II SA/Go 543/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 3 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Zakładu [...] Sp. z o.o. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 267 ze zm.) odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] lutego 2013r. nr [...], którą organ odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw w miejscowości [...], na działce nr ewid. [...]. Decyzja organu II instancji została doręczona wnioskodawcy – Zakładowi [...] Sp. z o.o. w dniu 24 kwietnia 2013r. W dniu 23 maja 2013r. Spółka wniosła skargę na powyższą decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., który przesłał ją do organu dnia 28 maja 2013r. Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę na wskazaną decyzję Wojewody jako wniesioną po terminie. Pismem z dnia [...] sierpnia 2013r. Zakład [...] Sp. z o.o. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz o rozpatrzenie skargi, w którym podał, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło wskutek pomyłki księgowej, która przesłała skargę bezpośrednio do Sądu zamiast na adres Wojewody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a nadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w tym uchybieniu. W świetle orzecznictwa administracyjnego przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Innymi słowy nie jest możliwe przywrócenie terminu, gdy z okoliczności sprawy będzie wynikało, że strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (postanowienie NSA z dnia 20 października 2009r., sygn. akt I OZ 971/09; postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012r., sygn. akt I OZ 117/12; postanowienie NSA z dnia 30 grudnia 2008r., sygn. akt I OZ 925/08, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony przez stronę skarżącą w przewidzianym przez ustawę siedmiodniowym terminie od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Strona bowiem podała, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedziała się 19 sierpnia 2013 r., tj. w dniu doręczenia odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został wniesiony w dniu 23 sierpnia 2013r. Zdaniem Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła jednak, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez własnej winy. Jako przyczynę uchybienia terminowi strona podała pomyłkę księgowej, która zamiast na adres Wojewody przesłała skargę bezpośrednio do Sądu. Należy zauważyć, że brak staranności podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w doborze osób, przy pomocy których prowadzi on tę działalność, nie może prowadzić do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, ponosi bowiem odpowiedzialność za zaniedbania personelu administracyjnego, którym posługuje się przy wykonywaniu swoich czynności. Wszelkie zatem zaniedbania pracowników, również w zakresie terminowości i prawidłowości składanej korespondencji, nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu, gdyż wszelkie błędy i zaniedbania personelu zatrudnionego w danym podmiocie gospodarczym obciążają ten podmiot (por. wyrok NSA z dnia 13 grudnia 2012r., sygn. akt I GZ 403/12, Lex nr 1239403). Zdaniem Sądu przedsiębiorca powinien dołożyć należytej staranności w dbałości o własne interesy, przejawiającej się w szczególności w zatrudnianiu kompetentnych i godnych zaufania pracowników. Wobec powyższego nie można uznać, że strona uchybiła terminowi do złożenia skargi bez własnej winy. W konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.