II SA/Go 506/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 6 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] r. nr XXXIII/308/10 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Wojewoda, na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] września 2010 r. nr XXXIII/308/10 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...]. Organ nadzoru zarzucił uchwale istotne naruszenie zasad i trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tj. art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) oraz wniósł o stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały z prawem. Odpowiadając na skargę Rada Miejska oświadczyła, iż podziela stanowisko Wojewody i uwzględnia skargę w całości, jednocześnie informując, iż uchwałą z dnia [...] czerwca 2011r. nr VI/64/11 Rada Miejska uchyliła zaskarżoną uchwałę. Organ oświadczył ponadto, że zaskarżona uchwała z uwagi na brak publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa, nie weszła w życie i nie wywarła żadnych skutków prawnych. Wobec powyższego Rada Miejska wniosła o umorzenie postępowania. W związku z uchyleniem uchwały nr XXXIII/308/10, pismem z dnia [...] lipca 2011r. Wojewoda cofnął swoją skargę i przychylił się do wniosku zawartego w odpowiedzi na skargę. Pismem z dnia [...] lipca 2011r. Rada Miejska, w odpowiedzi na wezwanie Sądu, oświadczyła, iż organy administracji publicznej nie podjęły żadnych decyzji na podstawie zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z przepisem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) – "ppsa", organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Sąd zważył, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała powyższa sytuacja, bowiem Rada Miejska uwzględniła w całości skargę Wojewody na zaskarżoną uchwałę, jeszcze przed wyznaczeniem terminu rozprawy. Już w odpowiedzi na skargę organ w całości zgodził się z jej zarzutami dotyczącymi wadliwości zaskarżonej uchwały. W dniu [...] czerwca 2011r. Rada Miejska podjęła uchwałę nr VI/64/11, która w § 19 zawiera normę uchylającą zaskarżoną uchwałę. Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 ppsa w ustalonym stanie faktycznym, postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Niezależnie od powyższych ustaleń należy zważyć, iż skarżący cofnął skargę. Według przepisu art. 60 ww. ustawy, cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać tę czynność procesową za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością. Sąd zważył, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą ww. przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne zwłaszcza, że zaskarżona uchwała została uchylona w całości, zatem wola skarżącego jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca. Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego stanowi również przesłankę umorzenia postępowania. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, gdyż stało się ono bezprzedmiotowe.