II SA/Go 445/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Protokolant st.sekr.sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2018 r. sprawy ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oddala skargę. Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4 i art. 84 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1405 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2017r., poz. 1257 ze zm.), Wójt Gminy stwierdził: w punkcie 1 - brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn. "Instalacja spalania biomasy oraz paliwa RDF z wytwarzaniem energii cieplnej i energii elektrycznej oraz instalacja do suszenia odpadowych produktów z przemysłu rolno-spożywczego" na działce nr [...], którego inwestorem jest B Sp. z o. o. w restrukturyzacji; a w punkcie 2 - określił warunki realizacji przedsięwzięcia, tj.: a) dopuszcza się maksymalną ilość wykorzystanej biomasy i paliwa RDF w kotłowni (łącznie) do 60 Mg/dobę. b) nie prowadzić eksploatacji instalacji do spalania biomasy i paliwa RDF (elektrociepłowni biomasowej) równocześnie z instalacją do zgazowania odpadów. c) zanieczyszczenia powstające z instalacji do spalania biomasy i paliwa RDF (elektrociepłowni biomasowej) odprowadzać do atmosfery za pomocą istniejącego emitora o wysokości 18 m, średnicy wewnętrznej 0,8 m. d) wdrożyć program zwalczania insektów (w tym much) uwzględniający metody eliminujące ich rozprzestrzenianie się poza granicami inwestycji, a w szczególności na terenach zamieszkałych przez ludzi. Do decyzji dołączono charakterystykę planowanego przedsięwzięcia. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że dnia 14 grudnia 2016 r. wpłynął wniosek B Sp. z o. o. w restrukturyzacji o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach pn. "Instalacja spalania biomasy oraz paliwa RDF z wytwarzaniem energii cieplnej i energii elektrycznej oraz instalacja do suszenia odpadowych produktów z przemysłu rolno-spożywczego" na działce nr [...]. Do wniosku załączono w odpowiedniej liczbie egzemplarzy, wymagane art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko – zwanej dalej ustawą ooś: kartę informacyjną przedsięwzięcia, poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej, obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie i obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie oraz wypis z ewidencji gruntów terenu jw. Wniosek o wydanie decyzji wpisany został do publicznie dostępnego wykazu danych, prowadzonego na podstawie art. 21 ust. 2 pkt 9 ww. ustawy pod numerem [...] oraz na stronie internetowej gminy w biuletynie informacji publicznej ([...]). Kwalifikacji przedsięwzięcia organ dokonał w oparciu o rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 71). Organ uznał, że planowane przedsięwzięcie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określonych w § 3 ust. 1 pkt 80 ww. rozporządzenia jako instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41-47, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów. Biorąc pod uwagę kwalifikację przedsięwzięcia, organ działając na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy ooś wystąpił o opinię w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (PPIS) oraz do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (RDOŚ). W opinii z dnia [...] stycznia 2017r. RDOŚ stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji, natomiast PPIS w opinii z dnia [...] stycznia opowiedział się za przeprowadzeniem oceny oddziaływania na środowisko oraz określił zakres raportu oddziaływania na środowisko. Po otrzymaniu opinii powyższych organów, Wójt wydał w dniu [...] lutego 2017 r. postanowienie, w którym nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a następnie w dniu [...] marca 2017 r. wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji planowanego przedsięwzięcia. Wskutek złożonego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2017 r. uchyliło ww. decyzję środowiskową i przekazało organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ II inst. wskazał, że w toku postępowania wydane zostały dwie różne opinie organów współdziałających, natomiast organ I inst. do opinii PPIS odniósł się lakonicznie. SKO zauważyło, że planowane przedsięwzięcie łączy się ściśle ze zlokalizowaną na tej samej nieruchomości instalacją do zgazowania (piroliza) i spalania gazów poprocesowych. Obecnie toczy się postępowanie o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania instalacji do zgazowania odpadów stałych (paliw RDF i biomasy) poprzez modernizację tej instalacji, której inwestorem jest I sp. z o.o. Organ I inst. przyjął brak potrzeby analizy kumulatywnego oddziaływania na środowisko obydwu przedsięwzięć, ze względu na wprowadzenie warunku zamiennej eksploatacji palenisk do spalania biomasy i paliwa RDF oraz gazów poprocesowych, ale nie uzasadnił stanowiska w tym zakresie. Nadto organ odwoławczy wskazał, że zaskarżoną decyzją I inst. nałożył na B sp. z o.o. obowiązek, który nie może być przez ten podmiot wykonany, bowiem spółka ta nie eksploatuje instalacji do zgazowania i spalania gazów poprocesowych. W związku ze wskazaniami wynikającymi z w.w. decyzji SKO organ I instancji wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia przedłożonej Karty informacyjnej przedsięwzięcia o dodatkowe informacje. Wnioskodawca przedstawił informacje uzupełniające do Karty informacyjnej planowanego przedsięwzięcia, w związku z czym organ działając na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy ooś ponownie wystąpił o opinię w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia do PPIS oraz do RDOŚ. Po wpłynięciu opinii obu organów w dniu 8 sierpnia 2017 r. wnioskodawca przedłożył nową kartę informacyjną planowanego przedsięwzięcia ze względu na rezygnację przez I Sp. z o.o. z realizacji przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania instalacji do zgazowania odpadów stałych (paliw RDF i biomasy) poprzez modernizację instalacji do zgazowania (pirolizy) i spalania gazów poprocesowych na działce nr [...], dla którego wspólnym elementem był emitor emitujący gazy spalinowe z obu instalacji. W związku z powyższym organ ponownie wystąpił o opinię w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia do w/w organów. PPIS nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia dla analizowanego przedsięwzięcia oceny oddziaływania na środowisko. RDOŚ również wyraził opinię, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie ma konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wskazał jednak na konieczność określenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następujących warunków: 1) dopuszcza się maksymalną ilość wykorzystanej biomasy i paliwa RDF w kotłowni (łącznie) do 60 Mg/dobę. 2) nie prowadzić eksploatacji instalacji do spalania biomasy i paliwa RDF (elektrociepłowni biomasowej) równocześnie z instalacją do zgazowania odpadów. 3) zanieczyszczenia powstające z instalacji do spalania biomasy i paliwa RDF (elektrociepłowni biomasowej) odprowadzać do atmosfery za pomocą istniejącego emitora o wysokości 18 m, średnicy wewnętrznej 0,8 m." Po analizie ww. opinii oraz materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Wójt Gminy wydał w dniu [...] października 2017 r. postanowienie, w którym nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a następnie w dniu [...] listopada 2017 r. - decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji planowanego przedsięwzięcia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując wniesione odwołanie od powyższej decyzji środowiskowej, w związku ze zmianą stanu prawnego, decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. uchyliło decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Uwzględniając zmiany w ustawie ooś wprowadzone ustawą z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2017r. poz. 1566) organ I instancji, działając na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 4 ustawy ooś, wystąpił do Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich (DZWP) o opinię w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. W opinii z dnia [...] lutego 2018 r. DZWP nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. działając na podstawie art. 63 ust. 1 ooś Wójt Gminy stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wskazaną na wstępie decyzją z dna [...] marca 2018 r. Wójt Gminy stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz określił warunki realizacji przedsięwzięcia. Dalej w uzasadnieniu decyzji z [...] marca 2018r. organ I instancji szczegółowo omówił ustalenia zawarte w opiniach organów. Mając na względzie, iż planowane przedsięwzięcie nie będzie źródłem ponadnormatywnych emisji substancji i energii do środowiska, co wykazano w karcie informacyjnej przedsięwzięcia Wójt uznał, że przedsięwzięcie nie będzie wywierać presji na środowisko przyrodnicze, w tym formy ochrony przyrody, nie spowoduje negatywnego oddziaływania na ludzi i zabytki, nie pogorszy krajobrazu i klimatu, nie wpłynie na realizację celów środowiskowych wyznaczonych dla jednolitej części wód podziemnych nr [...] i jednolitej części wód powierzchniowych rzeka [...]. Odwołanie od decyzji z [...] marca 2018 r. wnieśli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego R.S., A.D., D.D. oraz M.D.. Odwołujący zarzucili naruszenie przepisów postępowania poprzez niedokładne wyjaśnienie istniejącego stanu faktycznego stron, wnosząc o uchylenie decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Skarżący podnieśli, że mieszkają na terenie czystym od zanieczyszczeń, otoczonym obszarami chronionymi (Obszar Natura 2000 [...], Rezerwaty Przyrody), czyli terenie ekologicznym, nieuprzemysłowionym, na którym nie ma także inwestycji przemysłowych, a planowana inwestycja będzie powodowała stale zaburzenie ich egzystencji, dezorganizując życie codzienne wywołane m.in. trwałym uciążliwym hałasem, nieprzyjemnym zapachem, zwiększoną liczbę insektów i gryzoni, za pośrednictwem których rozprzestrzeniać się będą choroby, negatywny wpływ dla walorów terenów wiejskich oraz zwiększonym ruchem pojazdów ciężarowych przewożących odpady wywołując przy tym trwałe uszkodzenia dróg publicznych. SKO połączyło sprawy z odwołania A.D., D.D., M.D. ze sprawą z odwołania R.S., a następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W pierwszej kolejności organ przytoczył treść art. 59 ust. 1, art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4 i art. 84 ustawy ooś, następnie omówił opinie PPIS, RDOŚ oraz DZWP, w których organy stwierdziły, że nie ma potrzeby przeprowadzenia dla analizowanego przedsięwzięcia oceny oddziaływania na środowisko. Zdaniem Kolegium, opinie te obligowały Wójta Gminy do dokonania oceny, czy w świetle art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, konieczne było nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Rolą organu było dokonanie oceny, czy planowana inwestycja odpowiada wymogom art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej. W ocenie Kolegium, analizując informacje o planowanym przedsięwzięciu przedstawione w załączonej do wniosku karcie informacyjnej, uwzględniając w/w uwarunkowania, Wójt Gminy prawidłowo podzielił stanowisko w/w organów w sprawie skali potencjalnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wydane w rozpoznawanej sprawie opinie są spójne i w sposób uporządkowany i pełny odnoszą się do uwarunkowań wskazanych art. 63 ust. 1 uooś oraz danych zwartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Sporządzone zostały w sposób rzetelny i odnoszą się do konkretnych uwarunkowań przedmiotowego przedsięwzięcia. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniach, organ II instancji stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie. Na podstawie danych z karty informacyjnej przedsięwzięcia, w tym symulacji skumulowanego oddziaływania na terenach objętych ochroną przed hałasem, poziom hałasu, którego źródłem będzie planowane przedsięwzięcie oraz przedsięwzięcia znajdujące się w zasięgu oddziaływania i przedsięwzięcia w zasięgu, których znajduje się przedsięwzięcie planowane, będzie niższy niż wartości dopuszczalnego poziomu hałasu. Tym samym poodnoszony argument o "trwałym uciążliwym hałasie" jest – zdaniem Kolegium – bezzasadny. Również argumenty dotyczące "nieprzyjemnego zapachu", "zwiększonej liczby insektów i gryzoni za pośrednictwem których rozprzestrzeniać będą się choroby", a także "realne zagrożenie oddziaływaniem szczególnie niebezpiecznych, nawet w śladowych ilościach, dioksan i furanów oraz zwiększonym ruchem pojazdów ciężarowych przewożących odpady wywołując przy tym trwałe uszkodzenia dróg publicznych" nie znajdują w ocenie Kolegium uzasadnienia. Na podstawie akt sprawy, w tym karty informacyjnej przedsięwzięcia, organ stwierdził, że przeprowadzone obliczenia symulacyjne wykazały, iż przy emisji równej standardom emisyjnym (tj. emisji maksymalnie dopuszczalnej), stężenia emitowanych substancji do powietrza nie będą przekraczały ustalonych w przepisach wartości. Nadto, zainstalowany na emitorze od instalacji system ciągłego pomiaru emisji pozwala na dokładne monitorowanie ich wartości. Kolegium podało także, że zwiększony ruch pojazdów ciężarowych (9 pojazdów ciężarowych wjeżdżających na teren zakładu w ciągu doby), zgodnie z obliczeniami znajdującymi się w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, będzie powodował śladowe emisje, pozostające bez znaczenia dla czystości powietrza w otoczeniu i na terenie zakładu. Zdaniem Kolegium odwołujący nie wykazali ponadto, że przyjęte w odniesieniu do parametrów przedsięwzięcia opisanego w karcie informacyjnej są nieprawidłowe ani w żaden sposób nie uzasadnili swoich obaw odnośnie powodowania przez planowane przedsięwzięcie stałego realnego zagrożenia dla zdrowia swojego i swojej rodziny, a także przewidywanej, zwiększonej liczby insektów i gryzoni oraz negatywnego wpływu przedsięwzięcia na walory terenów wiejskich. Dodatkowo organ wyjaśnił, że planowane przedsięwzięcie jest obiektem istniejącym, w którym dokonane zostaną usprawnienia pozwalające na spalanie biomasy oraz paliwa alternatywnego. Emitowane do powietrza gazy spalinowe będą non stop monitorowane co zapewnia kontrolę procesu spalania i jakość emitowanych spalin, nie dopuszczając do przekroczeń dopuszczalnych stężeń gazów i pyłów wprowadzanych do powietrza. W karcie informacyjnej przedsięwzięcia wykazano, że emitowane do powietrza gazy i pyły nie będą powodować przekroczeń standardów emisyjnych oraz wartości odniesienia gazów i pyłów w powietrzu. Przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko oraz zdrowie i życie ludzi, nie narusza norm społecznych i nie będzie stanowiło przeszkody dla normalnego funkcjonowania miejscowości. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na powyższą decyzję Kolegium złożył R.S., wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji. W skardze zarzucono, że organy wybiórczo przedstawiają pozytywne aspekty inwestycji i nie informują rzetelnie o negatywnych konsekwencjach uruchomienia inwestycji. Poza tym skarżący podkreślił, że planowana inwestycja będzie powodowała stałe zaburzenie egzystencji jego i jego rodziny, dezorganizując życie codzienne trwałym uciążliwym hałasem, nieprzyjemnym zapachem, zwiększoną liczbę insektów i gryzoni, za pośrednictwem których rozprzestrzeniać się będą choroby, negatywny wpływ dla walorów terenów wiejskich, a także realnym zagrożeniem oddziaływania szczególnie niebezpiecznych, nawet w śladowych ilościach, dioksan i furanów - oraz zwiększonym ruchem pojazdów ciężarowych przewożących odpady wywołując przy tym trwałe uszkodzenia dróg publicznych. Na zakończenie dodał, że według inwestora przedsięwzięcie to nowa technologia, nie sprawdzona, a tym samym nie jest do końca wiadomo, jaki ona może mieć wpływ na środowisko naturalne oraz ludzi mieszkających w bardzo bliskiej odległości i najbliższej okolicy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Na rozprawie sądowej w dniu 8 listopada 2011 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącego złożył pismo, w którym podniesiono, że zgodnie z art. 84 ust 1 ustawy, w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w osnowie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza tylko brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Ustalenie w toku postępowania okoliczności wskazujących na brak potrzeby przeprowadzenia takiej oceny i jej faktyczne nieprzeprowadzenie w ramach prowadzonego postępowania, winno skutkować wydaniem decyzji w oparciu o art. 84, którą organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia takiej oceny. W realiach niniejszej sprawy organ I instancji pomimo, iż stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko projektowanego przedsięwzięcia (pkt I decyzji), to jednocześnie określił środowiskowe uwarunkowania realizacji tegoż przedsięwzięcia (pkt II decyzji). Zdaniem pełnomocnika przyjęcie przez organy obu instancji sprzecznych, nie dających się pogodzić ze sobą założeń, o możliwości ujęcia w jednej decyzji zarówno stwierdzenia o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jak i określenia środowiskowych warunków zawartych w art. 82 ustawy, bez uprzedniego przeprowadzenia oceny jego oddziaływaniu na środowisko sprawia, że decyzje organów obu instancji są niezgodne z prawem, a dodatkowo są zwyczajnie nielogiczne i wewnętrznie sprzeczne. Pełnomocnik podniósł też, że organy obu instancji błędnie - z naruszeniem art. 63 ust. 1 ooś przyjęły, że nie było podstaw do nałożenia na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Tymczasem zgodnie z powyższym przepisem obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko organ stwierdza, uwzględniając określone w nim kryteria. W przedmiotowej sprawie organy nie przeprowadziły właściwie analizy tych kryteriów, skutkiem czego było bezzasadne odstąpienie od przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia. Pełnomocnik wskazał też, że w zasięgu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia znajdować się będą dwa obszary podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody: - obszar Natura 2000 PLB320015 "[...], - Obszar Chronionego Krajobrazu "[...]". Poza zasięgiem oddziaływania lecz w stosunkowo niewielkiej odległości od planowanego przedsięwzięcia zlokalizowany jest Obszar Chronionego Krajobrazu "[...]" (1,7 km). Nie zostało należycie wyjaśnione czy i ewentualnie w jaki sposób planowane przedsięwzięcie wpłynie na w/w chronione obszary. Dalej strona wskazała na brak należytego wyjaśnienia przez organy kwestii emisji hałasu, którego źródłem na terenie inwestycji będą: - przenośnik załadowczy paliwa RDF o mocy akustycznej 80 dB, - 33 inwertery o mocy akustycznej 53 dB, - transport zewnętrzny i wewnętrzny. Zdaniem pełnomocnika za zupełnie chybione należy uznać twierdzenie organu odwoławczego iż bezzasadne są obawy o zwiększoną liczbę insektów i gryzoni, podczas gdy organ I instancji określając warunki przedsięwzięcia nakazał wdrożyć program zwalczania insektów (w tym much) uwzględniający metody eliminujące ich rozprzestrzeniania się poza granicami inwestycji w szczególności na terenach zamieszkałych przez ludzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest zgodność z prawem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy w sprawie środowiskowych uwarunkowań, stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz określającą warunki realizacji przedsięwzięcia. Materialnoprawną podstawę tej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.). Przepisy dotyczące ocen środowiskowych mają na celu weryfikację oddziaływania inwestycji kwalifikowanych, a więc takich, które powodują albo mogą powodować potencjalne niebezpieczeństwo dla środowiska. Dlatego postępowanie w sprawie uwarunkowań środowiskowych przedsięwzięcia przeprowadza się przed wydaniem decyzji zezwalającej na inwestycję (art. 72 ust. 1 ustawy). Postępowanie to dotyczy planowanego dopiero przedsięwzięcia i sprowadza się do ustalenia, czy inwestycja w kształcie opisanym przez inwestora we wniosku zagraża środowisku oraz, czy spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska (por. wyroki NSA: z dnia 22 kwietnia 2010 r., sygn. II OSK 696/09; z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. II OSK 988/09). Rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2016 poz. 71), które wydane zostało na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 60 ooś. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów przedmiotową inwestycję zalicza się do grupy przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Planowana inwestycja mieści się bowiem w dyspozycji § 3 ust. 1 pkt 80 tego rozporządzenia, obejmującej instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41-47, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów. W ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy. W brzmieniu tego ostatniego przepisu, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia; usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego; rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2. Postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 63 ust. 2 ustawy). Z kolei, stosownie do treści art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 156 ustawy, przed wydaniem postanowienia, organ zobowiązany jest, do zasięgnięcia opinii właściwego organu. W analizowanej sprawie Wójt Gminy zwrócił się Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz do Dyrektora Zlewni Wód Polskich o wydanie opinii w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Stanowiska wszystkich organów opiniujących były zgodne i jednoznaczne. W wydanych opiniach w.w. organy współdziałające nie stwierdziły potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. RDOŚ w opinii z dnia [...] września 2017r. wskazał, że całość prac związanych z inwestycją będzie polegała na dostosowaniu istniejącej instalacji. Wpływ inwestycji na środowisko polegać będzie na odziaływaniu poprzez hałas, emisję zanieczyszczeń do powietrza oraz z wytwarzaniem odpadów, jednak dopuszczalne normy nie zostaną przekroczone. Wszystkie odpady magazynowane są z zastosowaniem wymogów ochrony środowiska. Wytwarzane ścieki odprowadzane będą zgodnie z wymogami sanitarnymi i ochrony środowiska. Organ odniósł się szczegółowo również do wpływu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 - Obszar Specjalnej Ochrony Ptaków Natura 2000 [...], Obszar Chronionego Krajobrazu [...], Pojezierze [...], nadto na rodzime gatunki roślin - i stwierdził, że zebrana dokumentacja (wskazana w opinii) oraz wnikliwe prześledzenie bezpośrednich i pośrednich skutków przedsięwzięcia, zwłaszcza aspektów związanych z lokalizacją, skalą, rodzajem jego charakterystyką i uwarunkowań jego realizacji , określonych w art. 63 ust. 1 ustawy, pozwala uznać, że planowane działanie inwestycyjne nie będzie negatywnie oddziaływało na przyrodę w szczególności na utrzymanie we właściwym stanie ochrony, przedmiotów ochrony w.w. form ochrony przyrody. W opinii z dnia [...] sierpnia 2017 r. PPIS stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko podnosząc jednocześnie, że na etapie eksploatacji inwestycji należy wdrożyć program zwalczania insektów ( w tym much) uwzględniający metody eliminujące ich rozprzestrzenianie się poza granice inwestycji. DZWP w opinii z dnia [...] lutego 2018 r. nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w podsumowaniu wskazując, że zważając na uwarunkowania wynikające z art. 63 ust. 1 ustawy ooś stwierdzono brak możliwości znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia na wody powierzchniowe i podziemne, a tym samym brak wpływu na realizację celów środowiskowych wyznaczonych w Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...] dla jednolitej części wód powierzchniowych [...] i jednolitej części wód podziemnych Nr [...]. Opinie wszystkich organów zawierają szczegółowe uzasadnienia oraz wnikliwe odniesienie się do dokumentacji przedsięwzięcia. Po uzyskaniu wymaganych dyspozycją art. 64 ust. 1 ustawy opinii i uzgodnień Wójt Gminy wydał postanowienie z dnia [...] lutego 2018 r., o którym mowa w art. 63 ust. 2 ustawy, na podstawie którego odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Treść tego postanowienia odpowiada wymogom określonym w art. 63 ust. 1 ustawy, albowiem określa: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia; usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego; rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2. W następstwie prawidłowo przeprowadzonego postępowania, jak trafnie oceniło Kolegium, w dniu [...] marca 2018 r. Wójt Gminy wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, zachowując tryb określony w art. 84 ustawy, w której stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz określił warunki realizacji przedsięwzięcia. W myśl art. 84 ust. 1 ustawy ooś w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Stosownie do treści ust. 1a. w decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy organ może określić warunki lub wymagania, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b lub c, lub nałożyć obowiązek wykonania działań, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b, w szczególności jeżeli wynikają one z postanowienia, o którym mowa w art. 63 ust. 2a. Zgodnie z ust. 2 charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wbrew zarzutom skargi przepis art. 84 ust. 1a ustawy ooś daje organowi podstawę do określenia w decyzji wymagań lub warunków których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b lub c, lub nałożenia obowiązku wykonania działań, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b, z którego to uprawnienia organ w niniejszej sprawie skorzystał. W ocenie Sądu procedura wymagana przy wydaniu decyzji środowiskowej została w niniejszej sprawie zachowana. W świetle zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego uprawnione jest stanowisko, że decyzja Wójta Gminy Bogdniec z dnia [...] marca 2018 r. w pełni odpowiada wymogom określonym w art. 84 i art. 85 ustawy. Uzasadnienie decyzji zawiera niezbędne elementy dotyczące rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia z uwzględnieniem trzech wariantów i ich ocenę, jego usytuowanie, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, a także określa rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do powyższych uwarunkowań. Ustalenia organu o lokalnym zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia, są w pełni wiarygodne i mają oparcie w materiale dowodowym. Planowane przedsięwzięcie inwestycyjne polega w istocie na przystosowaniu istniejącej elektrociepłowni do spalania biomasy do spalania również paliwa RDF (papier kartony, folia i inne materiały tzw. frakcji lekkiej), który to proces ma nastąpić w wyniku wprowadzenia określonych zmian technologicznych do istniejącej instalacji. Dla inwestycji polegającej na budowie elektrociepłowni biomasowej oraz budowie suszarni wraz z modułem paletowania oraz silosów magazynowych, wiaty magazynowej, dróg, budowie farmy wiatrowej - na działkach [...] (przed podziałem) Wójt Gminy w dniu [...] stycznia 2012 r. wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Elektrociepłownia do spalania biomasy (oraz planowana inwestycja ) znajduje się na działce nr [...]. Na tej samej nieruchomości zlokalizowana jest inwestycja służąca do zgazowania i spalania gazów, której inwestorem jest spółka I sp. z o.o. Na skutek wniosku I sp. z o.o o wydanie decyzji środowiskowej dla inwestycji polegającej na modernizacji w.w. instalacji służącej do zgazowania i spalania gazów, w toku postępowania pojawiło się zagadnienie ewentualnej kumulacji oddziaływań obydwu przedsięwzięć, w rozumieniu art. 63 ust. 1 pkt 1 b ustawy ooś. Okoliczność powyższa stała się bezprzedmiotowa ze względu na wycofanie wniosku o wydanie decyzji środowiskowej przez I sp. z o.o. i umorzenie postępowania administracyjnego w tym przedmiocie. Odnośne kumulacji oddziaływań poszczególnych przedsięwzięć wskazać należy również, że jak wynika z Karty Informacyjnej przedsięwzięcia oraz z pozostałego materiału dowodowego zanieczyszczenia będące pochodną spalania biomasy i paliwa RDF oraz zgazowania odpadów odprowadzane są do atmosfery za pomocy tego samego emitora, stąd też ma uzasadnienie wprowadzony decyzją zakaz jednoczesnego spalania biomasy i paliwa RDF oraz zgazowania odpadów. Zasadność wprowadzenia obowiązku wynika z akt sprawy oraz ma oparcie w treści art. 84 ust. 1 a ustawy ooś. W ocenie Sądu opisane wyżej okoliczności uprawniały organy administracji do stwierdzenia, że nie ma konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Postępowanie obu organów przeprowadzone zostało prawidłowo, zastosowano właściwe normy prawa materialnego, a uzasadnienia decyzji odpowiadają zarówno przepisom ustawy jak i dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a. Nadto Kolegium odniosło się w zaskarżonej decyzji do zarzutów odwołania, zachowując obowiązki określone w art. 8 i 9 k.p.a. Decyzje obu instancji w sposób wyczerpujący wyjaśniały, z jakich przyczyn realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia nie wymaga uprzedniego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a zdaniem Sądu argumentacja ta w świetle prawidłowych ustaleń organów jest przekonywająca. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga została oddalona.