II SA/Go 589/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Protokolant referent stażysta Krzysztof Frączek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2016 r. sprawy ze skargi N spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2014 oddala skargę. 12 maja 2014 r. do Biura Powiatowego ARiMR złożony został przez N sp. z o.o. zwana dalej spółką N wniosek o przyznanie płatności na rok 2014. W ww. wniosku spółka N wskazała, iż ubiega się o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania do powierzchni 48,94 ha. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR ww. wniosek poddał kontroli administracyjnej zgodnie z art. 10 ust. 1-2, art. 11 ust. 1 - 5 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25 z 28.01,2011 r., str. 8). Zgodnie z przytoczonymi przepisami kontrole administracyjne obejmują wszystkie wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i inne deklaracje, które beneficjent lub osoba trzecia muszą złożyć, poddaje się kontrolom administracyjnym, obejmującym wszystkie elementy, których kontrola za pomocą środków administracyjnych jest możliwa i stosowna. Procedury te zapewniają rejestrację podjętych działań kontrolnych, wyników weryfikacji i środków podjętych w odniesieniu do rozbieżności. Kontrole administracyjne obejmują kontrole krzyżowe tam, gdzie jest to możliwe i stosowne, m.in. względem danych z ZSZiK. Aby zapobiec wszelkim nienależnym wypłatom pomocy, kontrole krzyżowe odnoszą się przynajmniej do działek i zwierząt gospodarskich objętych danym środkiem wsparcia. Przedmiotem kontroli jest zgodność ze zobowiązaniami długoterminowymi. Wykazanie nieprawidłowości w trakcie kontroli krzyżowych powoduje wszczęcie odpowiedniej procedury administracyjnej i, jeśli to konieczne, przeprowadzenie kontroli na miejscu. W odpowiednim przypadku kontrole administracyjne dotyczące kwalifikowalności uwzględniają wyniki weryfikacji przeprowadzanych przez inne służby, podmioty lub organizacje zaangażowane w kontrolę dotacji do rolnictwa. Powyższą kontrolę administracyjną przeprowadzono w oparciu o przepisy § 2 i § 3 rozporządzenia ONW. W ramach wskazanej powyżej kontroli administracyjnej ustalono, iż działki ewidencyjne usytuowane w województwie [...] o łącznej powierzchni 48,94 ha zadeklarowane we wniosku o przyznanie płatności na rok 2014 przez spółkę N były deklarowane do płatności w latach 2004-2011 przez "B" sp. z o.o. - zwana dalej spółka B. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w związku z podjętymi wątpliwościami dotyczącymi zasad funkcjonowania spółki N w dniu 01.06.2015 r. wystosował do ww. podmiotu wezwanie nr [...] do złożenia wyjaśnień. Wezwanie obejmowało złożenie wyjaśnień przez spółkę N poprzez dostarczenie następujących dokumentów: - aktów notarialnych, umów dzierżaw, umów użyczenia lub innych dokumentów na podstawie których użytkowane są grunty zgłoszone do dopłat bezpośrednich oraz ONW w 2014 r., - dowodów zakupu nawozów, środków ochrony roślin, paliwa oraz nasion, które wykorzystywane były do produkcji roślinnej prowadzonej w 2014 r. na gruntach zgłoszonych do dopłat bezpośrednich oraz ONW w 2014 r., - dowodów sprzedaży plonów uzyskanych z gruntów zgłoszonych do dopłat bezpośrednich oraz ONW w 2014 r. W odpowiedzi na wezwanie w dniu 03.06.2015 r. do Biura Powiatowego ARiMR D.W. prokurent spółki N przedłożyła korektę wniosku wraz z umową dzierżawy gruntów z dnia [...].05.2012 r. pomiędzy spółką B (wydzierżawiający), a spółką N (dzierżawca), fakturą VAT nr [...] dotyczącą działalności wspomagającej produkcje roślinną koszenie łąk, przewracanie siana, zbiór. W dniu 07.01.2016 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wystosował do spółki N wezwanie nr [...] do złożenia wyjaśnień w następującym zakresie wyjaśnienia: - wyjaśnienia powodów oraz celu powstania 5 Spółek tj. spółki M, spółki J sp. z o.o., spółki N sp. z o.o., spółki M sp. z o.o., spółki K sp. z o.o., zamiast jednej spółki z o.o., - przedłożenia za rok 2014 faktury wystawionej przez "B" sp. z o.o. zgodnie z umową dzierżawy gruntów z dnia [...].05.2012 r. oraz dokumentów potwierdzających zapłatę-przelew za w/w fakturę, - przedłożenia dowodu (oryginał do wglądu) dokonania przelewu zapłaty za fakturę VAT nr [...] z dnia [...].08.2014r. wystawioną przez G.T. dla spółki N, - podanie informacji, ile razy w 2014 roku dokonano koszenia łąk na zadeklarowanych do płatności działkach ewidencyjnych. Proszę przedstawić faktury oraz dowody przelewów za te faktury, - dowody sprzedaży przez spółkę N plonów uzyskanych z gruntów zgłoszonych do dopłat bezpośrednich oraz ONW w 2014 r. lub złożenia oświadczenia w jaki sposób spółka N zagospodarowywała uzyskane plony (siano). W odpowiedzi na ww. wezwanie w dniu 18.01.2016 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynęło pismo D.W. prokurenta spółki N, w którym wyjaśniła, że każda z wymienionych spółek jest odrębnym podmiotem gospodarczym działającym w oparciu o obowiązujące przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Ponadto wskazała, że każda z wymienionych spółek prowadzi odrębną działalność gospodarczą od wielu lat, która m.in. jest oparta na produkcji zwierzęcej - chowie i hodowli indyków, prowadzeniu podstawowej produkcji rolnej oraz wykonywaniu innych działalności określonych umowami spółek. Dodatkowo podkreśliła, że spółki dysponują dużym potencjałem wytwórczym, a sugerowana przez ARiMR konsolidacja w jedną spółkę z o.o. jest trudna pod kątem prawidłowej gospodarki i ekonomii na tym etapie realizacji zadań programowych poszczególnych spółek. Zdaniem D.W. w aktualnej sytuacji gospodarczej i ekonomicznej bardziej wskazana jest uzasadniona dywersyfikacja. Wraz z w/w pismem D.W. złożyła kopie faktury VAT nr [...] z dnia [...].05.2015 r. wystawioną przez B sp. z o.o., spółce N za dzierżawę nieruchomości, potwierdzenie opłaty za w/w fakturę, fakturę VAT nr [...] z dnia [...].08.2014 r. wystawiona spółce N przez G.T. w kwocie 23 176,80 zł za usługę koszenia łąk, przewracania siana i zbiór, potwierdzenie opłaty za w/w fakturę. W świetle przedłożonej dokumentacji Kierownik Biura Powiatowego ARiMR dokonał oceny czy w momencie zawiązania spółki N, której udziałowcami są D.W. i M.W., a dodatkowo M.W. był prezesem zarządu, a D.W. prokurentem i pełnomocnikiem spółki, spełniała warunki przyznania płatności ONW określone w § 2 i § 3 rozporządzenia ONW. Na podstawie ustalonych faktów Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, stwierdził, iż udziałowcami spółki B jest spółka W oraz D.W.. Dodatkowo D.W. i A.W. są prokurentami w/w spółki B. Zgodnie z danymi z KRS spółka W jest własnością D.W., a prezesem był M.W.. Udziałowcy spółki B powołują 5 spółek w tym spółkę N, których siedziba jest tożsama z siedzibą spółki B. Utworzone 5 spółek dzierżawią grunty od spółki B każda na ok. 50 ha (spółka N 58,91 ha), a udziałowcami, prezes i prokurentem tejże spółki są osoby zarządzające spółką B. W utworzonej spółce N oraz pozostałych czterech spółkach w roku 2014 Prezesem jest M.W., a pełnomocnikiem i prokurentem w jednej osobie jest D.W. co jest równoznaczne z nieograniczoną decyzyjnością w/w osób. Z dostarczonych przez stronę dokumentów wynika, że na podstawie umowy dzierżawy z dnia [...].05.2012 r. podpisanej przez wydzierżawiającego w osobie D.W. (żona M.W.) jako prezes zarządu oraz przez dzierżawcę w osobie M.W. jako Prezes spółki N grunty zgłoszone do powyższych dopłat są wydzierżawione przez spółkę B dla spółki N na okres 10 lat. Spółka N z tytułu w/w dzierżawy płaci roczny czynsz dzierżawny w wysokości 50 zł za każdy 1 ha. Ponadto z oświadczenia strony wynika, że spółka N nie posiada zaplecza maszynowego do upraw polowych, wszelkie prace polowe są wykonywane przez firmę zewnętrzną co potwierdza dostarczona faktura VAT nr [...] z dnia [...].08.2014r. G.T., który wykonał usługę koszenia, przewracania trwałych użytków zielonych dla spółki N. W konsekwencji ustalonych powyżej faktów Kierownik Biura Powiatowego ARiMR stwierdził, iż utworzenie 5 spółek w tym spółki N przez M.W. i D.W. jak również inne osoby powiązane rodzinnie, jest działaniem obchodzącym prawo gdyż dzielenie posiadanego areału przez w/w osoby na mniejsze gospodarstwa nie może zostać uznane za działanie pozostające w zgodzie z celem i sensem przepisów regulujących przyznawanie płatności. Dodatkowo Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wskazał, iż utworzone spółki łącznie posiadają występując o płatności w ramach wsparcia bezpośredniego 273,23 ha, płatności ONW 273,23 ha (w tym strefa górska - 147,14 ha, strefa nizinna I - 126,09 ha) oraz płatności rolno środowiskowych pakiet 2 Rolnictwo Ekologiczne wariant uprawy rolnicze (w okresie przestawiania) - 126,09 ha. W przypadku płatności do obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania - zwane dalej ONW, ubiegając się jako jeden podmiot kwota płatności wyniosłaby 33 422,56 zł. Natomiast tworząc kilka spółek łączna płatność o którą wystąpiły wyniosłaby 67 306,69 zł. Powyższe działanie M.W. i D.W. czyli tworzenie spółek na mniejsze gospodarstwa jest niezgodne z art. 4 ust. 3 Rozporządzenia Rady nr 2988/95, który stanowi, że działania skierowane na pozyskiwanie korzyści w sposób sprzeczny z odpowiednimi celami prawa wspólnotowego mającymi zastosowanie w danym przypadku poprzez sztuczne stworzenie warunków w celu uzyskania tej korzyści, prowadzą do nieprzyznania lub wycofania korzyści. Zorganizowanie wielu spółek przez tych samych udziałowców i powiązanych ze sobą rodzinnie osób oraz związek pomiędzy poszczególnymi spółkami wynikający z ich struktury własnościowej i osobowej tj. prowadzenia przez wszystkie podmioty tego samego rodzaju działalności, w tej samej lokalizacji, korzystając ze wspólnego zaplecza, stanowi sztuczne działanie w celu obejścia prawa. Ponadto Kierownik Biura Powiatowego ARiMR podkreślił, iż aplikowanie o pomoc przez te same osoby w ramach kilku spółek kapitałowych i osobowych należy postrzegać jako skierowane na ominięcie kwotowego limitu dofinansowania przysługującemu jednemu beneficjentowi. Wyodrębnienie wielu spółek miało na celu obejście przepisów prawa związanych z ograniczeniami dotyczącymi maksymalnych kwot wsparcia dla działek powyżej 300 ha dla płatności ONW, brak możliwości zwiększenia powierzchni zgłaszanej do płatności rolnośrodowiskowej po drugim roku uczestnictwa oraz ominięcie degresywnych stawek płatności stosowanych dla ONW i płatności rolnośrodowiskowych (rolnictwo ekologiczne) - zwanych dalej PRŚ. Degresywny systemu udzielania płatności PRŚ, określono bezpośrednio w § 14 rozporządzenia rolnośrodowiskowego (PRŚ), gdzie producent rolny niemający więcej niż 100 ha, otrzymuje wsparcie w wysokości 100 % stawki płatności, gdy za powierzchnię powyżej 100 ha do 200 ha wynosi 50 % stawki płatności, a powyżej 200 ha - tylko 10% stawki. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR na podstawie zgromadzonej dokumentacji w sprawie oraz ustalonych faktów, stwierdził, iż w/w działanie wyczerpało przesłanki określone w art. 4 ust. 8 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25 z 28.01.2011 r., str. 8). Wskazany przepis stanowi, że nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których stwierdzono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia. Dodatkowo Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wskazał, iż w niniejszej sprawie nie został spełniony warunek o którym mowa w art. 2 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady WE nr 1166/2008 r. w sprawie badań struktury gospodarstw rolnych i badania metod produkcji rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 571/88 (Dz. Urz. UE. L. 2008.321.14). Wskazany przepis stanowi, iż "gospodarstwo rolne" lub "gospodarstwo" oznacza wyodrębnioną jednostkę, zarówno pod względem technicznym, jak i ekonomicznym, która posiada oddzielne kierownictwo i prowadzi działalność rolniczą wymienioną w załączniku 1 na terytorium gospodarczym Unii Europejskiej jako działalność podstawową lub drugorzędną. Wobec przytoczonego powyżej przepis Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wskazuje, że jednostka powinna być organizmem odrębnym pod względem technicznym i ekonomicznym, to również kierowana przez odrębne kierownictwo. Powinna posiadać odrębne środki produkcji, wyposażenie, nieruchomości, jednak zarządzana przez to samo kierownictwo, winna być uznana w świetle przepisów za jedno gospodarstwo. Ponadto Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wskazał na przepisy § 2 i § 3 ust. 3 rozporządzenia ONW. Zgodnie z § 2 w/w rozporządzenia ONW płatność ONW przysługuje rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009: 1) który podjął zobowiązanie, o którym mowa w: a) art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26.06.1999, str. 80, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 25, str. 391, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1257/1999", albo b) art. 37 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE h 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1698/2005 2) jeżeli łączna powierzchnia działek rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65) , zwanych dalej "działkami rolnymi", lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej 1 ha; 3) do położonej na obszarach ONW powierzchni działek rolnych lub ich części, będących w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynoszącej nie więcej niż 300 ha; 4) jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej " numerem identyfikacyjnym 5) jeżeli są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z przepisami art. 50a i art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str, 1, z późn. zm,). Natomiast w § 3 ust, 3 rozporządzenia ONW określono, iż płatność ONW do powierzchni działek rolnych lub ich części położonych na obszarach ONW przekraczającej 50 ha jest przyznawana w wysokości, 50 % stawki podstawowej — za powierzchnię powyżej 50 ha do 100 ha, 25 % stawki podstawowej — za powierzchnię powyżej 100 ha do 300 ha. Wobec wskazanego powyżej przepisu oraz wcześniejszych gospodarstwa mniejsze otrzymują większe wsparcie i tym samym podział dużego gospodarstwa na mniejsze poprzez przekazanie działek rolnych w posiadanie różnym pomiotom przekłada się wprost na znaczący wzrost płatności bezpośrednich, pomocy ONW i płatności rolnośrodowiskowych. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR na podstawie przytoczonych powyżej przepisów rozporządzenia ONW wskazał, iż w § 2 rozporządzenia ONW określono, że płatność przysługuje rolnikowi zgodnie z art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, który oznacza osobę fizyczną lub prawną lub grupę osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium Wspólnoty, określonym w art. 299 Traktatu, oraz która prowadzi działalność rolniczą. Natomiast gospodarstwo zgodnie z art. 2 lit. b rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 oznacza wszystkie jednostki produkcyjne zarządzane przez rolnika znajdujące się na terytorium tego samego państwa członkowskiego. Na podstawie w/w przepisów Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wskazał, iż celem systemu wsparcia jest finansowe wspieranie rolników, czyli osób, które faktycznie uprawiają grunty rolne. Termin "posiadanie" należy odczytywać przez pryzmat celowościowy, z uwzględnieniem krajowych i wspólnotowych przepisów dotyczących systemów wsparcia bezpośredniego. Istotą płatności obszarowych jest zatem to, że są one przyznawane osobie, która rzeczywiście uprawia grunty tzn. decyduje, jakie rośliny uprawiać, i swobodnie dokonuje odpowiednich zabiegów agrotechnicznych, zbiera plony oraz utrzymuje te grunty w dobrej kulturze rolnej przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska (zgodnie z normami). Warto zwrócić uwagę, iż chodzi tu o wszelkie czynności niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania gospodarstwa. Wobec braku sformułowania oddzielnych definicji "posiadania gospodarstwa rolnego" na potrzeby rozdziału pomocy finansowej dla rolnictwa oraz z uwagi na posługiwanie się tym pojęciem we wszystkich powołanych aktach prawnych dotyczących pomocy dla rolnictwa, sięgnąć należy do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. 1964 r. Nr 16 poz. 93 ze zm.; dalej cytowana jako: k.c.), regulującej instytucję posiadania. Stosownie do art. 336 k.c., posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Posiadanie jest stanem faktycznym polegającym na określonym władztwie nad rzeczą (por. E. Gniewek, Komentarz do art. 336 Kodeksu cywilnego, [w:] E. Gniewek, Kodeks cywilny. Księga druga. Własność i inne prawa rzeczowe. Komentarz, Zakamycze 2001 r.). Występuje w dwóch postaciach: posiadania samoistnego i posiadania zależnego. Jako stan faktyczny, posiadanie niezależne jest od tego, czy posiadaczowi przysługuje tytuł prawny, z którego wynika uprawnienie do władania przedmiotem posiadania. Zatem samo istnienie tytułu prawnego wywołującego skutki w zakresie regulowanym prawem cywilnym nie przesądza o posiadaniu. Wyłączone jest uznanie za posiadacza osoby, która legitymuje się, co prawda, tytułem prawnym do władania rzeczą, ale uzyskała ten tytuł w innym zamiarze niż władanie rzeczą dla siebie i ten odmienny zamiar kontynuuje. Nie jest też posiadaczem osoba, która choć ma tytuł prawny do władania rzeczą, nie sprawuje fizycznego władztwa nad rzeczą. Idea płatności wynika ze wspólnotowej polityki wspierania dochodów rolników i dotyczy, co wynika bezpośrednio z prawa wspólnotowego, pomocy finansowej udzielanej tym podmiotom, które są faktycznymi użytkownikami gruntów rolnych, tzn, decydują, jakie rośliny uprawiać, i swobodnie dokonują odpowiednich zabiegów agrotechnicznych, zbierają plony oraz utrzymują te grunty w dobrej kulturze rolnej przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska (zgodnie z normami). Warto zwrócić uwagę, iż chodzi tu o wszelkie czynności niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania gospodarstwa. Mogą nimi być działania organizacyjne, kierownicze, jak i osobiste zaangażowanie w bezpośrednim wykonywaniu pracy fizycznej w gospodarstwie. Prowadzenie działalności rolniczej obejmuje również: swobodne decydowanie o tym, jakie rośliny uprawiać, jakich należy dokonywać zabiegów agrotechnicznych, zbieranie samodzielnie bądź przy udziale innych osób plonów itp. Biorąc powyższe pod uwagę, prowadzenie działalności rolniczej można definiować jako dokonywanie nakładów i czerpanie ewentualnych korzyści. Spółka B właściciel gruntów objętych płatnością strony w latach 2004 - 2011 otrzymywała do gruntów wskazanych we wniosku spółki N płatności bezpośrednie i płatności ONW. Udziałowcami spółki B są W spółka z o.o. oraz D.W.. Ponadto A.W. oraz D.W. są Prokurentami w/w spółki. W spółka z o.o. zgodnie z danymi zawartymi w KRS jest własnością D.W. a Prezesem w/w spółki jest M.W.. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w świetle ustalonego powyżej stanu faktycznego na podstawie zgromadzonej dokumentacji w mniejszej sprawie w oparciu o przepisy prawa stwierdził, iż spółka N została sztucznie utworzona w celu uzyskania wyższych płatności tym samym nie spełnia warunków do przyznania płatności określonych w rozporządzeniu ONW. Mając na uwadze powyższe ustalenia w dniu [...].01.2016 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał spółce N decyzję nr [...] o odmowie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2014. Powyższą decyzją odmówiono spółce N przyznania płatności ONW. W uzasadnieniu powyższej decyzji Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wskazał, iż podstawą wskazanego rozstrzygnięcia dotyczącego odmowy przyznania płatności ONW był fakt stwierdzenia sztucznego podziału gospodarstwa na kilka spółek w tym spółki N, a tym samym stworzenie sztucznych warunków do uzyskania płatności z art. 4 ust. 8 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25 z 28.01.2011 r., str. 8). W/w art. 4 ust. 8 rozporządzenia stanowi, że nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których ustalono, że stworzyli sztucznie warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia. W dniu 24.02.2016 r. do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR wpłynęło odwołanie z dnia [...].02.2016 r. spółki N od decyzji nr [...]. W uzasadnieniu w/w odwołania spółka N zarzuciła skarżonej decyzji błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że: - odwołujący się stworzył sztuczne warunki wymagane do otrzymania płatności w celu uzyskania korzyści sprzecznych z celami danego systemu wsparcia co nie znajduje oparcia w zgromadzonym przez organ administracyjny materiale dowodowym albowiem spółka N przedstawiła w przedmiotowej sprawie niezbędne dokumenty, - pominięcie faktu, że działalność spółki N nie jest sprzeczna z żadnym z celów wsparcia zakreślonym przez pracodawcę, - składając wniosek o przyznanie płatności odwołująca się nie była posiadaczem gospodarstwa rolnego, co nie znajduje oparcia w zgromadzonym przez organ administracyjny materiale dowodowym albowiem spółka N efektywnie i rzeczywiście korzystała z deklarowanych w zgłaszanym wniosku gruntów, użytkowała rolniczo na własne ryzyko i rachunek zgłoszone działki, decydują poprzez swoje organy, uprawnione osoby komu zlecić prace polowe, kiedy zasiać, zebrać plony, gdzie i czy je sprzedać lub jak wykorzystać, wreszcie miała również pełną swobodę podejmowaniu decyzji o jakie konkretne dotacje ze środków unijnych występować co potwierdza przedłożona przez nią dokumentacja w sprawie, - przyjęcie, że przedmiotowe i prawne powiązania pomiędzy podmiotami gospodarczymi a także wspólne kierownictwo, korzystanie ze wspólnej lokalizacji oraz prowadzenie takiego samego rodzaju działalności odbiera niniejszym podmiotom samodzielność gospodarczą i świadczy o stworzeniu sztucznych warunków w celu uzyskania korzyści co nie znajduje oparcia w zgromadzonym przez organ administracyjny materiale dowodowym albowiem wskazywane połączenia pomiędzy podmiotami gospodarczymi nie wykazują ani braku posiadania przez odwołującego się deklarowanych do płatności bezpośrednich gruntów, ani stworzenia przez spółkę sztucznych warunków wymaganych do otrzymania tej płatności co potwierdza ponadto fakt, że spółka N efektywnie i rzeczywiście korzystała z deklarowanych w zgłaszanym wniosku gruntów, użytkowała rolniczo na własne ryzyko i rachunek zgłoszone działki, decydują poprzez swoje organy, uprawnione osoby komu zlecić prace połowę, kiedy zasiać, zebrać plony, gdzie je sprzedać lub jak je wykorzystać, wreszcie miała pełną swobodę w podejmowaniu decyzji o jakie konkretne dotacje ze środków unijnych występować co potwierdza przedłożona przez nią dokumentacja w sprawie. Co w konsekwencji doprowadziło do błędnego zastosowania przepisu art. 4 ust. 8 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. (Dz. Urz. UE L 25/8 z 28.01.20U) ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich. Dodatkowo pełnomocnik zarzucił skarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania mającą wpływ na treść wydanej decyzji tj. a) art. 80 kpa poprzez błędną, arbitralną i dowolną ocenę materiału dowodowego tj. dokonanie ustaleń faktycznych w sprawie w oparciu wyłącznie o dane i informacje zawarte z Zintegrowanym Systemie Zarządzania i Kontroli (ZSZiK) oraz innych rejestrach, b) art. 107 § 3 kpa i 11 kpa poprzez ogólnikowe uzasadnienie wydanej decyzji, nie realizujące zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa tj. - nie wyjaśnienie w przekonywujący, staranny i wyczerpujący sposób dlaczego za niewiarygodne organ administracyjny uznał przedstawione przez spółkę N dokumenty mające przemawiać za prowadzeniem przez nią samodzielnej działalności rolniczej w postaci umowy dzierżawy gruntów z dnia [...].05.2012 roku zawartej pomiędzy B sp. z o.o. a spółką N, faktury VAT nr [...] z dnia [...].08.2014 roku wystawionej przez G.T. dla spółki N za koszenie łąk, przewracanie siana i zbiór, a także złożonego oświadczenia strony z dnia [...].01.2016 roku, w którym wyjaśnia jaki był cel powstania spółek M, J, N, M oraz K, ile razy dokonano w 2014 roku koszenia łąk na zadeklarowanych do płatności działkach ewidencyjnych oraz w jaki sposób spółka N zagospodarowała plony uzyskane z gruntów zgłoszonych do dopłat bezpośrednich oraz ONW w 2014 roku, wraz z którym to oświadczeniem zgodnie ze zobowiązaniem organy administracyjnego odwołująca przedłożyła fakturę VAT za rok 2014 wystawioną przez B sp. z o.o. zgodnie z umową dzierżawy gruntów z dnia [...].05.2012 roku wraz z potwierdzeniem zapłaty oraz potwierdzenie przelewu zapłaty za fakturę VAT nr [...] z dnia [...].08.2014 roku wystawioną przez G.T.. Wobec powyższych zarzutów odwołująca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy tj. o wydanie decyzji przyznającej płatność ONW na rok 2014, ewentualnie na podstawie art. 138 § 2 kpa o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, decyzją z [...] kwietnia 2016 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy wskazał, że szczegółowe warunki przyznawania płatności ONW w odniesieniu do wniosków składanych w roku 2014 zostały określone w przepisach prawa krajowego oraz wspólnotowego tj.: - Ustawie PROW, - Rozporządzeniu ONW, - Rozporządzeniu Komisji nr 65/2011, - Rozporządzeniu Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone zasady wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z dnia 31.01.2009 r., str. 16-99) - zwane dalej rozporządzeniem nr 73/2009, - Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1200/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. wdrażające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1166/2008 w sprawie badań struktury gospodarstw rolnych i badania metod produkcji rolnej w odniesieniu do współczynników dotyczących sztuk dużych oraz definicji cech objętych badaniem (Dz. Urz. z dnia 15.12.2009 r., L 329/1) - zwane dalej rozporządzeniem 1200/2009, - Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady WE nr 1166/2008 r. w sprawie badań struktury gospodarstw rolnych i badania metod produkcji rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 571/88 (Dz. Urz. UE. L. 2008.321.14) - zwane dalej rozporządzeniem parlamentu nr 1166/2008, - Rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy stanowiącym, iż z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Wobec tego zauważyć należy, iż przepisów kodeksu postępowania administracyjnego nie stosujemy "odpowiednio", ale z zastrzeżeniem. Nie oznacza to jednak, że przepisy kpa mogą być modyfikowane, a jedynie nie stosuje się ich w przypadkach inaczej uregulowanych przepisami Unii Europejskiej lub w/w ustawy w przypadku płatności ONW. W art. 21 ust. 2 w/w ustawy w wymienionych sprawach organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 kpa nie stosuje się. Natomiast w ust. 3 powyższego przepisu wskazano, iż strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Zgodnie z § 2 Rozporządzenia ONW płatność ONW przysługuje rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009:, 1) który podjął zobowiązanie, o którym mowa w: a) art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26.06.1999, str. 80, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 25, str. 391, z późn. zm.) albo b) art. 37 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm), 2) jeżeli łączna powierzchnia działek rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65), lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej 1 ha; 3) do położonej na obszarach ONW powierzchni działek rolnych lub ich części, będących w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynoszącej nie więcej niż 300 ha; 4) jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, 5) jeżeli są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z przepisami art. 50a i art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.). Natomiast § 3 ust. 1 Rozporządzenia ONW stanowi, iż wysokość płatności ONW w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn stawek płatności na 1 ha gruntu rolnego i powierzchni tego gruntu kwalifikującej się do płatności ONW, nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. W § 3 ust. 1 Rozporządzenia ONW określono, iż płatność ONW do powierzchni działek rolnych lub ich części położonych na obszarach ONW przekraczającej 50 ha jest przyznawana w wysokości: 1) 50% stawki podstawowej - za powierzchnię powyżej 50 ha do 100 ha; 2) 25% stawki podstawowej - za powierzchnię powyżej 100 ha do 300 ha. Art. 11 Rozporządzenia Komisji nr 65/2011 stanowi, iż kontrole administracyjne obejmują wszystkie wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i inne deklaracje, które beneficjent lub osoba trzecia muszą złożyć, poddaje się kontrolom administracyjnym, obejmującym wszystkie elementy, których kontrola za pomocą środków administracyjnych jest możliwa i stosowna. Procedury te zapewniają rejestrację podjętych działań kontrolnych, wyników weryfikacji i środków podjętych w odniesieniu do rozbieżności. Kontrole administracyjne obejmują kontrole krzyżowe tam, gdzie jest to możliwe i stosowne, m.in. względem danych z ZSZiK. Aby zapobiec wszelkim nienależnym wypłatom pomocy, kontrole krzyżowe odnoszą się przynajmniej do działek i zwierząt gospodarskich objętych danym środkiem wsparcia. Przedmiotem kontroli jest zgodność ze zobowiązaniami długoterminowymi. Wykazanie nieprawidłowości w trakcie kontroli krzyżowych powoduje wszczęcie odpowiedniej procedury administracyjnej i, jeśli to konieczne, przeprowadzenie kontroli na miejscu. W odpowiednim przypadku kontrole administracyjne dotyczące kwalifikowalności uwzględniają wyniki weryfikacji przeprowadzanych przez inne służby, podmioty lub organizacje zaangażowane w kontrolę dotacji do rolnictwa. Jak wskazał organ, w ramach w/w kontroli administracyjnej Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, w związku z wątpliwościami dotyczącymi zasad funkcjonowania spółki N wystosował w dniu 01.06.2015 r. i 07.01.2016 r. do złożenia wyjaśnień w zakresie przedstawienia dokumentów: - aktów notarialnych, umów dzierżaw, umów użyczenia lub innych dokumentów na podstawie których użytkowane są grunty zgłoszone do dopłat bezpośrednich oraz ONW w 2014 r., - dowodów zakupu nawozów, środków ochrony roślin, paliwa oraz nasion, które wykorzystywane były do produkcji roślinnej prowadzonej w 2014 r. na gruntach zgłoszonych do dopłat bezpośrednich oraz ONW w 2014 r., - dowodów sprzedaży plonów uzyskanych z gruntów zgłoszonych do dopłat bezpośrednich oraz ONW w 2014 r. - wyjaśnienia powodów oraz celu powstania 5 Spółek tj. spółki M, spółki J sp. z o.o., spółki N sp. z o.o., spółki M sp. z o.o., spółki K sp. z o.o., zamiast jednej spółki z o.o., - przedłożenia za rok 2014 faktury wystawionej przez "B" sp. z o.o. zgodnie z umową dzierżawy gruntów z dnia [...].05.2012 r. oraz dokumentów potwierdzających zapłatę- przelew za w/w fakturę, - przedłożenia dowodu ( oryginał do wglądu) dokonania przelewu zapłaty za fakturę VAT nr [...] z dnia [...].08.2014r. wystawioną przez G.T. dla spółki N, - podanie informacji, ile razy w 2014 roku dokonano koszenia łąk na zadeklarowanych do płatności działkach ewidencyjnych. Proszę przedstawić faktury oraz dowody przelewów za te faktury, - dowody sprzedaży przez spółkę N plonów uzyskanych z gruntów zgłoszonych do dopłat bezpośrednich oraz ONW w 2014 r. lub złożenia oświadczenia w jaki sposób spółka N zagospodarowywała uzyskane plony (siano). W odpowiedzi na w/w wezwania prokurent spółki N D.W. przedłożyła: - umowę dzierżawy gruntów z dnia [...].05,2012r. sporządzoną pomiędzy podmiotem "B" sp. z o.o. reprezentowanym przez Panią D.W. (obecnie W. - żona Pana M.W.) - Prezesa Zarządu, a spółką N reprezentowaną przez Pana M.W. -Prezesa oraz faktura VAT nr [...] z dnia [...].08.2014 r. wystawioną przez G.T. dla spółki N za koszenie łąk, przewracanie siana i zbiór na kwotę 23 176,80 zł. Ponadto D.W. oznajmiła, że nie posiada dowodów zakupu nawozów, środków ochrony roślin oraz nasion, z uwagi na to, że użytkowane grunty stanowią trwałe użytki zielone oraz, że nie posiada dowodów sprzedaży, bo zebrany plon wykorzystuje do własnych celów. Dodatkowo D.W. prokurent spółki N złożyła pismo, w którym wyjaśnia, że każda z wymienionych spółek jest odrębnym podmiotem gospodarczym działającym w oparciu o obowiązujące przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Ponadto wskazała, że każda z wymienionych spółek prowadzi odrębną działalność gospodarczą od wielu lat, która m.in, jest oparta na produkcji zwierzęcej - chowie i hodowli indyków, prowadzeniu podstawowej produkcji rolnej oraz wykonywaniu innych działalności określonych umowami spółek. Dodatkowo podkreśliła, że spółki dysponują dużym potencjałem wytwórczym, a sugerowana przez ARiMR konsolidacja w jedną spółkę z o.o. jest trudna pod kątem prawidłowej gospodarki i ekonomii na tym etapie realizacji zadań programowych poszczególnych spółek. Zdaniem D.W. w aktualnej sytuacji gospodarczej i ekonomicznej bardziej wskazana jest uzasadniona dywersyfikacja. Wraz z w/w pismem D.W. złożyła kopie faktury VAT nr [...] z dnia [...].05.2015 r. wystawioną przez B sp. z o.o., spółce N za dzierżawę nieruchomości, potwierdzenie opłaty za w/w fakturę, fakturę VAT nr [...] z dnia [...].08.2014 r. wystawiona spółce N przez G.T. w kwocie 23 176,80 zł za usługę koszenia łąk, przewracania siana i zbiór, potwierdzenie opłaty za w/w fakturę. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR na podstawie wskazanych powyżej przepisów prawa z wykorzystaniem przedłożonych przez strony dokumentów ustalił, iż spółka N została zawiązana w dniu [...],11.2010 r. Wspólnikami spółki zostali D.W. i M.W.. Natomiast Prezesem został M.W., a pełnomocnikiem i prokurentem w jednej osobie D.W.. Następnie spółka N w dniu [...].05.2012 r. wydzierżawiła od spółki B 25 działek rolnych o powierzchni 58,91 ha położone w woj. [...]. W/w umowę podpisali w imieniu spółki N Prezes M.W., a w imieniu spółki B Pani D.W.. Organ wskazał, że spółka B jest właścicielem gruntów ok. 270 ha, które zgłaszała do płatności w latach 2004-2011. Udziałowcami spółki B są "W" Spółka z o.o. oraz D.W.. Ponadto A.W. oraz D.W. są prokurentami w/w spółki. Natomiast "W" Spółka z o.o. jest własnością D.W. a Prezesem w/w spółki był M.W.. Następnie w/w spółka wydzierżawia swoje grunty utworzonym w dniu [...].11.2010r. pięciu spółkom tj. spółce M, spółce M, spółce N, spółce J oraz spółce K. Wobec powyższych ustaleń organ wskazał, że zgodnie z § 2 Rozporządzenia ONW płatność ONW przysługuje rolnikowi jeżeli łączna powierzchnia działek rolnych na których jest prowadzona działalność rolnicza, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej 1 ha. Wskazany w/w § 2 Rozporządzenia ONW rolnik oznacza osobę fizyczną lub prawną lub grupę osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium Wspólnoty, określonym w art. 299 Traktatu, oraz która prowadzi działalność rolniczą. Natomiast za działalność rolnicza należy rozumieć produkcję, hodowlę lub uprawę produktów rolnych, włączając w to zbiory, dojenie, chów zwierząt oraz utrzymywanie zwierząt do celów gospodarskich, lub utrzymywanie gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska. Zgodnie z definicją gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 lit. a i b rozporządzenia nr 73/2009 są to wszystkie jednostki produkcyjne zarządzane przez rolnika znajdujące się na terytorium tego samego państwa członkowskiego. Natomiast w art. 2 lit. a rozporządzenia parlamentu nr 1166/2008 określono, że gospodarstwo rolne lub gospodarstwo oznacza wyodrębnioną jednostkę zarówno pod względem technicznym, jak i ekonomicznym, która posiada oddzielne kierownictwo i prowadzi działalność rolniczą wymienioną w załączniku I na terytorium gospodarczym Unii Europejskiej jako działalność podstawową lub drugorzędną. Dodatkowo należy wskazać, iż w załączniku II do rozporządzenia nr 1200/2009 wyodrębniono kategorie gospodarstw tj. osoba fizyczna, która jest wyłącznym użytkownikiem, w przypadku gdy gospodarstwo jest niezależne, jedna lub więcej osób fizycznych będących partnerami, w przypadku gdy gospodarstwo jest gospodarstwem grupowym (co odpowiada pojęciu współposiadaczy gospodarstwa rolnego), osoba prawna. Na tle wskazanych powyżej przepisów w oparciu o przedłożone dokumenty organ stwierdził, że spółka N nie była rolnikiem ani gospodarstwem, które uprawniałoby do przyznania płatności na podstawie wskazanych powyżej przepisów w oparciu o zadeklarowane we wniosku o przyznanie płatności na rok 2014 grunty rolne. Ponadto z oświadczeń strony spółki N złożonych w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego z wniosku o przyznanie płatności na rok 2013 oraz niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że spółka N nie posiadała żadnego zaplecza maszynowego do prowadzenia działalności rolniczej, a zabiegi agrotechniczne są zlecane podmiotom zewnętrznym, nie posiada żadnych dowodów potwierdzających prowadzenie działalności rolniczej na zadeklarowanych gruntach. Dodatkowo w piśmie z dnia [...].01.2016 r. D.W. prokurent spółki N wskazała, że każda z wymienionych spółek jest odrębnym podmiotem gospodarczym działającym w oparciu o obowiązujące przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Ponadto zaznaczyła, że każda z wymienionych spółek prowadzi odrębną działalność gospodarczą od wielu lat, która m.in. jest oparta na produkcji zwierzęcej - chowie i hodowli indyków, prowadzeniu podstawowej produkcji rolnej oraz wykonywaniu innych działalności określonych umowami spółek. Dodatkowo podkreśliła, że spółki dysponują dużym potencjałem wytwórczym, a sugerowana przez ARiMR konsolidacja w jedną spółkę z o.o. jest trudna pod kątem prawidłowej gospodarki i ekonomii na tym etapie realizacji zadań programowych poszczególnych spółek. Zdaniem D.W. w aktualnej sytuacji gospodarczej i ekonomicznej bardziej wskazana jest uzasadniona dywersyfikacja. Zdaniem organu odwoławczego złożone wyjaśnienia strony potwierdzają jedynie fakt, iż spółka N prowadzi działalność rolniczą związaną z chowem i hodowlą indyków. Natomiast powstanie spółki N oraz pozostałych spółek związane było z sytuacją gospodarczą i ekonomiczną i zasadne było utworzenie mniejszych podmiotów. A konsolidacja w/w spółek w jedną byłaby trudna pod kątem prawidłowych zadań programowych spółek ze względów ekonomii. Jednocześnie strona nie przedłożyła jakichkolwiek dokumentów potwierdzających powyższe twierdzenia. W świetle złożonych wyjaśnień jednoznacznie wynika, że spółka N nie wypełnia w/w norm prawnych świadczących o uznaniu jej za rolnika, który na własnych gruntach prowadzi działalność rolniczą czyli jest faktycznym użytkownikiem zadeklarowanych gruntów we wniosku o przyznanie płatności na rok 2014. Dlatego też organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że spółka N stworzyła sztuczne warunki do otrzymania płatności ONW. Dodatkowo za potwierdzeniem powyższej tezy przemawiają ustalenia organów ARiMR poczynione w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż właścicielem gruntów rolnych zadeklarowanych przez spółkę N we wniosku o przyznanie płatności na rok 2014 jest spółka B, która deklarowała do płatności w latach 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 powierzchnie odpowiednio 272,33 ha, 270,94 ha, 270,92 ha, 266,99 ha, 266,99 ha, 265,88 ha, 261,83 ha, 259,90 ha położone w woj. [...] oraz woj. [...]. Wspólnikami w/w spółki są D.W. i W sp. z o.o., a Prezesem jest M.W.. Natomiast prokurentami są D.W. i A.W.. W dniu [...].11.2010 r. (vide akty notarialne) zawiązanych zostaje 5 spółek z o.o. tj. N, M, M, J, K, w których wspólnikami są odpowiednio D.W. i M.W., M.W. i A.W., A.W. i J.W., M.W. i L.W., D.W. i K.P.. Natomiast zarząd w/w spółek tworzą Prezes M.W. i D.W. jako pełnomocnik i prokurent. W/w spółki w tym spółka N w dniu [...].05.2012 r., wydzierżawia od spółki B grunty rolne położone w woj. [...] o powierzchni 58,91 ha. Natomiast powierzchnię 58,96 ha spółka M, powierzchnię 66,17 ha spółka M. Natomiast w dniu [...].05.2013 r. (vide akty notarialne) powierzchnię 73,19 ha spółka K, powierzchnie 68,38 ha spółka J. Jak wynika z powyższych ustaleń utworzone spółki powiązane są ze sobą osobowo jak i rodzinnie przez D.W. i Pana M.W., których decyzyjność jest nieograniczona. W/w podmioty reprezentuje i jak również występują w ich imieniu te same osoby. Jako Prezes, pełnomocnik i prokurent D.W. i M.W. m.in. w spółce N podejmowali zamiennie decyzje dotyczące spółek, w roku 2013 zlecali wykonanie usług na zadeklarowanych gruntach spółce B czyli samym sobie (vide: prezes i prokurent spółki B) tj.: - spółka B reprezentowana przez prokurenta D.W., dzierżawiła grunty spółce N reprezentowanej przez M.W., - D.W. podpisywała faktury w imieniu spółki N za czynności wykonane przez spółkę B. Natomiast w roku 2014 wystawiali i podpisywali faktury w imieniu spółki B i spółki N (vide dokumenty przedłożone przez strofę w aktach), Ponadto w/w podmioty posiadają ten sam adres siedziby i zamieszkania [...]. Dlatego też nie można mówić o odrębnych podmiotach działających we własnym imieniu i na własny rachunek, wykonujących działalność rolniczą, skoro zarządzanie odbywa się przez te same osoby. Tym samym w/w podmioty nie stanowią odrębnych samodzielnych gospodarstw, niepowiązanych ze sobą ekonomicznie jak również technologicznie. Ponadto za przedmiotowym tj. sztucznym podziałem gospodarstwa spółki B przemawia fakt, iż grunty wydzierżawione pięciu spółką ściśle przylegają do siebie stanowiąc jeden kompleks rolny (vide: mapa nr 1 i 2 w aktach) nie stanowią gruntów oddalonych od siebie w znacznej odległości co mogłoby przemawiać za sensownością utworzenia w/w spółek. W związku z podziałem spółki B na mniejszych 5 spółek doszło w niniejszym przypadku do ominięcia regulacji prawnych stosowanych od roku 2013 wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym Komisji Europejskiej (UE) Nr 964/2013 z dnia 9 października 2013 r. w sprawie ustalenia współczynnika korygującego do płatności bezpośrednich przewidzianych w rozporządzeniu nr 73/2009 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013 (Dz. Urz. UE L 268, str. 5) dyscypliny finansowej. Wprowadzenie dyscypliny finansowej wynika z art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 73/2009. Przepis ten stanowi, że kwoty przeznaczone na finansowanie wydatków związanych z rynkiem i płatności bezpośrednich w ramach WPR muszą mieścić się w rocznych pułapach określonych w decyzji 2002/929/WE przedstawicieli rządów państw członkowskich. W przypadku, gdy prognozy dotyczące finansowania wyżej wymienionych środków przewidzianych na dany rok budżetowy wskazują, że przekroczony zostanie pułap roczny należy określić współczynnik korygujący do płatności bezpośrednich wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 73/2009. W związku z w/w art. 11 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 oraz zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji w sprawie ustalenia współczynnika korygującego do płatności bezpośrednich przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2014, w przypadku, gdy łączna kwota płatności bezpośrednich finansowanych z budżetu wspólnotowego w danym roku jest wyższa od równowartości 2000 euro kwotę płatności bezpośrednich przekraczającą 2000 euro zmniejsza się, w wyniku zastosowania współczynnika korygującego o 1,301951 %. Ponadto wskazać należy, iż w wyniku podziału spółki B na mniejsze 5 spółek dodatkowo doszło do ominięcia regulacji prawnych stosowanych od roku 2012 w przypadku płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego określonych w art. 7 rozporządzenia nr 73/2009 stanowiący, że wszelkie płatności bezpośrednie, których kwota przekracza 5 000 euro, objęte są modulacją podstawową wynoszącą 10%. W niniejszym przypadku ponadto doszło do ominięcia regulacji prawnych określonych w § 3 ust. 3 rozporządzenia ONW. Zgodnie z w/w przepisem płatność ONW przysługuje do powierzchni działek rolnych lub ich części położonych na obszarach ONW przekraczającej 50 ha jest przyznawana w wysokości: 1) 50% stawki podstawowej - za powierzchnię powyżej 50 ha do 100 ha; 2) 25% stawki podstawowej - za powierzchnię powyżej 100 ha do 300 ha. Ponadto w przypadku podziału gospodarstwa na mniejsze nie będzie miał zastosowania art. 16 ust. 2 rozporządzenia nr 65/2011. Zgodnie z niniejszym przepisem do celów stosowania niniejszego artykułu obszary zadeklarowane przez beneficjenta, które otrzymują tę samą stawkę pomocy w ramach określonego środka obszarowego, uznaje się za tworzące jedną grupę upraw. W przypadku stosowania degresywnych kwot pomocy uwzględnia się jednak średnią tych kwot w stosunku do odpowiednich obszarów zadeklarowanych. W świetle powyższych ustaleń dzieląc gospodarstwo na 5 mniejszych gospodarstw na pewno ma na celu ominięcie wskazanych powyżej przepisów prawa określonych w § 3 ust. 3 Rozporządzenia ONW jak również 16 ust. 2 rozporządzenia nr 65/2011 oraz art. 7 rozporządzenia nr 73/2009 i tym samym zaistniał sztuczny podział gospodarstwa. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR dodatkowo podkreślił, iż sztuczny podział gospodarstwa mający powiązanie z niniejszą sprawą został wskazany w przypadku I sp. z o.o. i B sp. z o.o. I została utworzona przez osoby fizyczne jak i prawne tj.: - Pan M.W., Pan L.W., spółka S, spółka M i spółka N. B została utworzona przez osoby fizyczne jak i prawne tj.: - Pani D.W., Pani A.W., Pana M.W., Pana M.W. oraz spółki B (prezes spółki jak i prokurentem są Pan M.W. i Pani D.W.). W ramach prowadzonego postępowania administracyjnego w zakresie w/w grup producentów rolnych ustalono m.in. iż spółka N nie ponosiła bezpośrednich kosztów związanych z bezpośrednią obsługą kurników, w tym kosztów dotyczących zatrudnienia pracowników. Stwierdzono refakturowanie faktur dotyczących ponoszonych kosztów na spółkę N. Tym samym ustalono brak samodzielnego funkcjonowania przedmiotowych spółek w tym spółki N. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego grupie producentów rolnych I sp. z o.o. i B sp. z o.o. odmówiono przyznania środków z tytułu pomocy finansowej (vide: decyzje ostateczne Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR nr [...] z dnia [...].06.2014 r. i nr [...] z dnia [...].04.2014 r.) w związku z faktem ustalenia, że m.in. spółki N, S, K, J i M powstały z rozdzielenia potencjału produkcyjnego trzech podmiotów, w celu stworzenia trzech osobnych grup producentów rolnych (nowy B sp. z o.o., In sp. z o.o., I sp. z o.o.) czyli stworzenia sztucznych warunków do otrzymania pomocy. Ustalenia wskazane w/w decyzjach zostały potwierdzone przez Prezesa ARiMR w prowadzonym postępowaniu odwoławczym na podstawie wydanej "I" sp. z o.o. decyzji nr [...] z dnia [...].10.2014 r., o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji oraz wydanej "B" sp. z o.o. decyzji nr [...] z dnia [...].08,2014 r., o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji (vide: akta sprawy). Podkreślenia jeszcze raz wymaga fakt, iż system dopłat został ustanowiony dla wyrównania dochodowością gospodarstw rolnych, poprawy warunków życia, pacy i produkcji w rolnictwie. Na podstawie ustalonych faktów stwierdzić należy, iż cel działania spółki N jak i pozostałych spółek nie spełnią w/w warunków gdyż spółka nie prowadzi działalności rolniczej na gruntach dzierżawionych od spółki B. Ponadto powyższe ustalenia potwierdza prokurent spółki N Pani D.W. oświadczając, że powstanie 5 spółek wynikało ze względów ekonomicznych i statutowych spółek, a konsolidacja w jedną spółkę jest trudna ze względu na prawidłową gospodarkę wynikających z realizacji zadań programowych poszczególnych spółek. Tym samym spółka N i pozostałe spółki powstały ze względu na sytuację gospodarczą i ekonomiczną związana z chowem i hodowlą indyków, a nie z celem jaki związany jest z systemem pomocy w ramach płatności ONW. Ponadto przedstawienie samej umowy dzierżawy gruntów nie pozwala na uznanie, że spełnione zostały wymogi uprawniające do przyznania płatności ONW. Dodatkowo przedstawiona przez stronę faktura VAT nr [...] wystawiona przez Pana G.T. dla spółki N z tytułu koszenia łąk, przewracania siana i zbioru nie jest dowodem w ocenie organu wiarygodnym. Wynika to z faktu, że przedmiotowa faktura wystawiona została za wykonanie koszenia, przewracania i zbioru na łąkach. Natomiast brak jest jakiegokolwiek dowodu poniesionych kosztów związanych z transportem sprzętu rolniczego z miejscowości [...] znajdującej się w woj. [...] do Gminy w woj. [...] gdzie odległość między tymi miejscowościami wynosi ok. 270 km. Kolejnym argumentem przemawiającym za uznanie w/w faktury za niewiarygodną jest fakt, iż w dniu [...].05.2015r. G.T. składając zeznania w Biurze Powiatowym ARiMR oświadczył, że w roku 2013 wykonywał usługi rolnicze dla spółek jednak nie pamiętał dla której. Ponadto G.T. oświadczył, że wykonywał prace polowe polegające na koszeniu, zbieraniu, orce i sianiu, a materiał siewny otrzymał od zleceniodawcy. A wg oświadczenia strony z dnia [...].05.2014 r. wszystkie grunty obsiane są mieszankami traw wieloletnich, w związku z tym nie posiada faktur zakupu materiału siewnego. Dodatkowo G.T. nie wiedział gdzie wykonywał prace polowe, i ile czasu trwały, nie wiedział jakie były koszty transportu sprzętu (vide akta sprawy). Podkreślenia wymaga fakt, iż w/w faktura przeczy oświadczeniom strony składanym w toku prowadzonych postępowań administracyjnych w roku 2013 i 2014, w którym wskazano, że spółki powstały ze względów ekonomicznych. W świetle badania ekonomicznego aspektu funkcjonowania spółki N podkreślić należy, iż działki deklarowane do płatności na rok 2014 przez w/w spółkę to grunty oddalone w znacznej odległości od aktualnej siedziby w/w spółki. W takiej sytuacji zasadnym byłoby zoptymalizowanie w zarządzaniu w zakresie działań agrotechnicznych na gruntach spółki pod względem ich położenia geograficznego. Tymczasem jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prace wykonywane na działkach spółki prowadzone były wbrew ekonomicznej logice. Zauważyć bowiem należy, iż usługi rolnicze na działkach ewidencyjnych wykonywał Pan G.T. mający swoją siedzibę w [...], a więc w znacznej odległości od terenu, na którym leżą działki deklarowane do płatności przez spółkę N (te znajdują się w województwie [...]). Opisana okoliczność pozwala organowi odwoławczemu stwierdzić, iż zabiegi agrotechniczne prowadzone na gruntach rolnych deklarowanych do płatności przez spółkę N wykonywane były w sposób narażający spółkę na ponoszenie wysokich kosztów (chociażby transportu sprzętu rolniczego po kilkaset km pomiędzy poszczególnymi województwami mając na względzie siedziby podmiotów wykonujących prace i miejsc, w których prace były wykonywane), a tym samym aspekt ekonomiczny powstania spółki N należy uznać za chybiony. W świetle ustalonych faktów organ odwoławczy stwierdził, że jedynym celem utworzenia spółki N i pozostałych spółek były korzyści finansowe wynikające z ominięcia progów powierzchniowych i degresywnych kwot pomocy ustanowionych w przepisach prawa krajowego jak i wspólnotowego (art. 7 rozporządzenia nr 73/2009, § 3 ust. 3 rozporządzenia ONW i art. 16 ust. 2 rozporządzenia nr 65/2011). Również orzecznictwo sądów administracyjnych w tym zakresie zwraca uwagę, iż "prowadzenie działalności rolniczej w formie spółki cywilnej nie może stanowić uzasadnienia dla obchodzenia przepisów prawa, regulujących przyznawanie wsparcia producentom rolnym. W pewnych sytuacjach za takie może zostać uznane działanie polegające na zawieraniu, przez te same osoby (nawet w różnych konfiguracjach), wielu umów spółek cywilnych im zgłaszanie przez te nowe podmioty ("zawiązane" spółki cywilne) wniosków o wsparcie (płatności). Zarówno Kierownik Biura Powiatowego ARiMR jak również Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR nie kwestionują powołania spółek ukierunkowanych na chów i hodowlę indyków w celu osiągnięcia większych zdolności kredytowych jak i inwestycyjnych. Jednak osiągnięcie tych korzyści nie zostało powiązane z prowadzeniem działalności rolniczej na gruntach zadeklarowanych we wniosku na rok 2014. Podkreślić należy, że "multiplikowanie" spółek w niniejszym przypadku nie stanowi uzasadnionych okolicznościami formy prowadzenia działalności rolniczej, jest tylko przejawem działania nastawionego na uzyskanie pomocy (płatności) w wyższej niż dopuszczalna kwocie, co zostało udowodnione w niniejszej sprawie w oparciu o wskazane powyżej przepisy prawa regulujących cel, zasady oraz warunki przyznawania wsparcia. Wobec powyższych wskazań należy uznać, iż niniejszej sprawie stwierdzono stworzenie sztucznych warunków przez beneficjenta albowiem udowodniono łącznie występowanie elementu obiektywnego i subiektywnego. Przez sztuczne stworzenie warunków wymaganych do otrzymania płatności należy rozumieć sztucznie wykreowanie określonych elementów stanów faktycznych, czy też manipulowanie nimi tak, aby odpowiadały one przepisowi prawnemu, który miałby w normalnym układzie rzeczy zastosowanie, ale przepisowi dla autora tej manipulacji korzystniejszemu. Organ zaznaczył, że strona w toku prowadzonego postępowania administracyjnego nie przedstawiła żadnych dowodów pozwalających uznać, iż działania spółki N oraz pozostałych spółek były prowadzone na własny rachunek, stanowiły odrębne podmioty wykonujące działalność gospodarczą na swoich gruntach. A to właśnie na stronie spoczywa obowiązek udowodnienia, że ustalenia organów ARiMR były chybione. Powyższe wynika wprost z art. 21 ust. 3 ustawy PROW, który stanowi, iż strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Jednakże w niniejszym przypadku strony żadnych dowodów potwierdzających swoich tez nie przedstawili. A przedłożona dokumentacja w ocenie organu nie jest wiarygodna albowiem wzajemnie się wyklucza. Otóż z oświadczenia z dnia [...].05.2014 r. strona wskazuje, że siano z gruntów deklarowanych do płatności odbierają okoliczni rolnicy. Natomiast w piśmie z dnia [...].01.2016 r., strona wskazuje, ze siano zostało zagospodarowane we własnym zakresie. Dodatkowo należy podkreślić, że przy tuczu fermowym indyka ze względu na intensywność produkcji siano w żywieniu nie jest wykorzystywane, a wręcz szkodliwe dla młodych brojlerów. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w świetle powyżej ustalonego stanu faktycznego stwierdził, iż spółka N nie spełnia wskazanych powyżej definicji rolnika, gospodarstwa rolnego. W związku z tym faktem nie wypełnia obecnie obowiązujących w tym względzie przepisów art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady WE nr 1166/2008 z 19 listopada 2008r. w sprawie badań struktury gospodarstw rolnych i badania metod produkcji rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 571/88 (Dz.Urz.UE.L.2008,321.14) które definiują gospodarstwo rolne jako wyodrębnioną jednostkę, zarówno pod względem technicznym, jak i ekonomicznym, która posiada oddzielne kierownictwo i prowadzi działalność rolniczą wymienioną w załączniku I na terytorium gospodarczym Unii Europejskiej jako działalność podstawową lub drugorzędną. Wobec powyższego ustalenia podkreślić należy, że środki pomocowe przeznaczone na finansowanie płatności w ramach Wspólnej Polityki Rolnej wypłacane są z budżetu Unii Europejskiej, a w związku z tym podlegają ochronie zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95, w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich. Ustalenia w powyższym zakresie skutkują zastosowaniem art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 2988/95 stanowiącego, że działania skierowane na pozyskiwanie korzyści w sposób sprzeczny z odpowiednimi celami prawa wspólnotowego (UE) mającymi zastosowanie w danym przypadku poprzez sztuczne stworzenie warunków w celu uzyskania tej korzyści, prowadzą do nieprzyznania lub wycofania korzyści. Co przekłada się na zastosowanie art. 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011 zgodnie z którym, nie naruszając przepisów szczegółowych, nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne w celami danego systemu wsparcia. Zastosowanie w/w art. 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011, a mianowicie sprzeczności korzyści z celami systemu wsparcia, wynika z konkluzji, iż systemy wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej przewidują bezpośrednie wsparcie dochodów mające na celu, w szczególności, zapewnienie odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej. Cel ten jest ściśle związany z zachowaniem obszarów wiejskich. Aby przeciwdziałać każdemu niewłaściwemu przydzieleniu środków wspólnotowych, nie należy przekazywać płatności w ramach wsparcia rolnikom, którzy sztucznie stworzyli warunki niezbędne do uzyskania takiego wsparcia. Cel w postaci zapewnienia odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, zwłaszcza przez podniesienie indywidualnego dochodu osób pracujących w rolnictwie został też zapisany jako jeden z podstawowych celów wspólnej polityki rolnej w art. 39 ust. 1 pkt b Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Należy w związku z tym wskazać na fakt, iż spółka N nie zatrudniała pracowników przy produkcji rolnej związanej z gruntami objętymi dopłatami, zlecała bowiem prace podmiotom zewnętrznym i w tej sytuacji nie może być mowy, że jej funkcjonowanie w jakikolwiek sposób przyczyniało się realizacji celu zapewnienia odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, w szczególności przez podniesienie indywidualnego dochodu osób pracujących w rolnictwie. Nie sposób też nie zauważyć, że wprowadzenie mechanizmów modulacji i degresywnych płatności miało przeciwdziałać koncentracji środków finansowych w największych gospodarstwach i zapobiegać niekorzystnemu traktowaniu małych gospodarstw, a w efekcie zmierzać do podniesienia indywidualnych dochodów osób pracujących w tych gospodarstwach. W związku z powyższym nie może budzić wątpliwości, że osiągnięcie korzyści wynikających z obejścia przepisów wprowadzających do systemu wsparcia modulacje i stawki degresywne, pozostaje w sprzeczności z celami systemu wsparcia, do których należy zapewnienie odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej. Reasumując organ stwierdził, że w wyniku utworzenia spółki N i pozostałych 4 spółek i dokonania podziału między te podmioty gruntów zgłaszanych do płatności doszło do stworzenia w sposób sztuczny warunków do przyznania pomocy, a otrzymanie w takiej sytuacji przez spółkę N płatności oznaczałoby uzyskanie korzyści sprzecznych z celami systemu wsparcia. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wobec wskazanych powyżej rozważań na podstawie obowiązujących przepisów prawa stwierdził, iż Kierownik Biura Powiatowego ARiMR odmawiając przyznania płatności ONW spółce N postąpił zgodnie z przywołanymi przepisami prawa, a tym samym odwołanie nie może zostać pozytywnie rozpatrzone. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR odnosząc się natomiast do treści odwołania oraz zarzutów w nim wskazanych przez pełnomocnika stwierdza, iż odwołanie nie może zostać uznane, a zarzuty są chybione. Odnosząc się natomiast do zarzutów pełnomocnika w odwołaniu z dnia [...].02,2016 r., organ odwoławczy stwierdził, że nie stanowią przesłanek do uznania jako zasadne. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż przedstawione dowody przez stronę, a wskazane w odwołaniu tj. umowa dzierżawy gruntów z dnia [...].05.2012 r. zawarta pomiędzy spółką B a spółka N, faktura VAT nr [...] z dnia [...],08.2014 r. na kwotę 23176,80 zł., wystawioną przez G.T. dla spółki N za koszenie łąk, przewracanie siana i zbiór, faktura VAT nr [...] z dnia [...].05.2015 r. na kwotę 3622,97 zł dotycząca dzierżawy nieruchomości rolnej wg umowy z dnia [...].05.2012 r., potwierdzenia opłacenia w/w faktur oraz oświadczenia strony z dnia 15.01.2016r., nie stanowią przeciwdowodów obalających ustalenia organów w sprawie stwierdzenia, że spółka N została utworzona w celu stworzenia w sposób sztuczny warunków do przyznania pomocy. Ponadto w/w oświadczeniu strona potwierdzają jedynie fakt, iż spółka N prowadzi działalność rolniczą związaną z chowem i hodowlą indyków. Natomiast powstanie spółki N oraz pozostałych spółek związane było z sytuacją gospodarczą i ekonomiczną i zasadne było utworzenie mniejszych podmiotów, A konsolidacja w/w spółek w jedną byłaby trudna po kątem prawidłowych zadań programowych spółek ze względów ekonomii. Jednakże nie wskazano jakichkolwiek korzyści ekonomicznych, które miałby wynikać z utworzenia i działania kilku podmiotów, nie mających żadnych środków produkcji i zlecających wykonywanie prac polowych innym podmiotom. Tym samym można jednoznacznie stwierdzić, że sens ekonomiczny powstania kilku spółek w tym spółki N był fakt wykreowania posiadania przez te podmioty gruntów i zawierał się wyłącznie po to aby zwiększyć rozmiar płatności poprzez obejście przepisów wprowadzających modulacje i degresywność płatności. Potwierdzeniem powyższej tezy jest fakt, iż rok 2014 był ostatnim rokiem, w którym spółka N składała wnioski o przyznanie płatności do gruntów rolnych. Wobec powyższego, korzyści ekonomiczne związane z gruntami rolnymi należy uznać za całkowicie nieuzasadnione. Natomiast przedłożona przez stronę faktura VAT nr [...] i oświadczenie z dnia [...].01.2016 r., w ocenie organu nie stanowią potwierdzenia, co zostało opisane w uzasadnieniu niniejszej decyzji, że spółka N spełnia warunki do przyznania płatności. Odnosząc się do kolejnego zarzutu, że pominięto fakt, że działalność spółka N nie jest sprzeczna z żadnym z celów wsparcia zakreślonym przez ustawodawcę organ także stwierdził, że on zupełnie chybiony. Podkreślić należy, że organy ARiMR nie kwestionują prowadzenia przez spółkę N działalności w zakresie chowu i hodowli indyków. Jednakże niniejsze postępowanie dotyczy stworzenia sztucznych warunków poprzez rozdzielenie potencjału w zakresie posiadanych gruntów spółki B na 5 spółek w tym spółki N. Podkreślić należy, iż systemy wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej przewidują bezpośrednie wsparcie dochodów mające na celu, w szczególności, zapewnienie odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej. Cel ten jest ściśle związany z zachowaniem obszarów wiejskich. Aby przeciwdziałać każdemu niewłaściwemu przydzieleniu środków wspólnotowych, nie należy przekazywać płatności w ramach wsparcia rolnikom, którzy sztucznie stworzyli warunki niezbędne do uzyskania takiego wsparcia. Cel w postaci zapewnienia odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, zwłaszcza przez podniesienie indywidualnego dochodu osób pracujących w rolnictwie. Natomiast spółka N nie zatrudniała pracowników przy produkcji rolnej związanej z gruntami objętymi dopłatami, zlecała bowiem prace podmiotom zewnętrznym i w tej sytuacji nie może być mowy, że jej funkcjonowanie w jakikolwiek sposób przyczyniało się realizacji celu zapewnienie odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, w szczególności przez podniesienie indywidualnego dochodu osób pracujących w rolnictwie Kolejny zarzut wskazany w odwołaniu, że spółka N nie była posiadaczem gospodarstwa rolnego, co nie znajduje oparcia w zgromadzonym przez organ administracyjny materiale dowodowym albowiem spółka N efektywnie i rzeczywiście korzystała z deklarowanych w zgłaszanym wniosku gruntów, użytkowała rolniczo na własne ryzyko i rachunek zgłoszone działki, decydując poprzez swoje organy, uprawnione osoby komu zlecić prace polowe, kiedy zasiać, zebrać plony, gdzie je sprzedać lub jak wykorzystać, wreszcie miała również pełną swobodę podejmowaniu decyzji o jakie konkretne dotacje ze środków unijnych występować. Odnosząc się do powyższego zarzutu organ uznał, iż jest on chybiony. Podkreślił, że organ administracyjny oparł się na całości dokumentacji zgromadzonej w sprawie, a dostarczonej przez stronę. Podkreślenia wymaga fakt, iż w niniejszym postępowaniu organ nie badał posiadania gruntów. Główna przyczyną odmowy przyznania płatności był fakt utworzenia spółki N oraz pozostałych spółek w celu stworzenia sztucznych warunków przez utworzenie kilku podmiotów i dokonanie poddziału między nimi gruntów zgłaszanych do płatności aby zwiększyć rozmiar płatności przez obejście przepisów wprowadzających modulacje i degresywność. Nie sposób również zgodzić się z pełnomocnikiem, że spółka N efektywnie, rzeczywiście korzystała z deklarowanych gruntów, użytkowała na własne ryzyko i rachunek zgłoszone działki. Odnosząc się do powyższego należy wskazać, iż poprzez efektywne korzystanie należy rozumieć uzyskiwanie korzyści finansowych, a takowych w toku prowadzonego postępowania administracyjnego nie przedstawiono. Odnosząc się natomiast do zarzutów odwołującej dotyczących naruszenia art. 80 kpa, art. 107 § 3 kpa i 11 kpa należy uznać je za nietrafne. Zdaniem organu odwoławczego organ pierwszej instancji dokonał oceny wszystkich dokumentów zgromadzonych w sprawie: tj. złożonych w toczącym się postępowaniu, a także tych dostarczonych przez stronę. Tym samym nie można zgodzić się z twierdzeniem odwołującej, że ustaleń faktycznych dokonano na podstawie danych w Zintegrowanym Systemie Zarządzania i Kontroli (ZSZiK). Ponadto w skarżonej decyzji wskazane zostały przepisy prawa materialnego, procesowego oraz dokumenty na podstawie których ustalony został stan faktyczny sprawy. Podkreślić należy, iż na podstawie dostarczonych przez stronę dokumentów organ wywiódł, że spółka N została stworzona w sposób sztuczny w celu zwiększenia rozmiaru płatności poprzez obejście przepisów dotyczących modulacji i degresywności płatności, A wskazać należy, że z art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach wynika, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, są zobowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy, zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która wywodzi z niego skutki prawne. Jednakże w niniejszym postępowaniu strona nie przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających, że ustalony stan faktyczny w niniejszym postępowaniu nie został podważony konkretnymi dowodami. Dodatkowo nie sposób zaakceptować zarzutów pełnomocnika, ze organ odwoławczy odnosi się lakonicznie do dowodów z dokumentów złożonych przez stronę w postępowaniu. Podkreślić należy, iż organ odwoławczy szczegółowo przeanalizował wszystkie zgromadzone dokumenty w sprawie mające wpływ na podjęte rozstrzygnięcie czego wyrazem jest niniejsza decyzja. Ponadto nie sposób zrozumieć w/w zarzutów składanych przez pełnomocnika w odwołaniu od decyzji organu I instancji, a wynika to zapewne z faktu, iż pełnomocnik na przygotowanym szablonie na zasadzie kopiuj wklej przenosi uzasadnienie w odniesieniu do danej spraw. Jednakże abstrahując od w/w zarzutów podkreślić należy, iż zarówno organ I instancji oraz organ odwoławczy wyraźnie wskazali w uzasadnieniu decyzji co było przedmiotem podjętego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Jeszcze raz należy wskazać, iż w rozpoznawanej sprawie organy ARiMR ustaliły, że spółka N została utworzona jednocześnie ze spółką M, spółką M, spółką J i spółką K i wszystkie te spółki wydzierżawiły w 2012 roku od spółki B grunty rolne, które od 2013 roku zostały zgłoszone przez w/w spółki do płatności, a które to grunty, w latach 2004 -2011, były zgłaszane przez spółkę B. W wydanych decyzjach zarówno przez organ I instancji jak również przez organ odwoławczy wskazane zostały powiązania rodzinne udziałowców i osób uprawnionych do reprezentacji spółki B i 5 nowoutworzonych spółek . W każdej z tych 6 spółek prezesem zarządu był M.W., a prokurentem jego żona D.W., Osoby te w imieniu spółki B i nowoutworzonych spółek zawarły umowy dzierżawy pomiędzy sobą i wszystkie spółki miały siedzibę pod tym samym adresem. W ramach dokonanej analizy zgromadzonego materiału dowodowego stwierdzono powiązania pomiędzy w/w podmiotami, jednakowy termin zawiązania w/w spółek oraz prowadzenia przez nie działalności, wspólne adresy oraz łączące je więzi personalne i kapitałowe. Konsekwencją powyższych wywodów było ustalenie stworzenia sztucznych warunków przez utworzeni spółki N. Ponadto przedstawiony przez pełnomocnika wypis z krajowego rejestru sądowego spółki N stan na dzień [...].02.2016 r., w którym nastąpiły zmiany w zakresie prezesa zarządu (obecnie występuje Pan P.W.), nie może stanowić podstawy do zmiany ustalonego stanu faktycznego sprawy. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że przedmiotowa sprawa dotyczy przyznawanych płatności w roku 2014. Ponadto w/w osoba nie występowała w imieniu spółki N na żadnym etapie prowadzonego postępowania administracyjnego zarówno w roku 2014 jak również podczas składanych wyjaśnień w roku 2015. Tym samym w ocenie organu przedmiotowa zmiana w krajowym rejestrze sądowym wymuszona została aby w/w osoba nie miała powiązań rodzinnych i kapitałowych wskazanych niniejszą decyzją. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi spółki N złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skarżąca zaskarżonej decyzji zarzuciła: I. Błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wydanej decyzji, poprzez przyjęcie że: a) skarżąca stworzyła sztuczne warunki wymagane do otrzymania płatności w celu uzyskania korzyści sprzecznych z celami danego systemu wsparcia co nie znajduje oparcia w zgromadzonym przez organ administracyjny materiale dowodowym albowiem "N" sp. z o.o. przedstawiła w przedmiotowej sprawie niezbędne dokumenty postaci: umowy dzierżawy gruntów z dnia [...].05.2012 roku zawartej pomiędzy B sp. z o.o. a spółką "N" sp. z o.o., faktury VAT nr [...] z dnia [...].08.2014 roku wystawionej przez G.T. dla spółki "N" sp. z o.o. za koszenie łąk, przewracanie siana i zbiór, a także złożonego oświadczenia strony z dnia [...].01.2016 roku, w którym wyjaśnia jaki był cel powstania spółek M sp. z o.o., J sp. z o.o., N sp. z o.o., M sp. z o.o. oraz K sp. z o.o., ile razy dokonano w 2014 roku koszenia łąk na zadeklarowanych do płatności działkach ewidencyjnych oraz w jaki sposób spółka N zagospodarowała plony uzyskane z gruntów zgłoszonych do dopłat bezpośrednich oraz ONW w 2014 roku, wraz z którym to oświadczeniem zgodnie ze zobowiązaniem organu administracyjnego odwołująca przedłożyła fakturę VAT za rok 2014 wystawioną przez B sp. z o.o. zgodnie z umową dzierżawy gruntów z dnia [...].05.2012 roku wraz z potwierdzeniem zapłaty oraz potwierdzenie przelewu zapłaty za fakturę VAT nr [...] z dnia 15.08.2014 roku wystawioną przez G.T.. uprawniające ją do otrzymania wnioskowanej płatności b) składając wniosek o przyznanie płatności skarżąca nie prowadziła działalności rolniczej a ponadto skarżąca nie ponosiła bezpośrednich kosztów związanych z obsługą kurników w tym kosztów dotyczących zatrudnienia pracowników (z uwagi refakturowanie faktur dotyczących ponoszonych kosztów na spółkę N), nie spełniając tym samym definicji rolnika i gospodarstwa w świetle właściwych przepisów prawa co nie znajduje oparcia w zgromadzonym przez organ administracyjny materiale dowodowym a co organ administracyjny wywiódł z faktu zlecenia wykonania jednego z wielu zabiegów agrotechnicznych innej firmie oraz na podstawie ustaleń dokonanych w ramach postępowania administracyjnego prowadzonego w zakresie grup producentów rolnych I oraz B sp. z o.o. których decyzje zaskarżone zostały w toku postępowania odwoławczego do Wojewódzkiego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz pomimo tego, że spółka "N" sp. z o.o. efektywnie i rzeczywiście korzystała z deklarowanych w zgłaszanym wniosku gruntów, użytkowała rolniczo na własne ryzyko i rachunek zgłoszone działki, decydując poprzez swoje organy, uprawnione osoby komu zlecić prace polowe, kiedy zasiać, zebrać plony, gdzie je sprzedać lub jak je wykorzystać, wreszcie miała również pełną swobodę w podejmowaniu decyzji o jakie konkretne dotacje ze środków unijnych występować co potwierdza przedłożona przez nią dokumentacja w sprawie wskazana w pkt. I lit a przedmiotowej skargi. c) przyjęcie, że podmiotowe i prawne powiązania pomiędzy podmiotami gospodarczymi a także wspólne kierownictwo, korzystanie ze wspólnej lokalizacji oraz prowadzenie takiego samego rodzaju działalności odbiera niniejszym podmiotom samodzielność gospodarczą i świadczy o stworzeniu sztucznych warunków w celu uzyskania korzyści co nie znajduje oparcia w zgromadzonym przez organ administracyjny materiale dowodowym albowiem wskazywane połączenia pomiędzy podmiotami gospodarczymi nie wykazują stworzenia przez spółkę "sztucznych warunków" wymaganych do otrzymania tej płatności co potwierdza ponadto fakt, że spółka "N" sp. z o.o. efektywnie i rzeczywiście korzystała z deklarowanych w zgłaszanym wniosku gruntów, użytkowała rolniczo na własne ryzyko i rachunek zgłoszone działki, decydując poprzez swoje organy, uprawnione osoby komu zlecić prace polowe, kiedy zasiać, zebrać plony, gdzie je sprzedać lub jak je wykorzystać, wreszcie miała również pełną swobodę w podejmowaniu decyzji o jakie konkretne dotacje ze środków unijnych występować co potwierdza co potwierdza przedłożona przez nią dokumentacja w sprawie wskazana w pkt. I lit a przedmiotowej skargi. d) pominięcie faktu, że działalność "N" sp. z o.o. nic jest sprzeczna z żadnym z celów wsparcia zakreślonym przez prawodawcę co w konsekwencji doprowadziło do błędnego zastosowania przepisu art. 30 Rozporządzenia Rady (WE) NR 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16 ze zm.) ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003. II. Naruszenie przepisów postępowania mającą wpływ na treść wydanej decyzji tj. a) art. 7 w zw. z art. 77 kpa poprzez niedokonanie wszechstronnej oceny materiału dowodowego tj. wydanie decyzji zawierającej arbitralne kwalifikacje czynności strony a następnie nienaprawienie tych rażących uchybień przez organ II instancji, które to decyzje w sposób rażący naruszyły zasadę zaufania do organów administracyjnych, b) art. 80 Kpa w zw. z art. 75 kpa poprzez błędną, arbitralną i dowolną ocenę materiału dowodowego poprzez niedopuszczenie wszystkiego co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy a co nie jest sprzeczne z prawem i poprzez te okoliczności przedwczesność wydania zaskarżonej decyzji, c) 107 § 3 kpa w zw. z art. 8 i 11 kpa poprzez ogólnikowe uzasadnienie wydanej decyzji, nie realizujące zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa tj. - organ administracyjny w uzasadnieniu nie wskazał, które fakty uznał za udowodnione, na jakich dowodach oparł swoje rozstrzygniecie a także dlaczego innym dowodom odmówił wiarygodności. W oparciu o tak sformułowane zarzuty spółka N wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych. Odpowiadając na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: P.p.s.a), wynika, iż sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto, stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. Zgodnie natomiast z art. 151 P.p.s.a w razie nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala. Oceniając zaskarżoną decyzję według powyższych kryteriów Sąd uznał, że nie narusza ona prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się w swej istocie do rozstrzygnięcia, czy w zaistniałym stanie faktycznym wystąpiły przesłanki do zastosowania przez organy obu instancji art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25/8 z 28.01.2011 r.), skutkujące odmową przyznania pomocy finansowej z tytułu wsparcia gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2014. Na wstępie jednak wskazać należy – odnosząc się do kwestii posiadania przez skarżącą gruntów rolnych – że posiadanie jest stanem faktycznym, a przeniesienie posiadania stanowi czynność realną, nie zaś czynność prawną. W związku z tym nie można do przeniesienia posiadania odnosić przepisów dotyczących pozorności czynności prawnych (art. 83 k.c.). Aby skutecznie zakwestionować posiadanie przez skarżącą spółkę gruntów zgłoszonych do płatności w 2014 r. oraz prowadzenie przez nią działalności rolniczej, organy musiałyby wykazać, że skarżąca spółka nie wykonywała w 2014 r. żadnych czynności mogących być uznane za przejawy posiadania gruntów, w szczególności działań związanych z uprawą tych gruntów. W związku z tym zauważyć należy, że w celu wykazania posiadania gruntów zgłoszonych do płatności, skarżąca spółka przedstawiła dowody w postaci dokumentów, z których wynikało, że spółka opłaciła wykonanie prac polowych. Przechodząc do oceny zaistnienia przesłanek określonych w art. art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 wskazać należy, że kwestia skutku sztucznego tworzenia warunków uprawniających do otrzymania płatności przez beneficjentów została jednolicie uregulowana w przepisach unijnych w odniesieniu do obu filarów Wspólnej Polityki Rolnej. Mianowicie w art. 30 cytowanego rozporządzenia nr 73/2009 znalazł się zapis: "Nie naruszając szczególnych przepisów odnoszących się do poszczególnych systemów wsparcia, nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia", a identyczna klauzula wprowadzona została w art. 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011. Warto również podkreślić, że środki pomocowe przeznaczone na finansowanie płatności w ramach WPR wypłacane są z budżetu Unii Europejskiej, a w związku z tym podlegają ochronie zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich. Zgodnie z art. 4 ust. 3 tego rozporządzenia działania skierowane na pozyskanie korzyści w sposób sprzeczny z odpowiednimi celami prawa wspólnotowego, mającymi zastosowanie w danym przypadku, przez sztuczne stworzenie warunków w celu uzyskania tej korzyści, prowadzą do nieprzyznania lub wycofania korzyści. Należy zauważyć, że ani przepisy rozporządzenia nr 73/2009, ani też przepisy rozporządzenia nr 65/2011 nie precyzują, na czym może polegać sztuczne stworzenie warunków wymaganych do uzyskania płatności, pozostawiając tym samym rozstrzygnięcie tej kwestii organom stosującym prawo. Próba interpretacji przepisu art. 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011 została podjęta przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w wyroku z 12 września 2013 r. w sprawie C-434/12 Słynczewa siła EOOD przeciwko Izpylnitelen direktor na Dyrżawen fond "Zemedelie" - Razplasztatelna agencja (www.eur-lex.europa.eu ). TSUE orzekł, że 1) przepis ten należy interpretować w ten sposób, że przesłanki stosowania tego przepisu wymagają istnienia elementu obiektywnego i elementu subiektywnego. W ramach pierwszego z tych elementów do sądu odsyłającego należy rozważenie obiektywnych okoliczności danego przypadku pozwalających na stwierdzenie, że nie może zostać osiągnięty cel zamierzony przez system wsparcia Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW). W ramach drugiego elementu do sądu odsyłającego należy rozważenie obiektywnych dowodów pozwalających na stwierdzenie, że poprzez sztuczne stworzenie warunków wymaganych do otrzymania płatności z sytemu wsparcia EFRROW ubiegający się o taką płatność zamierzał wyłącznie uzyskać korzyść sprzeczną z celami tego systemu. W tym względzie sąd odsyłający może oprzeć się nie tylko na elementach takich jak więź prawna, ekonomiczna lub personalna pomiędzy osobami zaangażowanymi w podobne projekty inwestycyjne, lecz także na wskazówkach świadczących o istnieniu zamierzonej koordynacji pomiędzy tymi osobami; 2) artykuł 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011 należy interpretować w ten sposób, iż stoi on na przeszkodzie temu, by wniosek o płatność z systemu wsparcia Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) został oddalony jedynie na tej podstawie, że projekt inwestycyjny, ubiegający się o skorzystanie z pomocy w ramach tego systemu, nie wykazuje niezależności funkcjonalnej lub że istnieje więź prawna między ubiegającymi się o taką pomoc, jednak przy braku uwzględnienia innych elementów obiektywnych rozpatrywanego przypadku. Oczywiste natomiast jest, że to prawidłowo interpretowany przepis prawa materialnego przesądza jakie ustalenia faktyczne muszą być poczynione w sprawie, aby przepis ten mógł znaleźć prawidłowe zastosowanie. Przez sztuczne stworzenie warunków wymaganych do otrzymania płatności należy rozumieć sztuczne wykreowanie określonych elementów stanów faktycznych, czy też manipulowanie nimi tak, aby odpowiadały one nie przepisowi prawnemu, który miałby w "normalnym" układzie rzeczy zastosowanie, ale przepisowi dla autora tej kreacji (manipulacji) korzystniejszemu (por. M. Godlewska, Pojęcie nadużycia prawa w prawie UE (cz. I), "Europejski Przegląd Sądowy" 2011, nr 6(69), s. 25-26). W rozpoznawanej przed sądem sprawie dokonano ustaleń - niekwestionowanych przez skarżącą - o utworzeniu pięciu spółek z o .o (podmiotów), w tym spółki skarżącej, ubiegających się o przyznanie płatności. Zbadano okoliczności dotyczące powiązań osobowych spółki B i powstałych pięciu spółek, z uwzględnieniem pełnionych w tych spółkach funkcji. Sąd rozpoznający sprawę stoi na stanowisku, że w pełni trafnie okoliczności te uznano za obiektywne i pozwalające na ocenę możliwości spełnienia celu zamierzonego przez system wsparcia EFRROW. W szczególności zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy potwierdza, że właścicielem gruntów rolnych zadeklarowanych przez spółkę skarżącą we wniosku o przyznanie płatności jest spółka B. Wspólnikami spółki są D.W. i W sp. z o. o, Prezesem zaś jest M.W. a prokurentami: D.W. i A.W.. Natomiast w spółce N zawiązanej [...] listopada 2010 r. wspólnikami są: D.W. i M.W.. Podkreślenia wymaga również, iż z akt sprawy wynika, że jako prezes, pełnomocnik i prokurent D.W. i M.W. m.in. w spółce N zlecali wykonanie usług na zadeklarowanych gruntach spółce B, czyli - jak słusznie wskazał organ odwoławczy - samym sobie. Organy prawidłowo ustaliły też, że spółka B reprezentowana przez prokurenta D.W., dzierżawiła grunty spółce N reprezentowaną przez M.W.. Za czynności wykonane przez spółkę B faktury w imieniu spółki N podpisywali D.W. i M.W.. Nadto M.W. prezes spółki N zlecił wykonanie sprawozdania finansowego w spółce N D.W. będącej prokurentem spółki N. Ponadto także wszystkie podmioty posiadają ten sam adres siedziby, znajdujący się w [...]. Jeżeli natomiast chodzi o przedstawioną organowi przez skarżącą fakturę VAT nr [...], wystawioną przez G.T. za wykonanie koszenia, przewracania i zbioru na łąkach, to słuszna jest uwaga organu, iż brak jest jakiegokolwiek dowodu poniesionych kosztów związanych z transportem sprzętu rolniczego z [...] znajdującego się w województwie [...] do Gminy położonej w województwie [...], gdzie odległość między tymi miejscowościami wynosi ok. 270 km, co czyni tę fakturę mało wiarygodną. Uznać zatem należało, że prawidłowo oceniony został element obiektywny jak również element subiektywny stworzenia sztucznych warunków wymaganych do otrzymania płatności, celem utworzenia których było wyłącznie uzyskanie korzyści sprzecznej z celami całego systemu wsparcia. W przypadku pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW), ustawodawca ustanowił limit wsparcia, zakreślony ilością hektarów zgłoszonych w ramach konkretnych działek rolnych. Płatność do każdego hektara jest więc uzależniona de facto od wielkości gospodarstwa i maleje wraz z jego wzrostem, a w odniesieniu do areału powyżej 300 hektarów płatność ONW w ogóle nie przysługuje. Zgodnie bowiem z treścią § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2009 r., nr 40, poz. 329 ze zm.), płatność ONW do powierzchni działek rolnych lub ich części położonych na obszarach ONW przekraczającej 50 ha jest przyznawana w wysokości: 1) 50 % stawki podstawowej - za powierzchnię powyżej 50 ha do 100 ha; 2) 25 % stawki podstawowej - za powierzchnię powyżej 100 ha do 300 ha. W tym stanie rzeczy – jak słusznie wskazał organ odwoławczy – w przypadku gdyby to spółka B wystąpiła o płatności ONW do gruntów których jest właścicielem, kwota płatności byłaby niższa, niż w sytuacji wydzierżawienia gruntów pięciu podmiotom. Nie ulega zatem wątpliwości, że w związku z podziałem spółki B na mniejsze pięć spółek doszłoby do ominięcia regulacji określonych w ww. przepisie. Skoro bowiem podmiot "multiplikujący" te spółki, uzyskałby niższe wsparcie ONW, to zawiązywanie przez niego wielu spółek i dzielenie łącznie posiadanego areału na mniejsze powierzchnie, celem uzyskania wyższych płatności, nie może zostać uznane za działanie pozostające w zgodzie z celem i sensem przepisów regulujących wspieranie rolników gospodarujących w niekorzystnych warunkach. Wskazywanie przez stronę na fakt utworzenia spółki i działania członków zarządu spółki zgodnie z prawem, nie podważa automatycznie ustaleń - w świetle całokształtu okoliczności - że utworzenie tego podmiotu, jako jednego z pięciu - miało na celu stworzenie warunków, w sposób sztuczny, wyłącznie dla uzyskania korzyści sprzecznych z celami systemu wsparcia. Nie można bowiem twierdzić, że służy osiągnięciu zrównoważonego rozwoju terytorialnego wiejskich gospodarek i społeczności, w tym tworzenie i utrzymywanie miejsc pracy, przyznawanie płatności z obejściem prawa dotyczącego ograniczeń związanych z areałem przez fakt tworzenia kilku spółek, przekazujących sobie grunty. Dokonana przez organ ocena dowodów w tym zakresie nie przekroczyła granic swobody, przewidzianej art. 80 K.p.a. Podsumowując stwierdzić należy, że na podstawie zgromadzonego materiału poczyniono prawidłowe i kompletne ustalenia faktyczne dotyczące sztucznego tworzenia warunków do uzyskania korzyści finansowej. Pozostaje to w sprzeczności z celami prawa wspólnotowego i zmierzało do ominięcia przepisów tego prawa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych też przyczyn Sąd, nie znajdując także z urzędu podstawy do uchylenia skarżonej decyzji - na podstawie art. 151 P.p.s.a - skargę oddalił.