II SA/Go 60/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Z. na pismo Wojewody z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności zarządzenia Burmistrza Miasta postanawia: odrzucić skargę. W dniu 17 stycznia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga M.Z. na "rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...].11.2013r.", w którym, jak wskazała strona skarżąca, nie stwierdzono istotnego naruszenia prawa uzasadniającego usunięcie z obrotu prawnego zarządzenia Burmistrza z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w sprawie odwołania skarżącej ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. W ocenie organu zaskarżone przez M.Z. pismo nie należy do wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi aktów prawnych podlegających kontroli sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Przed przystąpieniem do badania merytorycznej zasadności skargi Sąd zobligowany jest do sprawdzenia, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej jako "p.p.s.a."). Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. Obejmuje on: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżone w niniejszej sprawie (tak jak to wskazuje skarżąca w tytule skargi) "rozstrzygnięcie nadzorcze" Wojewody z dnia [...] listopada 2013 r., znak [...] stanowi w istocie pismo będące odpowiedzią organu na pisma skarżącej z dnia [...] października 2013 r. i [...] października 2013 r., w których to pismach strona wniosła o stwierdzenie nieważności zarządzenia Burmistrza z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w sprawie odwołania skarżącej M.Z. ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół [...]. Ponadto w piśmie tym organ poinformował stronę o tym, jakie kompetencje nadzorcze przysługują wojewodzie jako organowi nadzoru zgodnie z przepisami ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz wyjaśnił, że przedmiotowe zarządzenie Burmistrza nie narusza prawa, wobec czego nie było konieczności jego eliminowania z obrotu prawnego. Zatem, w ocenie Sądu zaskarżone pismo nie spełnia wymogów żadnego z zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów prawnych, przede wszystkim decyzji, postanowień, ani też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy uznać, iż kodeks postępowania administracyjnego nie zawiera legalnej definicji decyzji administracyjnej czy postanowienia. Biorąc jednak pod uwagę iż w ww. kodeksie zawarte są przepisy określające pewne wymogi, jakie te akty prawne muszą spełniać oraz ukształtowaną doktrynę i ugruntowane orzecznictwo w omawianym zakresie, można taką definicję opracować. Mając na względzie powyższe, za decyzję administracyjną można uznać tylko takie oświadczenie woli organu administracyjnego, które wywiera skutki prawne w sferze stosunku materialnoprawnego, bądź w sferze stosunku administracyjnego procesowego. Skutki materialnoprawne zawierają się w kształtowaniu, zmianie lub wygaśnięciu stosunku administracyjnoprawnego, co z punktu widzenia strony (adresata decyzji) znajduje wyraz w przyznaniu jej uprawnienia lub nałożeniu obowiązków, bądź stwierdzenia istnienia określonego uprawnienia lub obowiązku. Ponadto nie ulega wątpliwości, że decyzja jak i postanowienie, wydawane są w postępowaniu toczącym się przed danym organem administracji publicznej w indywidualnej sprawie administracyjnej i stanowią jej rozstrzygnięcie. Stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje na odmowę nadania przymiotu decyzji lub postanowienia pismom zawierającym informację, opinię, stanowiska organów, w sytuacji gdy nie spełniają one wskazanych powyżej wymogów dotyczących tych rodzajów rozstrzygnięć organów administracyjnych. Przyjmuje się także, że pisma tego typu nie maja charakteru innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, T. Woś (red.), Warszawa 2005, str. 273 i n.). W świetle powyższego nie ma wątpliwości, iż skarga na przedmiotowe pismo Wojewody jest niedopuszczalna. Zaskarżone bowiem zostało pismo wyjaśniające (informujące) i które nie dotyczy uzyskania przez stronę konkretnych uprawnień lub nałożenia konkretnych obowiązków. Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych jest wprost określona przepisami prawa i nie pozostawia wątpliwości co do interpretacji zakresu tej właściwości. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie należy wskazać, że Sądowi z urzędu znany jest fakt poddania kontroli sądowej wskazanego na wstępie zarządzenia Burmistrza z dnia [...] października 2013 r. Nr [...]. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Go 57/14, w której wyznaczony został termin rozprawy na dzień 5 marca 2014 r.