II SA/Go 50/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. Sp. k. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty planistycznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej – Z. Sp. z o.o. Sp. k. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwotę 630 (sześćset trzydzieści) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] grudnia 2022 r. Z. Sp. z o.o. Sp. k. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia dla ww. Spółki opłaty planistycznej w wysokości 21.000 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 stycznia 2023 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania skarżącej Spółki, w szczególności przez nadesłanie aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego Spółki, a także do uiszczenia w tym terminie wpisu od skargi w kwocie 630 zł - pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z adnotacją na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, wezwania do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu zostały prawidłowo doręczone stronie skarżącej dnia 30 stycznia 2023 r. W zakreślonym w wezwaniu terminie, tj. dnia 1 lutego 2023 r. skarżąca uiściła należny wpis sądowy od skargi. Bez odpowiedzi natomiast pozostało wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że stosownie do dyspozycji art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259, zwanej dalej p.p.s.a.) w postępowaniu sądowoadministracyjnym osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Na mocy art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z uwagi na ustalenie przez Sąd, iż wnoszący w imieniu Spółki skargę nie złożył dokumentu wykazującego swe umocowanie, kierując się koniecznością ustalenia osób uprawnionych do reprezentowania Spółki i zweryfikowania, czy osoba podpisująca skargę była do tego uprawniona w chwili dokonywania czynności, pismem z dnia 27 stycznia 2023 r. wezwano stronę skarżącą, w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., do usunięcia braku formalnego złożonej skargi. Sąd uwzględnił przy tym, iż wykazanie umocowania do reprezentacji strony będącej spółką polega na konieczności przedstawieniu odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarżąca Spółka pomimo prawidłowego pouczenia o wyżej wskazanych konsekwencjach, nie zastosowała się do wezwania Sądu. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż sąd nie może korzystać z pozyskiwanych samodzielnie dokumentów na etapie oceny, czy postępowanie zostało wszczęte przez osobę należycie umocowaną do reprezentowania strony, która - pomimo wezwania - nie przedstawiła stosownych dokumentów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2023 r., sygn. akt III FZ 705/22). Obowiązek wykazania umocowania spoczywa na stronie skarżącej, a rolą sądu nie jest jej wyręczanie (por. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2018 r., sygn. akt II GZ 156/18). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.