II SA/Go 541/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zakazu wprowadzania do obrotu zwierząt postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. D.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] września 2011r. nr [...] w przedmiocie zakazu wprowadzania do obrotu zwierząt. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. "Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Tym samym, aby ocena Sądu nastąpiła, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona powinna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia działając we własnym interesie. We wniosku zawartym w skardze brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia, które wskazywałoby na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak natomiast podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny – brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide postanowienie z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). Zauważyć też należy, iż przepis art. 61 p.p.s.a. został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. To na skarżącym ciąży obowiązek uprawdopodobnienia ww. zagrożenia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r., sygn. akt II FZ 452/2006, LexPolonica nr 418133; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 października 2007r., I SA/Łd 1132/2007, LexPolonica nr 1793221). Wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji winien być wnikliwie uzasadniony, zawierać argumentację popartą faktami wraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania objętego skargą aktu. Niebezpieczeństwo wyrządzenia, na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności. Wobec tego musi istnieć realne i wymierne zagrożenie wyrządzenia szkody. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca podała, że decyzje Powiatowego i Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii, zwłaszcza w obliczu zapowiadanych zmian w ustawodawstwie krajowym, polegających na zliberalizowaniu przepisów dotyczących karmienia zwierząt mączką mięsno-kostną, muszą być traktowane jako przekroczenie uprawnień przez administrację publiczną, która doprowadzi do rychłej upadłości dużego gospodarstwa, prowadzonego przez D.B.. Jak wynika z orzecznictwa sądowego trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556). Natomiast przez pojęcie "znacznej szkody" należy rozumieć taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, a rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2011, sygn. akt II OZ 1302/10, LexPolonica nr 2440065; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1265/10, LexPolonica nr 2495634). W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje upadek dużego przedsiębiorstwa. Nie wskazał jednak żadnych konkretnych zdarzeń, czy okoliczności faktycznych na poparcie tego twierdzenia. Powołane przez skarżącego prawdopodobieństwo zmiany przepisów dotyczących karmienia zwierząt mączką mięsno-kostną oraz możliwość upadku gospodarstwa nie stanowią o "znacznej szkodzie", czy też "trudnych do odwrócenia skutków". W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, nie podniosła również argumentów przemawiających za tym, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić ponadto należy, iż przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji, należy również wziąć pod uwagę przedmiot sprawy, który ma związek z bezpieczeństwem zdrowia i życia konsumentów. Na marginesie należy dodać, iż w przypadku wykonania decyzji, która następnie w wyniku uwzględnienia skargi zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, podmiot który poniósł w związku z tym straty, będzie mógł dochodzić odszkodowania na drodze cywilnoprawnej od właściwej jednostki organizacyjnej będącej stacio fisci Skarbu Państwa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.