II SA/Go 59/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. Sp. z o. o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. Sp. z o. o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] września 2021 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Starosty z dnia [...] stycznia 2020 r. w sprawie zmiany pozwolenia zintegrowanego udzielonego decyzją Starosty z dnia [...] lipca 2015 r. spółce H. Sp. z o. o. dla kotłowni zakładowej – instalacja IPPC w przemyśle energetycznym do spalania paliw o mocy nominalnej ponad 50 MW oraz instalacji do produkcji płyt drewnopochodnych o wydajności powyżej 600 m3 /dobę. H. Sp. z o. o., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Kolegium z dnia [...] września 2021 r., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W tym zakresie wyjątek od w/w zasady ustanawia treść art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wynika z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej ze wskazanych przesłanek, przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na stronie skarżącej. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). W niniejszej sprawie wnioskiem o udzielenie ochrony tymczasowej została objęta decyzja SKO z dnia [...] września 2021 r. utrzymująca w mocy decyzję Kolegium z dnia [...] maja 2021 r. stwierdzającą nieważność decyzji Starosty z dnia [...] stycznia 2020 r. w sprawie zmiany pozwolenia zintegrowanego udzielonego skarżącej Spółce decyzją Starosty z dnia [...] lipca 2015 r. dla opisanej wyżej inwestycji. W pierwszej kolejności należy wskazać, że w orzecznictwie przyjmuje się, że decyzja o stwierdzeniu nieważności innej decyzji administracyjnej, mimo że jest wykonalna, to jako taka nie posiada właściwego przedmiotu wykonania, albowiem skutkuje ona wyłącznie utratą bytu prawnego innej decyzji. Jeżeli z decyzji, której nieważność stwierdzono, wynikają dla strony określone uprawnienia, to decyzja wydana w przedmiocie stwierdzenia nieważności swoimi następstwami tychże uprawnień będzie stronę pozbawiała i w tym zakresie orzeczenie organu nadzoru może stanowić przedmiot zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2020 r., sygn. akt II OZ 878/20). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżąca Spółka w żaden sposób jednak nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Poza zawartym w skardze wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pełnomocnik Spółki nie wskazał żadnych argumentów przemawiających za pozytywnym jego rozpoznaniem. W przypadku braku uzasadnienia wniosku, Sąd nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż w sprawie zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podsumowując wskazać należy, że ani skarżąca Spółka ani jej pełnomocnik nie przywołali żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.