II SA/Go 477/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędzia WSA Jarosław Piątek Protokolant st. sekr. sąd. Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2023 r. sprawy ze skargi R. R. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie przez R.R. jest postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] czerwca 2023 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne: R.R. wystąpił w dniu 22 lutego 2019 r.z wnioskiem o przyznanie statusu działacza opozycjiantykomunistycznej oraz osoby represjonowanej z powodów politycznych w oparciu oprzepisy ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 388). Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z [...] stycznia2020 r. odmówił stronie przyznania statusu działaczaopozycji antykomunistycznej oraz osoby represjonowanej z powodów politycznych. Strona w ustawowym terminie złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, który wyrokiem z dnia 30 czerwca 2020 r. oddalił skargę. Strona nie złożyła skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co spowodowało, że ww. wyrok uprawomocnił się, a decyzja stała się ostateczna i prawomocna. Dnia 28 lipca 2022 r. do Urzędu wpłynął kolejny wniosek R.R. o rozpatrzenie sprawy, który organ zakwalifikował w oparciu o przepis art. 154 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 775, dalej jako k.p.a.), czyli jako wniosek o zmianę decyzji z [...] stycznia 2020 r. Decyzją z [...] sierpnia 2022 r. Szef Urzędu odmówił zmiany decyzji własnej z [...] stycznia 2020 r. o odmowie potwierdzenia przedmiotowego statusu. Strona w ustawowym terminie wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z [...] września 2022r. Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z [...] sierpnia 2022 r. Strona w ustawowymterminie złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, który wyrokiem z dnia 21 grudnia 2022 r. oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku Sąd podzielił stanowisko organu, że pismo strony z [...] lipca 2022 r. jest wnioskiem o zmianę decyzji z [...] stycznia 2020 r. oraz, że stanowisko organu co do braku spełnienia przesłanek określonych w art. 155 k.p.a. uzasadniających zmianę decyzji ostatecznej jest zasadne. Strona nie wniosła od powyższego wyroku skargi kasacyjnej, a tym samym wyrok ten stał się prawomocny. Pismem z [...] lutego 2023 r. oraz pismem doprecyzowującym z [...] kwietnia2023 r. (daty wpływu do Urzędu) R.R. wystąpił z wnioskiem o wznowieniepostępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją z [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie odmowy przyznania statusu kombatanta lub osoby represjonowanej w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.p.a. Postanowieniem z [...] maja 2023 r. Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.p.a. oraz art.149 § 3 k.p.a. w zw. z art. 150 § 1 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania. R.R. w ustawowym terminie wniósł zażalenie naww. postanowienie organu. Postanowieniem z [...] czerwca 2023 r. Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, działając na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1, art. 149 § 3, art. 148 § 2, art. 150 § 1 k.p.a. oraz art.149 § 3 k.p.a. w zw. z art. 150 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu organ po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania i stanowiska strony na wstępie rozważań prawnych odwołał się do zasady trwałości decyzji, o której mowa w art. 16 § 1 k.p.a. i konsekwencji prawnych z tym związanych, w tym możliwości ewentualnego wyeliminowania takich decyzji z obrotu prawnego tylko i wyłącznie w trybie postępowań nadzwyczajnych. Dalej wskazał, że jednym ze sposobów weryfikacji decyzji ostatecznych jest między innymi postępowanieo wznowienie postępowania. Przepisy dotyczące wznowienia postępowania, mające charakter szczególnej i zupełnej regulacji prawnej, które w drodze wyjątku i tylko w określonych sytuacjach dopuszczają możliwość wzruszenia ostatecznej decyzji administracyjnej, podlegają ścisłej wykładni i nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający. Przesłanki wznowienia postępowania zostały określone w art. 145 § 1 k.p.a. Jednocześnie organ podkreślił, że ustawodawca wymaga by wniosek taki został złożony w miesięcznym terminie (art. 148 § 2 k.p.a.), a brak zachowania tego terminu skutkuje wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia postępowania(art. 149 § 3 k.p.a.). Organ wyjaśnił,że do wniosku o wznowienie postępowania strona załączyła wyrok Sądu Rejonowego z dnia [...] marca 2022 r. wraz z uzasadnieniem, którym oddalono powództwo strony o zasądzenie odszkodowania od Skarbu Państwa reprezentowanego przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego za prześladowanie, inwigilowanie w latach 80 przez ówczesne służby bezpieczeństwa, które to działania były następstwem opozycyjnej działalności strony. Podstawą oddalenia powództwa, jak wynika z treści uzasadnienia było przedawnienie zgłoszonego roszczenia. Dalej organ wskazał, że odpis tego wyroku wraz z jego uzasadnieniem strona złożyła także w postępowaniu prowadzonym na skutek złożonego przez stronę wniosku o zmianę decyzji Szefa Urzędu Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] stycznia 2020 r., tj. w dniu 27 czerwca 2022 r. Wobec powyższego, zdaniem organu wniosek ten został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., co już samo w sobie uzasadniało wydanie postanowienia w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] stycznia 2022 r. Jednocześnie organ zauważył, że przedłożony wyrok wraz z uzasadnieniem nie jest nowym dowodem, znane było już wcześniej wnioskodawcy i przedstawione przez niego po raz pierwszy do akt sprawy toczącej się przed Urzędem wraz z pismem z dnia [...] czerwca 2022 r. Nadto podstawą wznowienia mogą być nowe okoliczności faktyczne lub dowody, a nie ocena prawna ich znaczenia dla rozstrzygnięcia. Dalej organ stwierdził, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. wznowienie postępowania jest możliwe jeżeli dowody, naktórych podstawie ustalono istotne dla okoliczności faktyczne, okazały sięfałszywe. Wznowienie postępowania na tej podstawie ograniczone jest spełnieniem dwóch warunków. Po pierwsze, w postępowaniu dowodowymprowadzonym w danej sprawie administracyjnej powinno mieć miejsce wystąpieniefałszywego dowodu, apo drugie, sfałszowanie dowodu musi być stwierdzoneprawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu. Organ właściwy do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania nie może bowiem wstępować w kompetencje nieprzewidziane dla niego, ryzykując dodatkowo dokonanie odmiennej oceny od oceny przeprowadzonej przez powołane do tego sądy i organy. Wprowadzenie do konstrukcji prawnej tego warunku jest uzasadnione ustawowym podziałem kompetencji organów państwowych, następstwem czego jest wyłączenie możliwości orzekania organów właściwych w sprawie wznowienia postępowania o przestępstwie, jakim jest fałsz dowodów. Mając na uwadze powyższe rozważania, organ uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie zaszły przesłanki, o których mowa wyżej i brak jest podstaw do wznowienia postępowania, albowiem strona nie przedstawiła wymaganego przez ustawodawcę dowodu, że dowody na których oparł się organ wydając w postępowaniu zwykłym decyzję z dnia [...] czerwca 2020 r., zostały sfałszowane. Analogiczna sytuacja ma miejsce przy ocenianiu przesłanki z art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a., którystanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została w wyniku przestępstwa. W tym przypadku również wydanie decyzji w wyniku przestępstwa musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu, co w niniejszej sprawie nie ma miejsca. W złożonej skardze na powyższe postanowienie R.R. wnosił o jego uchylenie oraz uchylenie decyzji Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] stycznia 2020 r., a nadto do zobowiązania organu do uznania skarżącego za działacza opozycji lub osobę represjonowaną. W uzasadnieniu skargi strona przedstawiła w sposób szczegółowy dotychczasowy przebieg postępowań administracyjnych toczących się z jego udziałem, a dotyczących przyznania jej statusu osoby represjonowanej lub działacza opozycji w oparciu o ustawę z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych zakończonych decyzją z [...] stycznia 2020 r. odmawiającą jej przyznania takiego statusu oraz decyzją z dnia [...] września 2022 r. w przedmiocie zmiany decyzji z dnia [...] stycznia 2020 r. Następnie strona przedstawiła ustalenia poczynione przez Sąd Rejonowy w sprawie z jej powództwa przeciwko Skarbowi Państwa – Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o zapłatę zadośćuczynienia i odszkodowania, które to roszczenie zostało oddalone z uwagi na przedawnienie, ale z uzasadnienia wyroku, który został wydany w dniu [...] marca 202 r. wynika, że w roku 1980 i następnym była aktywnym działaczem opozycji antykomunistycznej. W złożonej odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Skarga jest bezzasadna. Po pierwsze wyjaśnić stronie należy, że jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zasada trwałości decyzji, wyrażona w art. 16 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Jakakolwiek wykładnia rozszerzająca przepisów regulujących ten tryb postępowania jest niedopuszczalna. W konsekwencji wzruszenie decyzji ostatecznych nie jest poddane pełnej swobodzie, lecz ogranicza się do ściśle określonych przypadków, do których należą między innymi tzw. tryby nadzwyczajne, w tym tryb wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym decyzję wydano, było dotknięte przynajmniej jedną z kwalifikowanych wad procesowych (przesłanek wznowienia), wyliczonych wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. W związku z tym, że wznowienie postępowania stanowi odstępstwo od zasady trwałości decyzji ostatecznych, przesłanki wznowienia podlegają wykładni ścieśniającej. W uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 2 grudnia 2002 r., sygn. akt OPS 11/02 (ONSA 2003, z. 3, poz. 86) wskazano, że celem wznowionego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami i usunięcie ewentualnych wadliwości zakończonego postępowania zwykłego, ustalenie, czy i w jakim zakresie wadliwość postępowania zwykłego wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu zwykłym, oraz w razie stwierdzenia określonej wadliwości decyzji dotychczasowej doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa wydana została z określonym naruszeniem prawa. W myśl utrwalonych w doktrynie i judykaturze poglądów wznowienie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna. Potrzeba stosowania tego rodzaju instytucji pojawia się w sytuacjach, kiedy to po wydaniu decyzji ostatecznej ujawniła się wadliwość postępowania, albo też gdy wystąpiły później okoliczności, które pozbawiają znaczenia przesłanki, na jakich oparto rozstrzygnięcie sprawy - por. szerzej G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom I, Zakamycze, 2005 r., s. 295 i nast. wraz z cytowaną tam literaturą. Katalog podstaw (powodów) wznowienia postępowania został wyliczony enumeratywnie w przepisach art. 145-145b k.p.a. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] stycznia 2020 r. odmawiającą stronie przyznania statusu działacza opozycji antykomunistycznej oraz osoby represjonowanej z powodów politycznych. Na wstępie stwierdzić należy, że samo złożenie wniosku o wznowienie nie prowadzi do wszczęcia postępowania. Zanim bowiem dojdzie do wznowienia postępowania w konkretnej sprawie muszą zostać zweryfikowane przesłanki jego dopuszczalności - przesłanki rozumiane jako warunki, od których zależy samo uruchomienie odnośnego trybu nadzwyczajnego. W pierwszej fazie rozpatrywania podania o wznowienie postępowania organ administracji publicznej obowiązany jest badać następujące kwestie: czy podanie o wznowienie postępowania odpowiada ogólnym wymogom kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczącym podań w postępowaniu administracyjnym (tj. czy zostało podpisane, wskazuje konkretną decyzję, której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania), czy zostało wniesione przez osobę będącą stroną w sprawie i czy zostały w nim wskazane przyczyny wznowienia określone w art. 145-145b k.p.a. oraz czy został zachowany miesięczny termin do jego złożenia (art. 148 k.p.a.) liczony od daty powzięcia przez stronę informacji o przesłance wznowienia postępowania. W przypadku nie spełnienia któregokolwiek z ww. wymogów właściwy organ wydaje postanowienie odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego (art. 149 § 3 k.p.a.). W niniejszej sprawie organ uznał, że podstawą odmowy wszczęcia postępowania o wznowienie postępowania był brak zachowania przez wnioskodawcę – R.R. terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a., zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Dokonując wykładni art. 148 § 1 k.p.a. podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie jednolicie przyjmuje się, że bieg terminu, o którym mowa w tym przepisie rozpoczyna się od dnia uzyskania informacji o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a nie od dnia, w którym strona powzięła informację, że okoliczność ta może stanowić podstawę wszczęcia takiego postępowania (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 grudnia 2020 r., sygn. I OSK 1979/20 oraz z 13 listopada 2020 r., sygn. I OSK 1135/20) Podkreśla się również tamże, że bez znaczenia pozostaje dla oceny zachowania omawianego terminu, czy wnoszący podanie miał wiedzę odnośnie do prawnego znaczenia okoliczności faktycznych, jako podstawy wznowienia. W art. 148 § 1 k.p.a. chodzi zatem o dzień, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a nie o dzień, w którym strona dowiedziała się, że dana okoliczność może stanowić podstawę wznowienia. Świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznej lub dowodu jako podstawy wznowienia postępowania nie ma wpływu na ocenę zachowania terminu przewidzianego w art. 145 § 1 k.p.a. Z powyższego wynika, że termin jednego miesiąca, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. może zacząć biec w stosunku do strony jeszcze zanim strona stała się świadoma, że dana okoliczność lub dowód może stanowić podstawę wznowienia postępowania, jeżeli powzięła wiadomość o tej okoliczności lub dowodzie wcześniej.Jednocześnie dokonując oceny zachowania przez stronę terminu jednego miesiąca, o którym mowa w art. 145 § 1 k.p.a. należy uwzględnić fakt, że zwrot "strona dowiedziała się" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informację pozwalającą zidentyfikować nową okoliczność w stopniu pozwalającym jej na sformułowanie żądania o wznowienie postępowania. Zaistnienie tej okoliczności nie jest warunkiem ewentualnym, jakie powinna podjąć strona, aby uzyskać taką wiedzę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 kwietnia 2023 r., sygn. akt I OSK 817/22). Nie jest zatem wymagane badanie okoliczności, czy przy zachowaniu należytej staranności strona mogła daną wiedzę posiąść wcześniej. Należy również podkreślić, że podanie o wznowienie postępowania wszczyna postępowanie wstępne, które powinno się zakończyć w sposób przewidziany w art. 149 k.p.a., a więc wydaniem przez organ postanowienia o wznowieniu postępowania lub o odmowie wznowienia postępowania. Na tym etapie organ bada, czy wniosek o wznowienie postępowania jest oparty na ustawowych przesłankach wznowienia oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a. Organ musi ustalić, czy wniosek został złożony w przewidzianym prawem terminie. W przypadku, gdy wniosek został złożony po upływie miesiąca, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, koniecznym jest wydanie przez organ postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Organ jest bowiem zobowiązany z urzędu badać zachowanie terminu, gdyż wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo upływu terminu, stanowi rażące naruszenie prawa godzące w zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania po upływie terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy. Ciężar udowodnienia zachowania terminu spoczywa na stronie, która domaga się wznowienia postępowania w sprawie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy uznać należy za zasadne stanowisko organu, zgodnie z którym strona złożyła podanie o wznowienie postępowania z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. Wskazując jako podstawę wznowienia postępowania art. 145 § 1 k.p.a. mówiący o tym, że dowody na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a. stwierdzający, że decyzja została wydana w wyniku przestępstwa oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. stanowiący, iż wyjdą na jak istotne dla sprawy nowe okoliczności lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, strona odwołuje się do ustaleń, które wynikają z ustaleń zawartych w uzasadnieniu sporządzonym przez Sąd Rejonowy do wyroku z [...] marca 2022r. prowadzonej w sprawie z jej powództwa przeciwko Skarbowi Państwa – Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o zapłatę zadośćuczynienia i odszkodowania z tytułu prześladowania przez ówczesne organy bezpieczeństwa, będące następstwem prowadzenia przez stronę działalności opozycyjnej wobec komunistycznej władzy w latach 1980 i następne. Zdaniem skarżącego ustalenia zawarte w uzasadnieniu wyroku Sądu Rejonowego, stanowią dostateczną podstawę do przyjęcia, że decyzja Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] stycznia 2020 r. została wydana w oparciu o dowody na podstawie, których ustalono istotne dla sprawy okoliczności okazały się fałszywe i została wydana w wyniku przestępstwa a nadto pozwala przyjąć, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności. Jednak, jak wynika z akt sprawy administracyjnej powyższy wyrok został wydany przez Sąd Rejonowy w sprawie toczącej się z powództwa strony, strona była zawiadamiana o terminach rozpraw, na których były przeprowadzane wnioskowane między innymi przez nią dowody, nadto strona otrzymała powyższy wyrok z uzasadnieniem dużo wcześniej niż jeden miesiąc przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania. Wniosek o wznowienie postępowania strona złożyła w dniu 6 lutego 2023 r. (k.246 akt sprawy administracyjnej). Natomiast odpis wyroku Sądu Rejonowego wraz z uzasadnieniem R.R. pierwszy raz złożył do organu w dniu 28 czerwca 2022 r., a więc jeszcze gdy toczyło się przez organem postępowanie w przedmiocie zmiany decyzji organu z [...] stycznia 2020 r. (drugi raz strona złożyła odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem do akt wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania). Z zestawienia powyższych dat, z chronologii działań strony wynika, że między datą złożenia wniosku o wznowienie postępowania, a datą w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania upłynęło ponad 7 miesięcy. Zbędnym w tych okolicznościach sprawy jest badanie, kiedy stronie Sąd Rejonowy doręczył odpis wyroku z uzasadnieniem i okoliczności czy strona była obecna przy ogłoszeniu tego wyroku, albowiem daty te mogą prowadzić jedynie do ustalenia, że strona dowiedziała się o podstawach wznowienia jeszcze wcześniej niż 28 czerwca 2022 r. Nadmienić należy, że we wniosku o wznowienie postępowania skarżący nie podnosi nowych okoliczności, a jedynie w oparciu o ten dokument podważa ocenę dowodów przeprowadzoną przez organ w toku postępowania zwykłego zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] stycznia 2020 r. Tym samym brak zachowania przez stronę terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. uzasadniało wydanie przez organ postanowienia w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zgodnie z art.149 § 1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że we wniosku o wznowienie postępowania strona kwestionuje ocenę materiału dowodowego w oparciu, o który organ wydał dla strony negatywną decyzjęodmawiając uznania jej za osobę represjonowaną lub działacza opozycji, a podstawą tej oceny miały być ocena działalności strony w okresie po 1980 roku przez Sąd Rejonowy. Strona nie wskazuje nowych dowodów, czy też nowych dowodów w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa, czy to dotyczącego postępowania, czy też materialnego uzasadniające jego uchylenie. Nietrafnie skarżący zarzuca organowi administracji wydanie postanowienia bez uprzedniego wszechstronnego i wyczerpującego rozpatrzenia wszystkich okoliczności istotnych dla wznowienia postępowania (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). Jedynie na marginesie wskazać należy, że skarżący upatruje naruszenia tego przepisu w nienależytym przeprowadzeniu postępowania w sprawie, której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania. Tymczasem w niniejszym postępowaniu, wobec złożenia wniosku o wznowienie postępowania po upływie terminu, organ administracji nie przeprowadzał takiej oceny i nie prowadził żadnego postępowania. Natomiast na obecnym etapie postępowania rozpatrywania wniosku o wznowienie postępowania brak podstaw do oceny postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez organ w trybie zwykłym zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...] stycznia 2020 r., w szczególności pod kątem zachowania wymogów określonych w art. 7,art. 77 § 1 k.p.a. oraz oceny w tymże postępowaniu zgromadzonego materiału dowodowego w zgodzie z art. 80 k.p.a. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. uznając, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie orzeczono jak w wyroku, tj. skargę oddalono.