II SA/Go 558/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Burmistrzowi za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2005 r., sygn. akt II SA/Go 362/05 postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Wyrokiem z dnia 10 listopada 2005 r., wydanym w sprawie II SA/Go 362/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w sprawie ze skargi W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2004 r., nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...], położonej w [...] dla inwestycji polegającej na budowie balkonu o wymiarach 600x150 cm opartego na konstrukcji słupowej w istniejącym budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Skarga kasacyjna od powyższego wyroku wniesiona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze została przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalona wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OSK 292/06 Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. W.K. wniósł skargę na niewykonanie przez Burmistrza wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 listopada 2005 r. w sprawie II SA/Go 362/05 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2007 r., w sprawie II OSK 292/06. Z uwagi na fakt złożenia skargi bezpośrednio do Sądu, niniejszą skargę przesłano – celem nadania je właściwego biegu - do organu w dniu 16 lipca 2015 r. Dnia 14 sierpnia 2015 r. ( data nadania ) Burmistrz przekazał ją do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę. W skardze W.K. wnosił o nałożenie wysokiej grzywny za nieposzanowanie przez organ prawa w Polsce i zlekceważenie wyroku sądowego, zobowiązanie Burmistrza do pokrycia strat wynikających z bezprawnego zajęcia części wspólnych poprzez zmniejszenie wartości lokali oraz pokrycie kosztów sądowych. Skarżący podkreślił, że pomimo wydania wyroków przez WSA i NSA Burmistrz tychże wyroków nie wykonał. Jednocześnie W.K. podniósł, że z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2012 r. wynika, że Kolegium w dniu 27 czerwca 2007 r. przesłało organowi I instancji, tj. Burmistrzowi akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem. W odpowiedzi na skargę Burmistrza wyjaśnił, że wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 listopada 2005 r., sygn. akt II SA/Go 362/05 został dostarczony do Urzędu Miejskiego wraz z aktami sprawy w dniu 26 czerwca 2007 r. (data wpływu: 28.06.2007 r.). Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych w skardze W.K. z dnia [...] lipca 2015 r. organ podał, że na podstawie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] inwestor uzyskał pozwolenie na budowę wydane przez Starostę w dniu [...] października 2004r., decyzją nr [...]. Jednocześnie Burmistrz podkreślił, że nie posiada dokumentów potwierdzających zarzuty skarżącego czy inwestor posiadał prawo do dysponowania nieruchomością (częścią wspólną nieruchomości) w postępowaniu prowadzonym przez Starostę zakończonego decyzją z dnia [...] października 2004 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na dobudowę balkonu stalowego w kondygnacji parteru bloku mieszkalnego w [...] dla J.K.. Wobec zatem faktu, że inwestycja jest już zakończona skargę wniesioną przez W.K. należy uznać za bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć. Na wstępie należy wskazać, że z treści skargi W.K. z dnia [...] lipca 2015 r. wynika, że za podstawę prawną swojego żądania przyjął treść art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "ppsa". Przepis ten na dzień wniesienia skargi do sądu ( w okolicznościach sprawy jest to dzień 16 lipca 2015 r. ) stanowił, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jednakże w wyniku nowelizacji tego przepisu, dokonanej na podstawie art. 1 pkt 42 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) aktualna treść art. 154 § 1 ppsa przewiduje, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W związku z powyższym w nowym stanie prawnym, obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r., który – co istotne – zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, znajduje również zastosowanie do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na niewykonanie każdego wyroku sądu administracyjnego. Jedynym bowiem przypadkiem, w którym złożenie takiej skargi jest dopuszczalne będzie obecnie niewykonanie przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Odnosząc wskazane rozważania do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że jej przedmiotem jest niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 listopada 2005 r. w sprawie II SA/Go 362/05, którym to wyrokiem uchylona została zarówno decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2004 r., nr [...], jak i decyzja Burmistrza z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...], położonej w [...] dla inwestycji polegającej na budowie balkonu w istniejącym budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Wskazane wyżej orzeczenie Sądu nie dotyczyło zatem bezczynności ani przewlekłego prowadzenia postępowania przez te organy. Konsekwencją zaistniałej od 15 sierpnia 2015 r., a zatem już po wszczęciu postępowania sądowoadministracyjnego, zmiany stanu prawnego jest konieczność uznania niniejszego postępowania za bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa. Obligowało to Sąd do wydania postanowienia o jego umorzeniu, ponieważ w jego toku zaistniały zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie dotychczasowego celu takiego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2010 r., sygn. II OSK 2453/10; T. Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012, komentarz do art. 161). Bezprzedmiotowość ta wynika z tego, że obecnie Sąd nie dysponuje już możliwością zastosowania w przypadku tak określonego przedmiotu skargi środków określonych w art. 154 ppsa do sytuacji innej, niż niewykonanie wyroku w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Od 15 sierpnia 2015 r. brak jest bowiem normy prawa materialnego sankcjonującej grzywną bezczynność organu po wyroku uchylającym decyzje administracyjne. Bezprzedmiotowe jest zatem postępowanie w sprawie sądowadministracyjnej, która przestała być regulowana przepisami dającymi podstawę do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. W piśmiennictwie przyjmuje się, że umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągniecie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu staje się zbędne, a nawet niedopuszczalne (por T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2008, s. 579). Podkreślić jednakże należy, że skarżący nie został całkowicie pozbawiony ochrony prawnej. Może on bowiem, po wyczerpaniu środków zaskarżenia określonych w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego (zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa), wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego. Wskazać w związku z tym należy, że skarga z dnia [...] lipca 2015 r. nie mogła być przez Sąd potraktowana jako skarga na bezczynność czy przewlekłość postępowania Burmistrza po wyroku WSA w Gorzowie z dnia 10 listopada 2005 r. uchylającym poprzednie decyzje organów obu instancji. Przeczyła takiej możliwości jednoznaczna treść skargi W.K. jak i okoliczność, że skarga z art. 154 ppsa mogła być wniesiona po wezwaniu Burmistrza do wykonania wyroku, zaś skarga na bezczynność tego organu wymaga, pod sankcją odrzucenia, poprzedzenia jej wniesienia, skierowaniem zażalenia w trybie art. 37 Kpa do organu wyższego stopnia tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Końcowo należy wskazać, że wobec bezprzedmiotowości niniejszego postępowania sądowego, Sąd odstąpił od wzywania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd działając na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 154 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.