II SA/Go 617/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Asesor sądowy Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność burmistrza postanawia odrzucić skargę. POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Asesor sądowy Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność burmistrza postanawia odrzucić skargę. Sygn. akt II SA/Go 617/07 UZASADNIENIE Pismem z dnia [...]r. R.M. złożył do Rady Miejskiej w ach skargę na działalność Burmistrza , zarzucając mu ignorowanie uchwały nr [...] Rady Miejskiej podjętej w dniu [...]r., którą wyrażono zgodę na wydzierżawienie na okres do 10 lat części działki nr [...]. Wykonanie tej uchwały powierzono Burmistrzowi . Ponadto R.M. zarzucił m.in. przewlekłe i opieszałe załatwianie formalności związanych z wykonaniem zarządzenia nr [...] Burmistrza z dnia [...]r. oraz uzależnianie podpisania umowy przedłużającej dzierżawę ww. działki od przedstawienia koncepcji zagospodarowania terenu wraz z wizualizacją obiektu zastępczego do obecnie posadowionego. Uchwałą nr [...] z dnia [...]r. Rada Miejska w ach rozpatrzyła powyższą skargę i na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) w związku z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) uznała skargę za bezzasadną. W uzasadnieniu wskazała, iż zgoda udzielona przez Radę na wydzierżawienie przedmiotowej działki nie oznacza, iż Burmistrz, który gospodaruje gminnym zasobem nieruchomości, ma obowiązek jej wykonania. Pismem z dnia [...]r. R.M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na uchwałę z dnia [...]r. wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. Skarżący podniósł te same zarzuty, które zawarł w swojej skardze z dnia [...]r. skierowanej do Rady Miejskiej. Ponadto zarzucił m.in. wymuszanie prowadzenia działalności gospodarczej o charakterze handlowym bez umowy dzierżawy na zajmowany grunt, nakłanianie do podpisania niekorzystnej umowy dzierżawy. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej lub też o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Oznacza to, że Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. W szczególności nie jest on władny do rozpoznawania skarg w potocznym tego słowa znaczeniu na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej. Samodzielny tryb postępowania skargowego w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - zwanej dalej "k.p.a." zasadniczo nie podlega on regulacji tego kodeksu dotyczących jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego. Tym samym niezadowolenie strony ze sposobu załatwienia skargi na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej, nie może stanowić podstawy zaskarżenia rozstrzygnięcia organu w trybie, o jakim mowa w przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem określający zakres kognicji sądów administracyjnych przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi możliwości takiej nie przewiduje. Potwierdzeniem takiego poglądu jest ukształtowanie na tle art. 16 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - nadal aktualne - orzecznictwo NSA, zgodnie z którym uchwały organów gminy podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. nie podlegają kognicji sądu administracyjnego, a do uproszczonego postępowania w zakresie skarg i wniosków (art. 221-256 k.p.a.) nie stosuje się przepisów o sądowej kontroli legalności rozstrzygnięć administracyjnych. Rozpatrzenie skargi wniesionej do organu w trybie art. 227 k.p.a. nie jest bowiem objęte zakresem przedmiotowym art. 16 ust. 1 ustawy o NSA, gdyż w takim postępowaniu nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej. W konsekwencji powyższego w postępowaniu tym nie przysługuje również skarga na bezczynność organu. Kognicji Sądu Administracyjnego nie podlega zatem także ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Sąd bowiem kontroluje działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie, a ta część działalności administracji nie została wymieniona w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA ani w obecnie obowiązującym art. 3 § 2 p.p.s.a. Przenosząc rozważania na kanwę niniejszej sprawy należy wskazać, iż zaskarżoną uchwałą nr [...] z dnia [...]r. Rada Miejska na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. rozpatrzyła skargę R.M. na działalność Burmistrza w sprawie dzierżawy nieruchomości gminnych. Oznacza to, że przedmiotowa uchwała nie stanowi żadnej z form działalności organu administracji publicznej poddanej kontroli sądu administracyjnego w myśl przepisu art. 3 p.p.s.a. Zaskarżona uchwała nie może także stanowić przedmiotu skargi, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, bowiem uchwała ta - rozpatrująca skargę w trybie przepisów działu VIII k.p.a. - nie jest uchwałą podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej (vide: postanowienie Naczelnego Sądu administracyjnego z dnia 14 września 2004r., sygn. akt OSK 642/04). W postępowaniu regulowanym tymi przepisami nie rozstrzyga ona bowiem konkretnej sprawy administracyjnej, stanowi jedynie informację właściwego organu o sposobie załatwienia skargi wnoszonej na podstawie art. 227 k.p.a., która z uwagi na kolegialność organu przyjęła formę uchwały. W doktrynie przyjmuje się, że przez uchwały w sprawach, które nie są sprawami z zakresu administracji publicznej należy w szczególności rozumieć akty organów gminy w sprawach związanych z występowaniem gminy w obrocie prawnym jako osoby prawnej. Objęte są one zazwyczaj kognicją sądów powszechnych. Analiza akt sprawy wskazuje, iż R.M. domaga się od Gminy , reprezentowanej w obrocie cywilnoprawnym przez burmistrza, podjęcia działań zmierzających do uregulowania spraw związanych z dzierżawą nieruchomości gminnych. Wszelkie zatem ewentualne spory w tym zakresie należy rozstrzygać na drodze postępowania przed sądem powszechnym. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.