II SA/Go 573/15
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2015-10-14
Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona z brakami formalnymi, które nie zostały usunięte pomimo wezwania, może zostać skutecznie cofnięta przez stronę skarżącą?Ratio decidendi
Skarga obarczona brakami formalnymi, które nie zostały usunięte pomimo wezwania, nie może zostać skutecznie cofnięta, ponieważ nie zainicjowała ona postępowania sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji skarga podlega odrzuceniu, a strona ma prawo do zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.Stan faktyczny
Spółdzielnia Mieszkaniowa wniosła skargę na decyzję Wojewody w przedmiocie pozwolenia na budowę, uiszczając przy tym wpis sądowy. Następnie pełnomocnik strony złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie wymaganej liczby odpisów, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi, a strona nie nadesłała wymaganych odpisów.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono Spółdzielni Mieszkaniowej kwotę 500 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić Spółdzielni Mieszkaniowej [...] kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Jednocześnie na rachunek bankowy Sądu wpłynęła kwota 500 zł uiszczona przez stronę skarżącą tytułem opłaty sądowej od skargi.
Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył pismo zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 sierpnia 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie 13 odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikom postępowania.
Wezwanie powyższe zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 3 września
2015 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd 7-dniowego terminu, wezwanie powyższe pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Przystąpienie do merytorycznej oceny zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia
2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.
Zgodnie z treścią przepisu art. 32 p.p.s.a. stronami w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 33 § 1 ustawy uczestnikiem postępowania na prawach strony jest osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego.
Na podstawie akt administracyjnych sprawy Sąd przyjął, że stroną w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie, oprócz strony skarżącej i organu, jest również piętnaście innych podmiotów – uczestników postępowania administracyjnego. Wraz ze skargą strona skarżąca nadesłała do Sądu tylko dwa jej odpisy, wobec czego pełnomocnik został wezwany do nadesłania w terminie 7 dni kolejnych trzynastu odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub potwierdzonych za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikom postępowania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Analiza akt sądowych wykazała, że wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 3 września 2015 r., a więc wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braku formalnego upłynął w dniu 10 września
2015 r. Do dnia dzisiejszego strona skarżąca nie nadesłała wymaganych odpisów skargi.
Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu
i została należycie opłacona. Strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona
i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (vide: np. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 31 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 17/11; postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 3 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 237/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w punkcie 1 sentencji.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie strona skarżąca wpłaciła wpis w kwocie 500 zł, natomiast jej skarga została odrzucona. Ziściła się zatem przesłanka wskazana w w/w przepisie.
W świetle powyższego, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono jak w punkcie 2 sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło