uwagi na okoliczność, iż zakwestionowane uchwały naruszają przysługujące im prawo własności nieruchomości – działka nr [...]. Pismem z dnia [...] kwietnia 2015r. M.S. i M.S. oświadczyli, że cofają złożone uprzednio wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie wezwali ponownie Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa poprzez podjęcie uchwał dotyczących zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy. Uchwałą z dnia 30 kwietnia 2015 r. nr IX.44.2015 Rada Gminy postanowiła o nie uwzględnieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa wniesionego pismem z dnia [...] marca 2015 r. M.S. i M.S.. W uzasadnieniu do uchwały wskazano, że przywołane w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa uchwały z dnia 27 marca 2015 r. dot. zmiany uchwał nr XXXV/223/2013 i nr XXXV/233/2013 nie zostały podjęte, z uwagi na brak wymaganej większości głosów, a tym samym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest bezprzedmiotowe. W odniesieniu do uchwały nr IX.44.2015 skarżący wnieśli kolejne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 26 kwietnia 2015 r. ponownie żądając zmiany uchwały nr XXXVI/223/2013 Rady Gminy z dnia 19 grudnia 2013 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu przeznaczonego na lokalizację elektrowni wiatrowych z infrastrukturą towarzyszącą w rejonie miejscowości [...] oraz uchwały nr XXXV/203/2013 Rady Gminy z dnia 18 listopada 2013 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy.. Podlegająca rozpoznaniu w niniejszym postępowaniu skarga z kolei zmierza do zakwestionowania uchwały nr IX.44.2015 z dnia 30 kwietnia 2015 r. z uwagi na nie uwzględnienie przez organ cofnięcia wniesionego wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz odmowę przystąpienia do zmiany uchwały nr XXXVI/223/2013 oraz nr XXXV/203/2013. Zatem przedmiotem wniesionej przez M.S. i M.S. skargi jest uchwała podjęta w zakresie wniesionego uprzednio wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co w świetle przedstawionych wcześniej rozważań czyni ją niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Co więcej wezwanie to dotyczyło uśnięcia prawa poprzez zmianę uchwał, które w istocie nie zostały podjęte. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę M.S. i M.S. postanowił odrzucić.