II SA/Go 473/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] maja 2017 r. Z.R. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 lipca 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 377 zł - stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia został doręczony skarżącej, pod adresem wskazanym w skardze, w dniu 12 lipca 2017 r. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę E.K. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego. Postanowienie to doręczono skarżącej (do rąk dorosłego domownika) w dniu 7 sierpnia 2017r. (k. 37 akt sprawy). W dniu 10 sierpnia 2017 r. na konto bankowe Sądu wpłynęła kwota 377 zł uiszczona do sprawy II SA/Go 473/17 (k. 36 akt sprawy). Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Strona wskazała, że przyczyną uchybienia był fakt, że bank nie zrealizował polecenia przelewu wymaganej kwoty na konto Sądu, a próby wyjaśnienia powyższych okoliczności skończyły się niepowodzeniem. Zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. E.K. została wezwana do wykazania wskazanych we wniosku okoliczności uniemożliwiających dokonanie czynności w terminie, w szczególności poprzez przesłanie dokumentów potwierdzających przelew środków tytułem uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz korespondencji prowadzonej z bankiem, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem rozpatrzenia wniosku jedynie w oparciu o jego treść. Wezwanie doręczono skarżącej (do rąk dorosłego domownika) w dniu 6 września 2017 r., które pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wskazać należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Tym samym może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08 niepubl.). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny, wymagając od strony należytej staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r. I CKN 1261/99). W ocenie Sądu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie został należycie i przekonująco uzasadniony. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącej w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Skarżąca podała, że przyczyną niedopełnienia czynności w terminie był fakt, że bank nie zrealizował polecenia przelewu wymaganej kwoty na konto Sądu, a próby wyjaśnienia powyższych okoliczności skończyły się niepowodzeniem. Zawarte we wniosku twierdzenia dotyczące wadliwych działań banku nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione. Skarżąca, ani z własnej inicjatywy, ani też na wezwanie Sądu, nie przedstawiła jakichkolwiek dokumentów potwierdzających powyższe okoliczności. Tym samym zrezygnowała z uprawdopodobnienia, że uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu wynikło z działań od niej niezależnych, albowiem wezwanie Sądu z dnia 4 września 2017 r. pozostało bez odpowiedzi. Tymczasem z ww. przepisów dotyczących przywrócenia terminu wynika, że strona musi wykazać (uprawdopodobnić), iż w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne. Odstąpienie od uprawdopodobnienia twierdzeń dotyczących zaniedbań ze strony banku, w sytuacji kiedy Sąd nie dysponuje żadnym potwierdzeniem tych okoliczności, nie pozwala na uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. W oparciu o powyższe należy jeszcze raz podkreślić, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją (popartą stosownymi dokumentami) uprawdopodobni brak swojej winy. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.