II SA/Go 462/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik, Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska, Protokolant Sekretarz sądowy Monika Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę Sygn. akt II SA/Go 462 /06 Uzasadnienie. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r. nr [...] Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej przyznał W.S. pomoc w postaci zasiłku okresowego w wysokości 161, 40 zł, na okres miesiąca grudnia 2003r. – jedno świadczenie. Jednocześnie organ orzekł, że w związku z wypłaconym w miesiącu listopadzie 2004r. świadczeniem w wysokości 92, 20 zł, do wypłaty pozostała kwota świadczenia w wysokości 69, 20 zł. Decyzja wydana została na podstawie art. 7 pkt 4, art. 8 ust.1 pkt 1, art. 38 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1, ust. 3 pkt 1 i ust. 6, art. 147 ust. 3 pkt 1 i ust. 6 w związku z art. 106 ust. 1 i 3 i ust. 3c ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (DZ.U. z 2004r. nr 64 poz. 593 ze zm.) i art. 104 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ administracyjny I instancji powołał się na treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 7 grudnia 2005r. sygn. akt II SA/Go 439/05, na mocy którego uchylona została decyzja organu II instancji i decyzja Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] listopada 2004r. w przedmiocie zasiłku okresowego przyznanego W.S.. Nadto organ wskazał, że z ustaleń wywiadu środowiskowego oraz z pozostałych dokumentów w sprawie wynika, że W.S. spełnia warunki formalne do przyznania mu pomocy w formie zasiłku okresowego, ponieważ jest osobą niepracującą –ze względu na bezrobocie oraz nie osiągającą żadnego dochodu, prowadzi samotnie gospodarstwo domowe. Uzasadniając wysokość przyznanej pomocy organ powołał się na treść art. 147 ust. 3 pkt 1 ustawy, oraz stwierdził że możliwości finansowe Ośrodka Pomocy Społecznej pozwalają na przyznanie pomocy w wysokości 161, 40 zł. Ze względu na okoliczność, że na mocy wskazanej powyżej decyzji organu I instancji z dnia [...] listopada 2004r., uchylonej następnie na mocy wskazanego powyżej wyroku, W.S. wypłacone już zostało świadczenie w Str.1. Sygn. akt II SA/Go 462/06 postaci zasiłku okresowego w wysokości 92, 20 zł, do wypłaty pozostała kwota 69, 20 zł. Od decyzji organu I instancji W.S. złożył odwołanie, wnosząc o uwzględnienie w postępowaniu odwoławczym: wniosku z dnia [...] kwietnia 2006r. o przeprowadzenie dowodu na okoliczność spełnienia warunków do uznania go za osobę bezdomną, wniosku z dnia [...] kwietnia 2006r. o wydanie odpisu protokołu wywiadu z dnia [...] kwietnia 2006r., wniosku z dnia [...] kwietnia 2006r. o przyznanie mieszkania chronionego i zapewnienia w nim warunków do opracowania indywidualnego programu wychodzenia z bezdomności. W uzasadnieniu odwołania W.S. zarzucił nieprawidłową pracę pracownika socjalnego, który w trakcie wywiadu środowiskowego w dniu [...] kwietna 2006r. nie uwzględnił dokumentów na okoliczność spełnienia warunków do uznania odwołującego się za osobę bezdomną, nadto przytoczył argumenty, które - w ocenie odwołującego się- przemawiają za uznaniem go za osobę bezdomną oraz za przyznaniem mu mieszkania chronionego. Decyzją z dnia [...] maja 2006r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podkreślił uznaniowy charakter pomocy w formie zasiłku okresowego oraz stwierdził, że postępowanie administracyjne w sprawie z wniosku o przyznanie tegoż świadczenia przeprowadzone zostało prawidłowo, wobec czego organ odwoławczy nie znalazł podstaw do kwestionowania wysokości przyznanego świadczenia. W.S. wniósł skargę. W skardze skarżący domaga się przeprowadzenia dowodów na okoliczność, że spełnia warunki do uznania go za osobę bezdomną, a nie samotnie gospodarującą, której przysługuje zasiłek okresowy. W uzasadnieniu skargi skarżący również zarzuca, że Ośrodek Pomocy Społecznej nie podejmuje działań zmierzających do przezwyciężenia bezdomności i bezradności, odmawia mu przyznania mieszkania chronionego i zawarcia kontraktu socjalnego, nie opracowuje indywidualnego Str.2. Sygn. akt II SA/Go 462/06 programu wychodzenia z bezdomności. Skarżący powołał się na swoją trudną sytuację życiową i materialną. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (DZ.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Nadto zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwaną dalej p.p.s.a., sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Oznacza to, że skarga może zostać uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 -150 p.p.s.a.). Skarżący w skardze nie wskazał przepisu prawa naruszonego zaskarżoną decyzją, jednakże stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa, skutkującym ich uchylenie. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w miesiącu grudniu 2003r. w pismach kierowanych do Ośrodka Pomocy Społecznej, skarżący wnosił o udzielenie mu pomocy finansowej, przy czym w piśmie z dnia [...] grudnia 2005r. określił, że chodzi mu o pomoc w formie zasiłku okresowego. W Str.3. Sygn. II SA/Go 426/06 sprawie z wniosków., o których wyżej mowa, organ I instancji wydał w dniu [...] listopada 2004 r. decyzję nr [...], na mocy której skarżącemu przyznany został zasiłek okresowy w wysokości 92, 20 zł, na okres od [...] grudnia 2003r. do [...] grudnia 2003 r. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ II instancji. W wyniku skargi wniesionej przez W.S., na mocy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 7 grudnia 2005r. sygn. akt II SA/Go 439/05, wyżej wymieniona decyzja organu I instancji z dnia [...] listopada 2004r. oraz utrzymująca ją decyzja organu II instancji, zostały uchylone. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że przyznając skarżącemu zasiłek okresowy organy obydwu instancji nie uzasadniły, dlaczego przyznanie świadczenia w danej wysokości jest wystarczające i prawidłowe. Stwierdzone uchybienie skutkowało uchyleniem decyzji obydwu instancji. Stosownie do treści art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Należy stwierdzić, że rozpatrując ponownie sprawę organy administracyjne kierowały się dyspozycją art. 153 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 147 ust. 3 pkt 1 ustawy w 2006r. i 2007r. minimalna wysokość zasiłku okresowego - w przypadku osoby samotnie gospodarującej - wynosi 35 % różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. Kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej wynosi, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, 461, 00 zł. Bezsporne jest w sprawie, że skarżący jest osobą samotnie gospodarującą, nie osiągającą żadnego dochodu ze względu na bezrobocie, a zatem spełnia warunki formalne, o których mowa w art. 38 ust. 1pkt 1 ustawy, do przyznania zasiłku okresowego. Stosownie do treści art. 147 ust. 3 pkt 1 ustawy, minimalna wysokość zasiłku okresowego w roku 2006- w przypadku skarżącego – wynosi 161, 40 zł ( 35% x 461,00 zł). Skarżącemu przyznane zostało świadczenie w ustawowo określonej, minimalnej wysokości. Wysokość przyznanej pomocy organ uzasadnił aktualnymi możliwościami finansowymi Ośrodka, stwierdzając, że na zadania Str.4. Sygn. akt II SA/Go 462/06 związane z wypłatą zasiłków okresowych w 2006r. Ośrodek dysponował kwotą w wysokości 262, 000 zł i 21. 833 zł miesięcznie, natomiast z tej formy pomocy korzystało 298 osób. Jednocześnie organ podał, że skarżący skorzystał również z pomocy w formie zasiłku celowego w wysokości 100 zł. Przedstawiona tu argumentacja organu I instancji, pozwala na stwierdzenie, że decyzje administracyjne wydane zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego oraz z zachowaniem granic uznania administracyjnego. Przyznając pomoc pieniężną w ustawowo określonej - minimalnej wysokości organ przedstawił przesłanki rozstrzygnięcia, przy czym odpowiadają one przepisom ustawy o pomocy społecznej. Stosownie bowiem do treści art. 3 ust. 4 ustawy przyznając pomoc społeczną organ administracyjny ma obowiązek uwzględnienia możliwości pomocy społecznej. Nie bez znaczenia jest dla niniejszej sprawy okoliczność, iż skarżący skorzystał również ze wsparcia w formie zasiłku celowego, co może świadczyć o tym, że w ramach posiadanych środków próby zaspakajania niezbędnych potrzeb skarżącego były podejmowane. Z powyższych względów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, dlatego stosownie do treści art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (DZ.U. z 2002r. nr 163 poz. 1348 ze zm.). Str.5.