II SA/Go 508/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska /spr./ Protokolant sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2009 r. ze skargi KP Sp. z o.o. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Komendant Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej wydał skarżącej - K - Polska sp. z o.o. -decyzję z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...]. Decyzją tą nakazał skarżącej wykonanie w ustalonym terminie określonych obowiązków. W decyzji tej znajdowało się pouczenie o sposobie wniesienia odwołania. Decyzja ta została skarżącej doręczona w dniu 16 kwietnia 2009r. .Odwołanie od wskazanej decyzji nadane zostało w dniu 3 maja 2009 r. faksem, a w dniu 4 maja 2009r. w placówce pocztowej. W dniu [...] maja 2009 r. Komendant Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej postanowieniem nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2009r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że warunkiem skuteczności procesowej jaką jest wniesienie odwołania - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego termin ten wynosi 14 dni. Decyzję stronie doręczono w dniu 16 kwietnia 2009r., termin do złożenia odwołania za pośrednictwem organu, który decyzję wydał upłynął 30 kwietnia 2009r. Odwołanie złożone w dniu 3 maja 2009 r. złożone zostało po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Nie złożono przy tym wniosku o przywrócenie terminu, co obligowało organ odwoławczy do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Uchybienie terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji nr [...] Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej. Na powyższe postanowienie skarżąca spółka złożyła skargę do Sądu. W skardze wniosła o stwierdzenie nieważności postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej otrzymała 17 kwietnia 2009r. w związku z tym dwutygodniowy termin przypadł na piętnasty dzień plus wolne dni, w których nie było możliwe wysłanie odwołania pocztą. Tym samym w ocenie skarżącej termin został dotrzymany. Dodatkowo skarżąca wskazała na okoliczność, że decyzja musiała zostać przetłumaczona na język niemiecki, aby była możliwość ustosunkowania się do niej. Pomimo wiedzy skarżącej, że językiem urzędowym Sygn. akt II SA/Go 508/09 w Polsce jest język polski, Komendant Miejski PSP wyznaczając dwutygodniowy termin, pozbawił skarżącą prawa do równego traktowania podmiotów, zagwarantowanych Konstytucją RP. Taki sam termin wyznacza się przedsiębiorstwom polskim, którzy nie muszą tracić czasu na dokonanie tłumaczenia. Ponadto skarżąca wskazała, że "istnieją instytucje, które swoje pisma, decyzje czy postanowienia kierują do przedsiębiorców zagranicznych w ich ojczystym języku." Dodatkowo skarżąca podała, że "w jej kierownictwie nie ma nikogo, kto znałby język polski." W ocenie skarżącej wyznaczony termin "był zbyt napięty, zwłaszcza, że postępowanie dotyczyło bardzo skomplikowanej materii." Dodatkowo podano, że obcokrajowcy działający w Polsce są pokrzywdzeni z uwagi na barierę językową. Wyznaczanie dwutygodniowego terminu oznacza świadome krzywdzenie obcokrajowców i przeczy zasadom, które powinny obowiązywać w państwie prawa, przynajmniej w takich przypadkach gdzie istniał obowiązek dwukrotnego tłumaczenia. Wskazano jednocześnie, iż u tłumacza wystąpiła awaria komputera co spowodowało konieczność powtórnego tłumaczenia odwołania, co spowodowało utratę cennego czasu. Skarżąca wskazała, że była przekonana o zachowaniu terminu do wniesienia odwołania, natomiast gdyby wiadomość o niezachowaniu terminu otrzymała wcześniej, to miałaby możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W wyniku opieszałego działania strony przeciwnej skarżąca została tej możliwości pozbawiona. Dodatkowo wniesiono o merytoryczne ustosunkowanie się do zarzutów odwołania. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2009r. skarżąca podniosła kolejne zarzuty odnoszące się do decyzji z dnia [...] kwietnia 2009r. Komendanta Miejskiego PSP. Na rozprawie w dniu 24 września 2009r. prezes zarządu skarżącej spółki podał, że ma świadomość przekroczenia terminu do wniesienia odwołania, ale podkreślił skomplikowaną materię jaką zawierała przedmiotowa decyzja l instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia administracyjnego. Uchylenie postanowienia względnie stwierdzenie jego nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w Sygn. akt II SA/Go 508/09 prowadzonym postępowaniu lub naruszeniu przepisów prawa materialnego czy też przepisów postępowania, które to naruszenia mają wpływ na wynik sprawy. Oceniając zasadność postanowienia w zakresie, w jakim Sąd jest władny to uczynić, a więc z punktu widzenia jego legalności, stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie nie uchybia prawu. W niniejszej sprawie Sąd również nie stwierdził by zaskarżone postanowienie obarczone było wadą powodującą jego nieważność. Zgodnie z treścią z art. 129 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W skardze skarżąca wskazuje, że decyzję osobiście otrzymała w dniu 17 kwietnia 2009r. (sobota). Jednakże z potwierdzenia odbioru pisma znajdującego się w aktach administracyjnych (k-17) wynika, że decyzja organu z dnia [...] kwietnia 2009r. została doręczona w siedzibie skarżącej w dniu 16 kwietnia 2009r. Adresatem decyzji z [...] kwietnia 2009r. jest spółka prawa handlowego, będąca osobą prawną. Zgodnie z treścią art. 45 Kodeksu postępowania administracyjnego jednostkom organizacyjnym (którą jest również spółka prawa handlowego) doręczenia pisma dokonuje się w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Jak wynika z akt decyzja została doręczona w siedzibie skarżącej w dniu 16 kwietnia 2009r. Z tego też względu termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 30 kwietnia 2009 r. (piątek). Skarżąca odwołanie złożyła w dniu 3 maja 2009 nadając je faksem, a następnie 4 maja 2009r. składając w placówce pocztowej. Postępowanie odwoławcze sensu stricto, tj. postępowanie przed organem odwoławczym rozpoczyna się od badania zaistnienia przesłanek formalnych dopuszczalności odwołania. Na tym etapie postępowania organ odwoławczy jest obowiązany ocenić, czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie. Jeżeli czynności postępowania wstępnego ujawnią brak formalnych przesłanek dopuszczalności odwołania, to winno nastąpić wydanie aktu administracyjnego, kończącego ostatecznie postępowanie w sprawie. Akt ten, przybierający na podstawie art. 134 k.p.a. formę postanowienia, nie tylko kończy zatem etap postępowania wstępnego, lecz jednocześnie całe postępowanie odwoławcze. Zgodnie z treścią art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia (...) uchybienie terminu do Sygn. akt II SA/Go 508/09 wniesienia odwołania. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania ma miejsce wówczas, gdy odwołanie zostanie złożone po upływie przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. 14-dniowego terminu. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu stanowi jego uchybienie. Jest to bowiem okoliczność (kategoria) obiektywna. Treść art. 134 k.p.a. będącego bezwzględnie obowiązującą normą prawną wskazuje na związany charakter rozstrzygnięcia (zwrot "organ... stwierdza"). Nie pozostawiono tu organowi odwoławczemu jakiejkolwiek sfery uznania. Stwierdzenie uchybienia terminu występuje w sytuacji gdy odwołanie zostało wniesione po jego upływie. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Zastosowanie art. 134 k.p.a. nie jest uzależnione od woli organu, nie można mu więc czynić w tym zakresie zarzutu naruszenia zasad współżycia społecznego. Organ na "długość" tego terminu nie ma żadnego wpływu . Został on określony ustawowo i nie jest zależny w żadnej mierze od woli organu. Terminy do wnoszenia odwołania są terminami ustawowymi, a więc nie mogą być przedłużane lub skracane przez organ administracji publicznej, terminami procesowymi obliczanymi według przepisów kodeksu oraz terminami zawitymi, których upływ organ odwoławczy uwzględnia z urzędu (por. W. Siedlecki, Postępowanie cywilne, 1972, s. 417-418). Na marginesie wskazać należy, że jeżeli strona bez własnej winy nie mogła dochować terminu, istnieje instytucja przywrócenia terminu. Okoliczności podnoszone przez skarżącą takie jak awaria sprzętu komputerowego, czy też obowiązek przedłożenia odwołania w języku polskim w sytuacji w której osoby będące w zarządzie skarżącej spółki nie posługują się językiem polskim mogły być powoływane jako uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wniosku takiego skarżąca nie złożyła. Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania jeżeli skarżąca dokonała tego po upływie 14 dni od doręczenia decyzji jest obowiązkiem organu. Upływ terminu do złożenia odwołania powoduje, że decyzja organu l instancji staje się ostateczna. Rozpatrzenie przez organ odwoławczy odwołania od decyzji ostatecznej spowodowałoby nieważność decyzji tego organu. Właśnie z tego względu organ odwoławczy w pierwszym rzędzie zobowiązany jest do badania terminowości złożonego odwołania. W ocenie Sądu w toku postępowania nie zostały naruszone przepisy postępowania z uwagi, że organ dokonując doręczeń pism, postanowień czy też Sygn. akt II SA/Go 508/09 decyzji skarżącej dokonuje ich w języku polskim. Skarżąca spółka działa na terytorium Polski, jest podmiotem polskim, a tylko zarząd stanowi osoba, która nie posługują się językiem polskim. Powyższe jednak nie uprawnia do przyjęcia naruszenia zasady równości w postępowaniu. Działania organu polegające na sporządzaniu pism w języku polskim nie można uznać za krzywdzące dla skarżącej, czy też powodujące nierówność pomiędzy podmiotami. Przeprowadzonemu przez organ postępowaniu również nie można zarzucić, iż narusza Konstytucję RP. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270zezm.) orzekł jak w sentencji.