II SA/Go 568/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) G.P., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2023 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] marca 2023 r., nr [...] orzekającą o cofnięciu G.P. uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów nr [...]. Do skargi dołączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym wskazał, że zaskarżona decyzja pozbawia skarżącego prawa do wykonywania zawodu diagnosty i tym samym wykonywania badań technicznych. Skarżący, wykonując zawód diagnosty samochodowego na umowę o pracę, zarabiała łącznie 2716 zł netto. Aktualnie na utrzymaniu skarżącego pozostają trzy jego córki (J.P., lat 20 - studentka, A.P., lat 16 - uczennica liceum ogólnokształcącego oraz Ł.P., lat 15 - absolwentka ósmej klasy szkoły podstawowej). Obecnie, w związku z wykonalnością zaskarżonej decyzji, skarżący nie będzie uzyskiwał żadnego dochodu, tym samym nie będzie mógł ponosić kosztów utrzymania córek i miejsca zamieszkania, opłacać alimentów oraz spłacać pożyczki. Wyjaśnił, że skarżący od 2018 r. jest rozwiedziony, córki zamieszkują z nim, niemniej jest on zobowiązany do płacenia matce dzieci alimentów w kwocie 700 zł miesięcznie. Ten obowiązek prawny jest obecnie nadal faktycznie wykonywany i nie został jeszcze uchylony. Ponadto pracodawca skarżącego oświadczył, iż będzie zmuszony do rozwiązania ze skarżącym umowy o pracę, gdy ten nie otrzyma wstrzymania zaskarżonej decyzji. Skarżący otrzymał zapewnienie, że pracę będzie mógł kontynuować, jeśli zezwoli mu na to Kolegium lub Sąd. Dalej podkreślił, że ze względu na istniejący formalnie obowiązek alimentacyjny oraz inne wydatki sytuacja finansowa skarżącego jest bardzo trudna. Wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawia obecnie skarżącego i jego rodzinę źródła utrzymania. Pozbawienie prawa do pracy wywiera także natychmiastowy negatywny skutek w postaci utraty źródła zaspokojenia wydatków na utrzymanie gospodarstwa domowego, w tym także szczególnie na utrzymanie córek. Bez wynagrodzenia na dotychczasowym poziomie byt i podstawowa egzystencja zarówno skarżącego i jego rodziny będą faktycznie zagrożone. Będzie to skutkowało dla nich znaczną szkodą, której skutków nie będzie można już odwrócić. Wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny da też ewentualnie szanse na czasowy powrót do pracy, a w przypadku ewentualnej przegranej w perspektywie kilku miesięcy na uporządkowanie sytuacji majątkowej rodziny i zapewnienie jej bytu. W celu uprawdopodobnienia powyższych twierdzeń do skargi dołączył poświadczone za zgodność z oryginałem kopie następujących dokumentów: zaświadczenia o zarobkach, legitymacji szkolnych córek, legitymacji studenckiej córki, przelewu za alimenty, paragonów za leczenie okulistyczne wraz z diagnozą i zamówieniem na okulary dot. córek, faktury za prąd z rozliczeniem rocznym, faktury za zakup węgla, faktury za wodę, zawiadomienia o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, rozliczenia za internet, decyzji o ustaleniu wysokości podatku od nieruchomości, umowy kredytu oraz harmonogramu spłaty, oświadczenia pracodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przy czym znaczna szkoda to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy przy tym pamiętać, że ciężar dowodu spoczywa w tym przypadku na wnioskodawcy, który powinien uprawdopodobnić, że w jego sprawie spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich uprawdopodobnienie w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Mając na uwadze powyższe Sąd przychylił się do wniosku skarżącego, bowiem w niniejszej sprawie wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności powołane w przedmiotowym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, koncentrujące się przede wszystkim wokół pozbawienia skarżącego możliwości zarobkowania, a tym samym źródła utrzymania przynoszącego stałe dochody niezbędne dla utrzymania skarżącego i jego rodziny, stanowią wystarczającą podstawę dla jego uwzględnienia. Ponadto, zgodnie z orzecznictwem NSA nie ulega wątpliwości, że cofnięcie uprawnień, w oparciu o które skarżący wykonuje zawód diagnosty, który jest jego zasadniczym i stałym źródłem dochodu, doprowadzi do utraty przez niego głównego źródła utrzymania, co pozwala uznać, że zachodzi określone przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a. niebezpieczeństwo wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności w sytuacji, gdy ciąży na nim obowiązek utrzymania rodziny (zob. np. postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GZ 789/16 i powołane tam orzecznictwo; CBOSA). W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie należy wskazać, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania sąd nie bada zasadności skargi ani legalności zaskarżonego aktu. Orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter tymczasowy, co oznacza, że traci ono moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).