II SA/Go 595/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia od udziału w postępowaniu postanawia odrzucić skargę. H.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 roku nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W treści skargi skarżący podniósł nadto wiele zarzutów (dwadzieścia trzy) dotyczących działania oraz poszczególnych czynności organów prowadzących w różnych instancjach postępowanie w sprawie samowolnego wybudowania warsztatu. Zarzuty w tym zakresie podlegałyby rozpatrzeniu przez Sąd na etapie merytorycznego rozpatrzenia skargi. Jednakże z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego od wniesionej skargi pomimo wezwania sądu, postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Go 957/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę H.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 roku nr [...]. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 23 lutego 2010r. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2010 r. H.D. wniósł o wyłączenie z ww. skargi, stosownie do treści art. 57 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dwudziestu trzech skarg objętych zarzutami podniesionymi w odrzuconej skardze. W związku z prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 18 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Go 957/09 oraz uwzględniając wniosek skarżącego – H.D., zgodnie z art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p. p. s. a.", zgodnie z którym przedmiotem skargi może być objęty jedynie jeden akt lub czynność, Sąd wyłączył z ww. sprawy dwadzieścia trzy skargi i zarejestrował je pod odrębnymi sygnaturami. Jedną z wyłączonych skarg, stanowiła skarga na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia od udziału w postępowaniu (skarga XII), zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Go 595/10. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] sierpnia 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało w związku z wnioskiem skarżącego z dnia [...] maja 2008 r. o wyłączenie od udziału w postępowaniu administracyjnym w sprawie dotyczącej doprowadzenia do zgodności z prawem budynku warsztatu usytuowanego na działkach nr [...] T.S.. Następnie organ podał, iż w związku z zażaleniem złożonym przez H.D. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. znak: [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie z 31 lipca 2008 r. Wyrokiem zaś z dnia 13 lutego 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 1387/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę wniesioną przez skarżącego na postanowienie GINB. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Skarżący jako przedmiot skargi w niniejszym postępowaniu wskazał postanowienie wydane przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające wyłączenia od udziału w sprawie wskazanego przez wnioskodawcę pracownika organu. Podstawę prawną wydania zaskarżonego postanowienia stanowił przepis art. 24 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie w określonych w tym przepisie przypadkach. Przepis § 3 tego przepisu stanowi, że bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności nie wymienionych w § 1, które mogą wywoływać wątpliwości co do bezstronności pracownika. O wyłączeniu lub odmowie wyłączenia organ orzeka zgodnie z art. 123 kpa w formie postanowienia. Postanowienie to nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Zważyć należy, iż na gruncie przepisów kpa brak jest podstawy do wniesienia od w/w postanowienia zażalenia. Zgodnie z art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie tylko gdy kodeks tak stanowi. W świetle powyższego uznać należało, iż od postanowienia w sprawie wyłączenia lub odmowy wyłączenia stronie nie przysługuje zatem odrębny środek zaskarżenia. Należy zwrócić uwagę, iż w zaskarżonym postanowieniu skarżący co prawda nie został pouczony wprost o niezaskarżalności postanowienia, ale organ podał, iż postanowienie to jest ostateczne, co w konsekwencji oznacza brak możliwości jego zaskarżenia. Dodatkowo powyższe stanowisko potwierdzone zostało wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2009 r., VII SA/Wa 1837/08, w którym sąd oddalił skargę H.D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r. Uznać należy, iż w sytuacji gdy stronie nie przysługuje w administracyjnym toku postępowania prawo do złożenia zażalenia od postanowienia, oznacza to także, iż stronie nie przysługuje też skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga do sądu administracyjnego przysługuje m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Na marginesie dodać należy, iż istnieje możliwość poddania postanowienia w sprawie wyłączenia lub odmowy wyłączenia kontroli jednakże odbyć się to może tylko w ramach postępowania odwoławczego dotyczącego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2005 r., P 8/03). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny działając w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.