II SA/Go 443/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 września 2021 r. sprawy ze skargi E.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki tarasu oddala skargę. W dniu [...].12.2019 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) wydał postanowienie znak: [...], którym powołując się na art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm. – dalej: Pr. bud.) nałożył na K.Z. obowiązek wstrzymania robót budowlanych prowadzonych przy budowie tarasu przy lokalu mieszkalnym w [...] - z powodu wykonywania prac bez uzyskania pozwolenia na budowę z organu administracji architektoniczno-budowlanej. Jednocześnie postanowieniem tym PINB nakazał inwestorowi zabezpieczyć teren budowy przed dostępem osób trzecich oraz dostarczyć w terminie 60 dni od daty otrzymania postanowienia następujące dokumenty: - decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dotyczącą przedmiotowej budowy - z uwagi na brak obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego nieruchomość w [...], - oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania na cele budowlane nieruchomością w [...], - cztery egzemplarze projektu budowlanego przedmiotowej budowy, z zastrzeżeniem, że projekt budowlany powinien być sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane do projektowania, zaś projektant ma obowiązek uzyskania wymaganych opinii, uzgodnień i sprawdzeń w zakresie wynikającym z przepisów oraz sprawdzenie projektu budowlanego pod względem zgodności z przepisami. W uzasadnieniu ww. postanowienia PINB wskazał, że w świetle podjętych ustaleń (opartych na wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...].04.2019 r. oraz treści pisma z dnia [...].11.2019 r. znak: [...] Burmistrza i pisma z dnia [...].06.2019r. znak: [...] Miejskiego Konserwatora Zabytków) na nieruchomości przy ul. [...] usytuowany jest budynek mieszkalny wielorodzinny, zaś do lokalu nr [...] przynależy taras o konstrukcji drewnianej o wymiarach 5,05 x 2,5 m. Taras znajduje się na wysokości 0,5 m ponad przyległym terenem, zaś z lokalem nr [...] skomunikowany jest poprzez drzwi o wymiarach 160 x 210 umieszczonych w południowej ścianie budynku. Zgodnie z oświadczeniem Z.M. (jednego ze współwłaścicieli nieruchomości) w 2000 r. istniał już taras w tym samym miejscu, natomiast w 2010 r. "nowa właścicielka lokalu nr [...]", K.Z., dokonała rozbiórki dotychczasowej konstrukcji i wykonała nowy taras w obecnym kształcie. Powyższy zakres i czas realizacji robót potwierdziła K.Z. wyjaśniając, że w ramach robót wymieniono też drzwi tarasowe z lokalu nr [...]. Jednakże K.Z. nie potwierdziła, aby roboty zostały poprzedzone pozwoleniem na budowę lub zgłoszeniem, przy czym uczestnicząca w kontroli E.K. (współwłaścicielka posesji) oświadczyła, że taras w obecnym kształcie powstał w 2018 r., zaś uprzednio była to niewielka konstrukcja pełniąca funkcję spocznika przed wejściem drzwiami tarasowymi do lokalu nr [...] na cześć odgrodową. Zdaniem PINB ustalony zakres robót obejmował rozbiórkę istniejącego tarasu oraz wykonanie nowej konstrukcji, zatem w wyniku prac powstała "całkowicie nowa część obiektu budowlanego". W ocenie PINB takich robót nie można zakwalifikować jako remontu, o którym mowa w art. 3 pkt 8 Pr. bud., natomiast "takie inwestycje nie są zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę". W ocenie organu niedopełnienie tych formalności wymaga wdrożenia procedury legalizacyjnej w trybie art. 48 Pr. bud., na co bez wpływu pozostaje sporna kwestia okresu wykonania robót. Przy czym dokonana w związku z budową tarasu wymiana stolarki drzwiowej do lokalu nie stanowi robót budowlanych wymagających dopełnienia jakichkolwiek formalności bowiem jest to czynność z zakresu zwykłego użytkowania rzeczy, o którym mowa w Kodeksie cywilnym. W ocenie PINB w omawianym przypadku istnieje możliwość legalizacji budowy tarasu bowiem teren, na którym jest on usytuowany, nie jest objęty ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Przy czym jakkolwiek budynek mieszkalny przy ul. [...] jest ujęty w wykazie obiektów zabytkowych do włączenia do Gminnej Ewidencji Zabytków, to jednak przedmiotowy taras nie stanowi obiektu, co do którego wymagane byłoby uzgodnienie konserwatorskie - nie jest ani dominantą przestrzenną ani też obiektem mającym istotny wpływ na zmianę krajobrazu i sylwety Starego Miasta, wpisanego do rejestru zabytków. PINB nie stwierdził również, aby dobudowany taras naruszał przepisy techniczno-budowlane w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie budowy do zgodności z prawem. W związku z tym organ stwierdził, że parametry tarasów nie są określone w tych przepisach, zaś parametry schodów mogą zostać dostosowane do obowiązujących wymagań, bowiem w ramach procedury legalizacyjnej dopuszczalne jest wykonanie dodatkowych robót w celu doprowadzenia budowy do zgodności z prawem. W toku postępowania w sprawie zażalenia na postanowienie PINB z dnia [...].12.2019 r. znak: [...] wniesionego przez E.K., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) pismem z dnia [...].01.2020 r. znak: [...] wystąpił do Starostwa Powiatowego z zapytaniem, czy będący przedmiotem zaskarżonego postanowienia taras, dobudowany do budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...], stanowił przedmiot wniosku o wydanie pozwolenia na budowę i decyzji o pozwoleniu na budowę, bądź zgłoszenia zamiaru budowy. W odpowiedzi, w piśmie z dnia [...].01.2020 r. znak: [...] wydanym z upoważnienia Starosty wyjaśniono, że "w posiadanych rejestrach wydanych pozwoleń na budowę oraz zgłoszeń nie odnaleziono żadnego zapisu dotyczącego wydania pozwolenia na budowę w/w tarasu". W konsekwencji WINB postanowieniem z dnia [...].01.2020 r. znak: [...] utrzymał w mocy postanowienie PINB z dnia [...].12.2019 r. znak: [...]. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. prawomocnym wyrokiem z dnia 30.09.2020 r., sygn. akt II SA/Go 119/20 oddalił skargę E.K. na ww. postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W wyniku rozpatrzenia sprawy dotyczącej wybudowania przedmiotowego tarasu PINB wydał w dniu [...].01.2021 r. decyzję znak: [...], którą powołując się na art. 48 ust. 1 i ust. 4 Pr. bud. w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją wprowadzoną ustawą z dnia 13 lutego 2020r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw - Dziennik Ustaw z 2020r. poz. 471), nałożył na K.Z. obowiązek rozbiórki tarasu przy lokalu mieszkalnym w [...], wybudowanego bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Uzasadniając decyzję rozbiórkową organ powiatowy wskazał, że po upływie terminu, wyznaczonego w postanowieniu z dnia [...].12.2019 r., zobowiązana nie wykonała nałożonego obowiązku określonego w postanowieniu z dnia [...].12.2019 r. znak: [...]. Odwołanie od powyższej decyzji rozbiórkowej złożyła E.K., wnosząc o ustalenie konkretnego terminu rozbiórki tarasu oraz o zobowiązanie inwestora do doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego w związku z likwidacją okna i montażem drzwi tarasowych. WINB decyzją z dnia [...] marca 2021 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję PINB. Uzasadniając decyzję WINB wskazał, że podziela przyjętą przez PINB kwalifikację rozpatrywanego przypadku jako budowę bez wymaganego pozwolenia na budowę części obiektu budowlanego, to jest: części budynku mieszkalnego wielorodzinnego, do którego taras został dobudowany. Przedmiotowy taras stanowi bowiem samodzielny pod względem funkcjonalno-konstrukcyjnym elementem, który z uwagi na jego usytuowanie należy traktować jako samodzielną część budynku, do którego został dobudowany. Przy czym budowa tarasu oznacza w omawianym przypadku rozbudowę budynku mieszkalnego. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że rozbudowa jest zmianą - powiększeniem parametrów istniejącego obiektu budowlanego, takich jak kubatura, wysokość, długość, szerokość czy granice obiektu (zwiększenie powierzchni zabudowy). Z uwagi na brak legalnej definicji tego pojęcia, należy kierować się jego znaczeniem w języku potocznym. Tak więc rozbudowa będzie powiększeniem istniejącego obiektu budowlanego, w przypadku budynku o dodatkowe pomieszczenie (pokój, wiatrołap, werandę lub innym celu przeznaczoną przybudówkę), wykusz lub taras (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 09.12.2008r. sygn. akt IISA/Bd 809/08 - LEX nr 56900). W kontekście powyższego nie sposób w omawianym przypadku kwalifikować działań inwestora jako remontu zgodnie z art. 3 pkt 8 Pr. bud., co prawidłowo wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia PINB. Rozbudowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego nie została zwolniona w art. 29 Pr. bud. z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, przy czym stan prawny w tym zakresie jest jednakowy biorąc pod uwagę ustalony okres wykonania robót (rok 2010) oraz aktualny stan prawny. Tym samym samowolna budowa rozpatrywanego tarasu wymagała działań naprawczych w trybie art. 48 Pr. bud. w brzmieniu wskazanym w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji rozbiórkowej. W sytuacji, gdy obiekt wybudowany został bez pozwolenia właściwego organu po dniu 1 stycznia 1995 r. zastosowane w sprawie znajdzie art. 48 Pr. bud. z dnia 7 lipca 1994 r. W tym zakresie organ nadzoru budowlanego obowiązany jest ustalić, czy w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w art. 48 ust. 1, obligujące organ do nakazania rozbiórki. Nakaz rozbiórki nie jest bowiem orzekany bezwzględnie, w tym znaczeniu że stwierdzenie przez organ faktu zaistnienia samowoli budowlanej nie implikuje wprost nałożenia na stronę obowiązku rozbiórki danego obiektu budowlanego. Przed orzeczeniem rozbiórki organ nadzoru budowlanego ma obowiązek zbadania, czy w myśl obowiązujących przepisów prawa, legalizacja danego obiektu budowlanego jest dopuszczalna. W pierwszej kolejności organ administracyjny winien ustalić, czy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albo ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 48 ust. 2 Pr. bud.). W przypadku ustalenia, że w sprawie samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego lub jego części zachodzą okoliczności określone w ustępie 2 art. 48, organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych, związanych z budową obiektu. Wydając postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych, organ ma obowiązek nałożyć na adresata rozstrzygnięcia - inwestora, obowiązek przedstawienia określonych w art. 48 ust. 3 pkt. 1 i 2 Pr. bud., na które składają się dokumenty wymagane do wniosku o pozwolenie na budowę. Niedotrzymanie terminu przedstawienia dokumentów wymienionych w art. 48 ust. 3 Pr. bud. stanowi przesłankę do wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego (art. 48 ust. 4). W wyniku uchybienia terminu strona traci przyznane jej prawo do legalizacji samowoli budowlanej i w efekcie sprawa zostaje załatwiona w trybie zwykłym, to jest przez wydanie decyzji o nakazie rozbiórki. Natomiast złożenie wymaganych dokumentów w terminie traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeśli budowa nie została zakończona (art. 48 ust. 5 Prawa budowlanego). WINB zaznaczył, że w przedmiotowej sprawie PINB ocenił, iż zachodzą przesłanki do legalizacji omawianego obiektu budowlanego i wydał na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Pr. bud. postanowienie z dnia [...].12.2019 r. znak; [...], którym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Pr. bud., wstrzymał roboty budowlane prowadzone bez wymaganego pozwolenia na budowę przy budowie obiektu oraz nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie (60 dni od daty otrzymania postanowienia) określonych przez ustawodawcę dokumentów, koniecznych do legalizacji obiektu. Z akt wynika, że na postanowienie PINB z dnia [...].12.2019 r. znak: [...] zostało doręczone za pośrednictwem operatora pocztowego na adres inwestora, K.Z., w dniu 19.12.2019 r. w sposób, o jakim mowa w art. 43 K.p.a., to jest dorosłemu domownikowi za pokwitowaniem oraz z zastrzeżeniem, iż osoba odbierająca przesyłkę zobowiązała się oddania przesyłki adresatowi. Podkreślić w związku z tym należy, że data doręczenia "zastępczego" jest miarodajna do oceny, czy środek odwoławczy wniesiony został w ustawowym w terminie. Nawet okoliczność, że dorosły domownik nie doręczył w stosownym czasie przyjętego pisma do rąk adresata, nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia odwołania {patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22.03.2000 r. sygn. akt ISA/Lu 1731/98 - LEX nr 40679). Z akt administracyjnych wynika, że inwestor robót nie wniósł zażalenia do organu wyższej instancji, jak również po doręczeniu postanowienia nie przedłożył dokumentów legalizacyjnych żądanych przez PINB. Przy czym inwestor nie wnosił do organu I instancji żadnych żądań odnośnie przedłużenia terminu dostarczenia dokumentów legalizacyjnych. W konsekwencji w tak ustalonym stanie faktyczno-prawnym nastąpiło niedotrzymanie terminu przedłożenia dokumentów, co z kolei stanowiło przesłankę do wydania przez PINB decyzji o nakazie rozbiórki omawianego obiektu budowlanego. W sytuacji bowiem niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w art. 48 ust. 3 pkt 1 i 2 Pr. bud., organ nadzoru budowlanego obowiązany jest wydać decyzję o rozbiórce samowolnie zrealizowanych obiektów budowlanych na podstawie art. 48 ust. 1 i ust. 4 tej ustawy (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 08.12.2011 r. sygn. akt II OSK1757/10 - LEK nr 1134671). W związku z treścią odwołania E.K. WINB stwierdził, że bez wpływu na konieczność przeprowadzenia postępowania administracyjnego w trybie art. 48 Pr. bud. pozostawać musiały ewentualne inne roboty wykonane w budynku wielorodzinnym, do którego dobudowano taras, a w szczególności wskazane przez skarżącą prace związane z drzwiami prowadzącymi na taras z lokalu nr [...]. Ewentualne naruszenia prawa w tym zakresie podlegać mogą odrębnej procedurze naprawczej w oparciu o art. 50 i 51 Pr. bud. Bez wątpienia bowiem, co wcześniej zaznaczono, z ustaleń organu powiatowego jednoznacznie wynika, że taras stanowi samodzielną i odrębną część budynku, do którego został dobudowany. W związku WINB wyjaśnił stronie skarżącej, że ocena prawna samowoli budowlanej musi być w pierwszej kolejności poprzedzona dokonaniem przez organ nadzoru budowlanego prawidłowej kwalifikacji przedmiotowych robót budowlanych. Ustalenie takie stanowi warunek konieczny zgodnego z prawem dalszego procedowania, obejmującego obowiązek organu doboru właściwego reżimu prawnego dla likwidacji skutków samowoli budowlanej (art. 48, art. 49b albo art. 50-51 Pr. bud.), gdzie podstawowym kryterium rozróżnienia tych trybów jest właśnie kwalifikacja robót budowlanych zgodnie z podziałem przyjętym przez ustawodawcę w treści przepisów Prawa budowlanego (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31.01.2019r. sygn. akt II SA/Kr 1542/18 - LEK nr 2630795). W rezultacie, w sytuacji gdy wskazane przez skarżącą roboty budowlane związane za otworem okiennym podlegały reglamentacji prawa budowlane winny one stanowić przedmiot odrębnego postępowania naprawczego PINB. Jednakże ocena ewentualnych działań organu powiatowego w tym zakresie lub ich braku nie może stanowić przedmiotu analizy w niniejszym postępowaniu odwoławczym. Nadto jako niezasadne WINB ocenił żądanie skarżącej dotyczące określenia terminu orzeczonej rozbiórki. Mający zastosowanie w rozpoznawanej sprawie art. 48 ust. 1 Pr. bud. nie przewiduje możliwości ustalenia terminu, w jakim decyzja ma zostać wykonana. Decyzja taka jest wykonalna z chwilą jej ostateczności, zatem organ nie jest uprawniony do określenia terminu jej wykonania (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28.05.2015 r. sygn. akt II SA/Ke 317/15 - orzeczenia.nsa.gov.pl). Podsumowując WINB stwierdził, że decyzja rozbiórkowa PINB odpowiada przepisom obowiązującego prawa, w związku z czym odwołanie wniesione przez adresata tej decyzji oraz zawarte w nim argumenty nie mogły zostać uwzględnione. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi E.K. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. W skardze skarżąca wskazała, że zarówno WINB jaki i PINB w swoich rozstrzygnięciach nie odnieśli się do kwestii samowolnego i nielegalnego wykonania, w miejsce okna, drzwi wejściowych na taras. Odpowiadając na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu, a także czy przy jego wydawaniu nie doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy albo naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa. Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, należało uznać, że odpowiada ona prawu i nie ma podstaw do pozbawienia jej mocy wiążącej. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest art. 48 Pr. bud. Przepis ten, w odnośnym brzmieniu (tj. w brzmieniu sprzed nowelizacji, która weszła w życie w dniu 19.09.2020 r.), stanowi, że organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia (ust. 1). Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie (ust. 2). W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie: 1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2 (ust. 3). W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1 (ust. 4). Przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust. 3, traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona (ust. 5). W niniejszej sprawie organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że do budynku mieszkalnego położonego w [...], inwestorka – K.Z. - dobudowała (odbudowała - art. 3 pkt 6 Pr. bud.) taras o konstrukcji drewnianej o wymiarach 5,05 x 2,5 m. W tym stanie rzeczy istnienie odbudowanego tarasu jako części budynku w rozumieniu art. 48 Pr. bud. nie budzi wątpliwości. Organy prawidłowo ustaliły też, że budowa tego obiektu wymagała pozwolenia na budowę, którego inwestorka nie uzyskała. Okoliczności te stanowią o ziszczeniu się stanu faktycznego opisanego w hipotezie normy wynikającej z art. 48 ust. 1-3 Pr. bud. Jak wynika z akt sprawy inwestorka – K.Z. w wyznaczonym terminie nie wykonała obowiązków nałożonych na nią postanowieniem PINB z dnia [...].12.2019 r. a zatem nie wykazała woli do przeprowadzenia legalizacji przedmiotowego tarasu. Wobec powyższego PINB prawidłowo, zgodnie z art. 48 ust. 1 i ust. 4 Pr. bud., wydał decyzję nakazującą rozbiórkę ww. tarasu a takie działanie PINB słusznie zaakceptował WINB w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi – które w istocie sprowadzają się do zarzutu nierozstrzygnięcia przez organy kwestii samowolnego i nielegalnego (zdaniem skarżącej) wykonania w miejsce okna, drzwi wejściowych na taras, wskazać należy, na co słusznie zwrócił uwagę WINB, że przedmiotowy taras stanowi samodzielną i odrębną część budynku, do którego został dobudowany. Zatem ewentualne naruszenia prawa w zakresie prac związanych z wykonaniem w miejsce okna drzwi prowadzących na taras, podlegać mogą tylko odrębnej procedurze naprawczej, dokonywanej w oparciu o przepisy art. 50 i 51 Pr. bud., nie zaś procedurze z art. 48 Pr. bud. Przepisy art. 50 i 51 Pr. bud. dotyczą bowiem przypadków innych niż określone w art. 48 ust. 1. W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku, nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym został zgłoszony przez WINB w piśmie z dnia [...].07.2021 r. oraz skarżącą w piśmie z dnia [...].07.2021 r.