II SA/Go 49/11
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2011-03-10
Skład orzekający: Ireneusz Fornalik, Michał Ruszyński, Aleksandra Wieczorek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku NSA jest dopuszczalna bez uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania tego wyroku?Ratio decidendi
Skarga na wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku NSA wymaga uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku zgodnie z art. 154 § 1 ppsa. Brak spełnienia tego warunku skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej. Wniesione pismo nie spełniało wymogów wezwania, lecz było środkiem prawnym w postaci zażalenia, co nie uprawnia do wniesienia skargi z art. 154 § 1 ppsa.Stan faktyczny
A.M. wniósł skargę na wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego (WINB) za niewykonanie wyroku NSA z 23 stycznia 2004 r., który uchylił decyzje WINB i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB). Skarżący twierdził, że pomimo upływu lat organy nie podjęły działań wykonawczych. WSA w Poznaniu przekazał sprawę do WSA w Gorzowie. Skarżący nie wykazał uprzedniego pisemnego wezwania WINB do wykonania wyroku, a jedynie zażalenie na niezałatwienie sprawy.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę A.M. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego za niewykonanie wyroku NSA.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2011 r. sprawy ze skargi A.M. o wymierzenie Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu z dnia 23 stycznia 2004r. o sygn. akt II SA/Po 2949/01 postanawia: odrzucić skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu wyrokiem z dnia 23 stycznia 2004 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Po 2949/01 uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2001 r. nr [...]
Pismem z dnia [...] października 2010 r. A.M. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z wnioskiem o "przymuszenie WINB i PINB do wykonania wyroku NSA - Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 23 stycznia 2004 r. sygn. akt II SA/Po 2949/01". W uzasadnieniu wskazał, iż jego kilkukrotne wystąpienia do organów nadzoru budowlanego o wykonanie wyroku okazały się bezskuteczne. Poza zwrotem zasądzonych kosztów postępowania w kwocie 10 zł organy nie podjęły w sprawie żadnych czynności, co czyni koniecznym zastosowanie wobec nich środków przymusu. W wyniku wezwania wnioskodawcy o sprecyzowanie przedmiotu skargi ( przez wskazanie czy jest to skarga na bezczynność organu czy na niewykonanie wyroku ) A.M. pismem z dnia [...] listopada 2010 r. oświadczył, iż jego wniosek stanowi skargę na niewykonanie wyroku NSA z żądaniem ukarania grzywną.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 25 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. jako miejscowo właściwemu do jej rozpoznania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 31 stycznia 2011 r. skarżący zobowiązany został do wykazania, iż przed wniesieniem skargi wezwał na piśmie - zgodnie z art. 154 § 1 ppsa - organ tj. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wykonania wyroku.
W odpowiedzi skarżący nadesłał kopię skierowanego do WINB pisma z dnia [...] grudnia 2007 roku zatytułowanego "zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie" w którym, z powołaniem na przepis art. 37 Kpa, wnosił o wyznaczenie PINB terminu załatwienia sprawy "o poprzednim numerze [...]"
Sygn. akt II SA/ Go 49/11
zarzucając, iż organ ten, mimo upływu 4 lat od wydania wyroku przez NSA nie podjął w sprawie żadnych czynności.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 24 lutego 2011 r. - zważywszy na treść skargi z dnia [...] października 2010 r. - z niniejszej sprawy wyłączono wniosek ( skargę ) A.M. o wymierzenie grzywny PINB za niewykonanie wskazanego powyżej wyroku NSA z dnia 23 stycznia 2004 r.
W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż w wyniku uchylenia przez NSA decyzji organów obu instancji zobowiązanym do wykonania wyroku tj. do ponownego rozpoznania sprawy administracyjnej pozostawał PINB. Podnosił, iż niezwłocznie po otrzymaniu z NSA wyroku z dnia 23 stycznia 2004 r. ( 20 lutego 204 r. ) przesłał go PINB, który potwierdził jego otrzymanie w dniu 4 marca 2004 r. Niezwłocznie również przekazane zostały organowi l instancji akta administracyjne sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku ( 21 kwietnia 2004 r.) po ich zwrocie przez Sąd w dniu 13 kwietnia 2004r. Wskazał, iż dokonał również zwrotu skarżącemu zasądzonych na jego rzecz kosztów postępowania sądowego. Tym samym wykonał on niezwłocznie prawomocny wyrok NSA w zakresie w jakim leżało to w jego kompetencji, co czyni nieuzasadnioną skargę wobec niego.
Na rozprawie w dniu 10 marca 2011 r. skarżący podtrzymał skargę wobec WINB. Dodatkowo wskazał, iż prócz zażalenia z dnia [...] grudnia 2007 r. nie kierował do WINB żadnych innych pism dotyczących wykonania wyroku NSA oraz, że po tymże wyroku PINB wydał decyzję ponownie umarzającą postępowanie, którą WINB uchylił decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. znak [...], przekazując PINB sprawę do ponownego rozpoznania, który od tego czasu nadal pozostaje bezczynny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie pozostawało żądanie wymierzenia WINB grzywny z tytułu niewykonania przez ten organ wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 23 stycznia 2004 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Po 2949/01, uchylającego decyzję WINB i poprzedzającą ją decyzję PINB.
Sygn. akt II SA/Go 49/11
Zważywszy na tak sprecyzowany zakres sprawy sądowo - administracyjnej wskazać należy, iż w myśl art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 202r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - powoływanej jako: ppsa ), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Celem omawianej skargi nie jest kontrola zgodności z prawem jakiegoś konkretnego aktu lub czynności organu administracyjnego, a wszczęte przez jej wniesienie postępowanie przed sądem administracyjnym nie stanowi kontynuacji postępowania w sprawie w której został wydany wyrok tego sądu. Zawarte w skardze z art. 154 § 1 ppsa żądanie jest odmienne, niż we wszystkich innych typach skarg rozpoznawanych przez sąd administracyjny w zakresie wyznaczonym przez przepis art. 3 § 2 ppsa. Dodać też należy, iż uprawnienie wynikające dla strony z art. 154 ustawy nie wyłącza możliwości złożenia przez nią skargi na bezczynność, przewidzianej w art.3 § 2 pkt 8 ustawy. Strona może korzystać zarówno z jednego jak i z drugiego środka prawnego według własnego wyboru, ponieważ środki te odnoszą się do różnych materii. Skarga na bezczynność ma doprowadzić do określenia czy organ jest zobowiązany w danej sytuacji do wydania aktu administracyjnego, zaś skarga o ukaranie zmierza do wymierzenia organowi sankcji za niewykonanie wyroku. ( vide: T.Woś; Komentarz do ustawy ppsa, LexisNexis 2008, s.559 i nast. ). Sąd administracyjny oceniając zasadność skargi na niewykonanie wyroku tego sądu, bierze pod uwagę stan postępowania administracyjnego w sprawie administracyjnej istniejący w czasie jej wnoszenia. Ocena merytoryczna zasadności skargi poprzedzona być musi zbadaniem warunków formalnych jej dopuszczalności.
W kwestii trybu wnoszenia skargi z art. 154 § 1 ppsa zaakcentować należy przede wszystkim, iż może być ona wniesiona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku. Spełnienie tego wymogu stanowi przesłankę dopuszczalności skargi z art. 154 § 1 ppsa. Brak dochowania tego wymogu formalnego skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie przesłanka uprzedniego wezwania organu do wykonania wyroku nie została spełniona. Wprawdzie bowiem - w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu do wykazania, iż nastąpiło uprzednie wezwanie organ udo
Sygn. akt II SA/Go 49/11
wykonania wyroku - skarżący nadesłał odpis skierowanego do WINB pisma z dnia [...] grudnia 2007 r., to zarówno jego tytuł, jak i powołane w nim podstawy prawne oraz analiza zawartej w nim treści i jednoznaczność żądań pozwala na zakwalifikowanie go bez żadnych wątpliwości jako zażalenia o jakim mowa w art. 37 Kpa. Tym samym pismo to stanowi środek prawny konieczny dla skutecznego wniesienia skargi na bezczynność, a nie wezwanie o którym mowa w art. 154 § 1 ppsa.
Uznając zatem, iż skarżący w niniejszej sprawie nie spełnił przesłanki warunkującej skuteczność wniesienia skargi na niewykonanie wyroku podlegała ona odrzuceniu jako niedopuszczalna ( art. 58 § 1 pkt 6 ppsa ).
Niejako na marginesie niniejszej sprawy wskazać należy, iż w sytuacji gdy chodzi o niewykonanie wyroku sądu administracyjnego uchylającego decyzje organów obu instancji, organem obowiązanym do wykonania takiego wyroku jest organ l instancji. Skarga z art. 154 § 1 ppsa nie może bowiem dotyczyć niewykonania orzeczenia w części dotyczącej zasądzenia na rzecz strony kosztów postępowania, a do tego w istocie zobligowany jest organ II instancji w przypadku takiego wyroku. Wykonanie wyroku w tej części następuje w drodze egzekucji sądowej.
Nawiązując zaś do zarzucanego na przez skarżącego na rozprawie braku działań PINB po decyzji kasacyjnej WINB z dnia [...] czerwca 2008 r. znak [...], wyjaśnić należy, iż środkiem prawnym zwalczania stanu bezczynności organu l instancji, tj. niezałatwienia sprawy w terminach o jakich mowa w art. 35 § 3 Kpa, jest skarga na bezczynność do wojewódzkiego sądu administracyjnego, poprzedzona zażaleniem z art. 37 Kpa, skierowanym do organu nadrzędnego nad organem pozostającym w zwłoce.
Końcowo wyjaśnić jedynie należy, iż z momentem uprawomocnienia się niniejszego postanowienia uiszczony przez skarżącego wpis w kwocie 200 zł. podlegać będzie zwrotowi, której to czynności sąd dokona z urzędu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło