II SA/Go 6/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Komendanta Wojewódzkiego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 maja 2022 r. sygn. akt II SA/Go 6/22 w sprawie ze skargi W.M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop postanawia: odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Go 6/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. (dalej: WSA), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym skargi W.M. uchylił pkt 3 decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji (dalej: KWP) z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. W dniu 15 kwietnia 2022 r. KWP, reprezentowany przez radcę prawnego T.D. wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 kwietnia 2022 r. wezwano ww. radcę prawnego do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, poprzez złożenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu KWP przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Powyższe wezwanie doręczono ww. pełnomocnikowi w dniu 26 kwietnia 2022 r. (z.p.o. - k. 85 akt sądowych). W piśmie z dnia [...] kwietnia 2022 r. radca prawny T.D. wskazał, że w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu załącza do skargi kasacyjnej pełnomocnictwo procesowe, przy czym do pisma załączył pełnomocnictwo udzielone przez KWP innemu radcy pranemu – A. L-H. Postanowieniem z dnia 23 maja 2022 r. WSA, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę kasacyjną KWP z dnia [...] kwietnia 2022 r. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem dręczono radcy prawnemu T.D. w dniu 1 czerwca 2022 r. (z.p.o. – k. 104 akt sądowych). W dniu 7 czerwca 2022 r. reprezentująca KWP radca prawny A. L-H. wniosła zażalenie na ww. postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 178 oraz art. 177a w zw. z art. 177 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż skarga kasacyjna podlega odrzuceniu ze względu na nieuzupełnienie braku formalnego skargi w terminie, podczas gdy ze względu na błędne doręczenie wyroku, tj. nienależycie umocowanemu pełnomocnikowi organu w postępowaniu przed WSA, termin na złożenie skargi kasacyjnej określony w art. 177 § 1 p.p.s.a. w ogóle nie rozpoczął biegu, w rezultacie skarga jako niedopuszczalna z powodu nierozpoczęcia biegu terminu do jej złożenia nie podlegała badaniu przez WSA z punktu widzenia wymagań przewidzianych w art. 176 p.p.s.a., a co za tym idzie nie podlegała odrzuceniu z powodu nieuzupełnienia braków skargi kasacyjnej przewidzianych w tym przepisie. Wobec powyższego pełnomocnik organu wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Przypomnieć należy, że w myśl art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z powyższego przepisu wynika, że termin do wniesienia zażalenia otwiera się w momencie doręczenia postanowienia, przy czym doręczenie to musi zostać dokonane skutecznie. Doręczenie dokonane w sposób nieskuteczny procesowo nie może otwierać terminu do wniesienia środka zaskarżenia (por. postanowienie NSA z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II OZ 809/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. W rozpoznawanej sprawie KWP reprezentowany jest przez radcę prawnego A. L-H. Pełnomocnictwo udzielone przez organ tej radcy prawnej wpłynęło do WSA w dniu 2 maja 2022 r., tym samym odpis postanowienia z dnia 23 maja 2022 r. powinien zostać doręczony radcy prawnej A. L-H. Tymczasem odpis ww. postanowienia doręczono omyłkowo radcy prawnemu T.D., który jak słusznie wskazano w zażaleniu, nie posiada należytego umocowania do działania w imieniu organu w niniejszej sprawie, bowiem pomimo wielokrotnych wezwań dokumentu tego nie przedłożył. W konsekwencji stwierdzić należy, że dla organu termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 23 maja 2022 r. nie rozpoczął biegu a złożone w dniu 7 czerwca 2022 r. zażalenie uznać trzeba za przedwczesne a tym samym niedopuszczalne. Z tego też względu WSA, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i w zw. z art. 194 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.