II SA/Go 51/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 21 stycznia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga W.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin. W skardze W.Ś. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 23 lutego 2010 r. W.Ś. został wezwany do wskazania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, uzasadnienia wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, poprzez wykazanie, iż w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 marca 2010 r. W.Ś. nie odpowiedział na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wstrzymanie wykonania określonego aktu oznacza, że dany akt czasowo przestaje wywoływać skutki prawne, jakie wynikają z zawartego w nim rozstrzygnięcia. Zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Z powyższego wynika zatem, że do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej ze wskazanych przesłanek, przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na skarżącym. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń bądź okoliczności świadczących o spełnieniu powyższych przesłanek. Wymaga podkreślenia, że W.Ś. nie podał w skardze żadnych okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Argumentacja wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu jest bardzo ogólnikowa i lakoniczna. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie do wskazania, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie zwrócono uwagę, że sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., II OZ 766/08, Lex nr 493672). Jak już wyżej wskazano, skarżący nie podał jakiejkolwiek rzeczowej argumentacji wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji poprzez poparcie go twierdzeniami, czy stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. W tej sytuacji w ocenie Sądu nie jest możliwe pozytywne rozpoznanie wniosku i wstrzymanie zaskarżonego aktu. Dodatkowo należy wskazać, że wyżej omówiona instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia ma na celu jedynie zapewnienie tymczasowej ochrony, gdyż po myśli przepisu art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W niniejszej sprawie wyznaczony już został termin rozprawy na dzień 31 marca 2010 r. Zgodnie z art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt nie może być wykonany. W konsekwencji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.