II SA/Go 540/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu z tytułu bezczynności organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 13 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Go 591/08 uchylającego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r, nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. Wyrokiem z dnia 13 listopada 2008 r, sygn. akt II SA/Go 591/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uwzględnił skargę D.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2008r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, uchylając zaskarżoną decyzję. Wyrok uzyskał przymiot prawomocności z dniem 6 stycznia 2009 r. W dniu [...]czerwca 2009 r. D.B., za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła do tutejszego Sądu skargę na niewykonanie przez ten organ oraz Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej szeregu wyroków uwzględniających jej skargi (w tym powyższego wyroku z dnia 13 listopada 2008 r.), żądając wymierzenia organowi grzywny. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Organ wskazał, iż po otrzymaniu w dniu 26 stycznia 2009 r. prawomocnego wyroku z dnia 13 listopada 2008 r. wraz z uzasadnieniem, rozpoznał sprawę ponownie i [...] lutego 2009r. wydał nową decyzję (nr [...]), którą utrzymał w mocy decyzję organu l instancji. Organ wskazał, iż dopełnił zatem obowiązku ponownego rozpoznania sprawy po wyroku z 13 listopada 2008 r. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi D.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, który prawomocnym wyrokiem z dnia 3 czerwca 2009 r, sygn. akt II SA/Go 211/09 oddalił skargę. Jednocześnie Kolegium podniosło, iż skarżąca wniosła już uprzednio skargę na niewykonanie przez Kolegium ww. wyroku z dnia 13 listopada 2009r, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 19 maja 2009r. (sygn. akt II SA/Go 233/09) odrzucił tą skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 lipca 2009 r. wezwano skarżącą do udzielenia w terminie siedmiu dni informacji, czy zgodnie z przepisem art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, przed wniesieniem skargi o wymierzenie organowi grzywny skierowała do tego organu wezwanie do wykonania wyroku z dnia 13 listopada 2009r II SA/Go 591/08 i ewentualnego nadesłania odpisu tego wezwania, pod rygorem przyjęcia, że nie zostało ono wystosowane. Powyższe wezwanie doręczone zostało D.B. osobiście w dniu 10 sierpnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru -k.38). Do dnia wydania niniejszego orzeczenia do Sądu nie wpłynęło pismo skarżącej będące odpowiedzią na ww. wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, iż przedmiot skargi D.B. stanowi bezczynność organu, który zdaniem skarżącej nie wykonał - nie podjął stosownych działań, na skutek wyroku tutejszego Sądu w sprawie o sygnaturze akt II SA/Go 591/08 z dnia 13 listopada 2008 r. Organ pozostaje w bezczynności po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, jeżeli nie rozpoznał sprawy w powtórnym postępowaniu prowadzonym na skutek wyroku sądowego, mimo upływu terminu określonego w ustawie, np. art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z przepisem art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.), przywoływanej dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Oznacza to, iż warunkiem skutecznego wniesienia przez stronę skargi na bezczynność organu po wyroku sądu, z żądaniem wymierzenia organowi grzywny, jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Przepis nie określa terminu, w jakim należy wnieść powyższe wezwanie. Należy, zatem uznać, że warunek ten jest spełniony, jeżeli wezwanie organu przez stronę (uczestnika postępowania) nastąpiło po doręczeniu organowi administracyjnemu odpisu orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem prawomocności (art. 286 p.p.s.a.). Dopiero bowiem od tej daty zaczyna biec termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa. Nie ma przy tym znaczenia, czy wezwanie zostało doręczone organowi przed upływem terminu, jaki ma on na załatwienie sprawy, czy też dopiero po upływie tego terminu. Należy mieć na uwadze, iż przepisy ww. ustawy służą sprawnemu orzekaniu przed sądami administracyjnymi oraz mają przyczynić się do lepszego działania organów administracji publicznej. Instytucja wezwania ma służyć temu, aby organ administracji wykonał wyrok lub załatwił sprawę zanim interwencja sądu administracyjnego będzie konieczna. Dopiero, gdy organ administracji po wezwaniu nie wykona wyroku lub nie załatwi sprawy albo gdy uczyni to dopiero po wniesieniu przez stronę skargi na bezczynność, wówczas istnieje przesłanka do ukarania organu grzywną, o której mówi przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. Skargę zawierającą żądanie wymierzenia grzywny wnosi się za pośrednictwem organu, który nie wykonał wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność, albo nie wydał aktu lub nie podjął czynności po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Jej wniesienie nie jest ograniczone żadnym terminem. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem omawianej skargi do sądu administracyjnego nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga jako przedwczesna jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (vide komentarz do art. 154 [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.) W rozpatrywanej sprawie na podstawie akt sprawy II SA/Go 591/08 należy wskazać, iż odpis prawomocnego wyroku Sądu z dnia 13 listopada 2008r. w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2008r, nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, uchylający zaskarżoną decyzję, doręczono organowi w dniu 26 stycznia 2009r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 36). Jak wyżej wskazano, warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi z żądaniem nałożenia na organ grzywny z tytułu bezczynności po wyroku sądu uchylającym akt lub stwierdzającym jego nieważność (tak jak w sprawie II SA/Go 591/08) jest uprzednie pisemne wezwanie organu, w tym wypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego, do wykonania tego wyroku, czyli rozpoznania sprawy. Z akt niniejszej sprawy nie wynika, aby D.B. przed wniesieniem do Sądu niniejszej skargi z dnia 15 czerwca 2009 r. uprzednio skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wezwanie do wykonania wyroku z dnia 13 listopada 2008 r. Ponadto trzeba zaznaczyć, iż skarżąca o powyższym obowiązku wezwania organu była już wielokrotnie informowana, m.in. w postanowieniu z dnia 19 maja 2009r, (sygn. akt II SA/Go 233/09). Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 lipca 2009 r. wezwano skarżącą do udzielenia w terminie siedmiu dni informacji, czy zgodnie z przepisem art. 154 § 1 p.p.s.a. przed wniesieniem skargi o wymierzenie organowi grzywny skierowała do tego organu wezwanie do wykonania wyroku z dnia 13 listopada 2008 r. II SA/Go 591/08 oraz do ewentualnego nadesłania odpisu tego wezwania, pod rygorem przyjęcia, że nie zostało ono wystosowane. Na podstawie analizy akt przedmiotowej sprawy Sąd ustalił, iż powyższe wezwanie doręczono skarżącej w dniu 10 sierpnia 2009 r., a siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie z dniem 17 sierpnia 2009 r. Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, iż pismem z dnia [...] marca 2009 r. D.B. złożyła już skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 13 listopada 2008 r., którą Sąd postanowieniem z dnia z dnia 19 maja 2009r. (sygn. akt II SA/Go 233/09) odrzucił z tej samej przyczyny, dla której odrzuca skargę w niniejszej sprawie. Jednak w przypadku odrzucenia skargi nie można mówić o res iudicata, skarga bowiem nie została rozpatrzona merytorycznie, a jedynie została odrzucona z przyczyn formalnych. Powaga rzeczy osądzonej łączy się z materialnoprawnymi skutkami rozstrzygnięcia (orzeczenia) Sądu co do istoty sprawy Oznacza to, że postanowienie z dnia 19 maja 2009r, którym została odrzucona skarga wniesiona przez stronę, nie rodziło skutku powagi rzeczy osądzonej, a zatem postanowienie o jej odrzuceniu, nie stało na przeszkodzie ponownemu wniesieniu przez tę samą stronę kolejnej skargi, tym bardziej, iż nie jest ono ograniczone żadnym terminem. Podsumowując należy stwierdzić, iż to, że Sąd już raz orzekł prawomocnym postanowieniem w przedmiocie odrzucenia skargi nie wyklucza możliwości wniesienia "nowej" skargi, bowiem odrzucenie skargi nie powoduje powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2009r., sygn. akt II OZ 589/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt OSK 1708/04, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto analiza treści skargi prowadzi do wniosku, iż skarżąca zdaje się błędnie utożsamiać nierozpoznanie przez organy swych licznych żądań w zakresie uzyskania świadczeń z pomocy społecznej zgodnie z ich treścią, jako niewykonanie wyroków sądu. Natomiast wystąpienie do Sądu z żądaniami wymierzenia organowi grzywien, z tytułu niewykonania wyroków Sądu, skarżąca traktuje w istocie jako równoznaczne w skutku z dążeniem do uzyskania pozytywnych dla siebie rozstrzygnięć w zakresie wnioskowanych świadczeń z pomocy społecznej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.