II SA/Go 589/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 września 2010 r. sprawy ze skargi H.D. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłożenia ekspertyzy odrzucić skargę. H.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 roku nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W treści skargi skarżący podniósł nadto szereg zarzutów (dwadzieścia trzy) dotyczących działania oraz poszczególnych czynności organów prowadzących w różnych instancjach postępowanie w sprawie samowolnego wybudowania warsztatu. Zarzuty w tym zakresie podlegałyby rozpatrzeniu przez Sąd na etapie merytorycznego rozpatrzenia skargi. Jednakże z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego od wniesionej skargi po mimo wezwania sądu, postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Go 957/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę H.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 roku nr [...]. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 23 lutego 2010 r. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2010 r. H.D. wniósł o wyłączenie z w/w skargi, stosownie do treści art. 57 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dwudziestu trzech skarg objętych zarzutami podniesionymi w odrzuconej skardze. W związku z prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 18 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Go 957/09 oraz uwzględniając wniosek skarżącego – H.D., zgodnie z art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p. p. s. a.", zgodnie z którym przedmiotem skargi może być objęta jedynie jeden akt lub czynność, Sąd wyłączył z w/w sprawy dwadzieścia trzy skargi i zarejestrował je pod odrębnymi sygnaturami, o czym skarżący został poinformowany pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k – 120). Jedną z wyłączonych skarg, stanowiła skarga na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w sprawie przedłożenia ekspertyzy (skarga IV), zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Go 589/10. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zajął stanowiska procesowego wobec skargi, wyjaśniając jedynie motywy, jakimi kierował się wydając zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, w tym dopuszczalności wniesienia skargi. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga w sprawie, która nie należny do właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i 5 p.p.s.a, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...], wydane na podstawie art. 56 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane w związku z przepisem przejściowym art.103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, którym zobowiązano H. i J.D. do dostarczenia w terminie do 1 września 2006 r. ekspertyzy stanu technicznego dotyczącej obiektu budowlanego – warsztatu zlokalizowanego na działkach nr [...]. W ocenie Sądu oczywistym jest, iż zaskarżone postanowienie nie jest decyzją ( art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. ) ani postanowieniem o którym mowa w art. 2 pkt 3 p.p.s.a. Sporny akt nie kwalifikuje się także do żadnej z kategorii określonych w pkt 4-7, bowiem nie można go zakwalifikować jako aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, innych niż wymienione w pkt 1-3. Nie stanowi interpretacji przepisów prawa podatkowego (art. 3 §2 pkt 4a p.p.s.a.), a także nie jest to akt prawa miejscowego, wskazany w pkt 5. Sporne postanowienie nie spełnia także przesłanek, które pozwoliłyby zakwalifikować go do kolejnej grupy określonej w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ wspólną cechą wymienionych w nim aktów jest to, że podejmowane są w sprawach z zakresu administracji publicznej i przyjmują formę uchwały lub zarządzenia organów jednostek samorządu terytorialnego o charakterze ogólnym wewnętrznego urzędowania. Ostatecznie, zaskarżone postanowienie nie kwalifikuje się także do aktów wymienionych w pkt 7, gdyż nie jest aktem nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Wyjaśnienia w niniejszej sprawie wymagało natomiast czy zaskarżone postanowienie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, bądź też postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty; na które stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W tej kwestii wskazać należy, iż zaskarżone postanowienie nie jest zaskarżalne w drodze zażalenia oraz nie jest postanowieniem kończącym postępowanie. W myśl art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. nr 98 poz. 1071 ze zm.) na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zarówno przepisy ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego jak również przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane nie przewidują prawa zaskarżenia postanowienia wydanego na podstawie art. 56 Prawa budowlanego z 1974 r. Jest ono zatem aktem nie podlegającym zaskarżeniu postanowieniem ( por. teza II wyroku NSA z dnia 26 kwietnia 1999 r., sygn. akt IV SA 693/97 LEX nr 47263 ). Nadto wyjaśnić należy, iż zgodnie z powołanym przepisem ustawy - Prawo budowlane z 1974 r. terenowy organ administracji państwowej przy wykonywaniu zadań określonych ustawą może żądać od inwestora, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego oraz od wykonawcy robót budowlanych lub producenta materiałów budowlanych informacji i udostępnienia dokumentów związanych z prowadzeniem robót, przekazaniem obiektu budowlanego do użytku lub utrzymaniem obiektu, opracowania instrukcji eksploatacyjnej dla obiektu lub jego części, dostarczenia technicznych ekspertyz dotyczących projektu, materiałów, robót, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, oraz określić termin ich dostarczenia. Na tej podstawie organ wydaje postanowienie, które ma charakter dowodowy i nie kończy postępowania w sprawie. Służy ono podjęciu stosownej decyzji kończącej postępowanie w sprawie. Postanowienie w przedmiocie dostarczenia ekspertyzy wykonanych robót budowlanych uznać należy za wydane w toku postępowania incydentalnego. Tym samym postanowienie to nie rozstrzyga sprawy co do istoty ( por. postanowienie NSA z dnia 24 października 2006 r., sygn. akt II OSK 1541/06). Mając zatem na względzie fakt. iż zaskarżone postanowienie nie stanowi aktu podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej Sąd , na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. , orzekł jak w sentencji postanowienia.