II SA/Go 619/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu dnia 7 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości po rozpoznaniu wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W piśmie nadanym w dniu 30 czerwca 2012 r. K.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] maja 2012r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza nr [...] z dnia [...] marca 2012r. w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Postanowieniem tegoż sądu z dnia 26 września 2012 r. skarga została odrzucona z powodu wniesienia jej dzień po terminie, określonym w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.). Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 1 października 2012 r. W dniu 8 października 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W jego uzasadnieniu podała, że skarga została wniesiona tylko jeden dzień po upływie terminu. Wskazała, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, gdyż nie będąc prawnikiem nie znała sposobu obliczania terminu do złożenia skargi, w szczególności dotyczącego wliczania do jego biegu dni wolnych. Nadto, że nieprzywrócenie terminu pozbawi ją prawa do sądu oraz narazi na egzekucje i straty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 i 87 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Uchybiony termin podlega przywróceniu, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, a we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, przy czym uchybienie to musi powodować dla strony negatywne skutki w zakresie postępowania sądowego. Przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu tego terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 256; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 258). Jak podkreśla się w orzecznictwie (por. orzeczenia NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt l SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt l SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, a więc w sytuacji gdy strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie winy lub jej braku należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez nią działań zabezpieczających, mających na celu zapobieżenie uchybieniu terminu oraz jego dotrzymanie (por. postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, Lex nr 50679). Z twierdzeń skarżącej nie wynikają okoliczności wyjątkowe, usprawiedliwiające niedochowanie terminu z braku winy skarżącej z twierdzeń. Nie może być nim zarówno istotność skargi, jak i nie znajomość prawa. Pierwsza okoliczność nie jest przesłanką przywrócenia terminu. Druga, zgodnie z ugruntowanymi poglądami nie wyklucza istnienia winy strony (por. postanowienia WSA w Warszawie: z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 620/11; z dnia 14 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1747/11; z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 555/11). Ta konstatacja jest wynikiem prawidłowego zrealizowania przez organ obowiązku pouczenia skarżącej o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu. Wobec jasności pouczenia obliczenie upływu 30 dni od daty doręczenia nie może nastręczać trudności. Upływ terminu nastąpił w piątek, co czyni bezprzedmiotowym zarzuty dotyczące obliczania biegu terminu w przypadku, gdy jego koniec przypada na dni wolne. W konsekwencji należy stwierdzić, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi, co na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. prowadziło do odmowy przywrócenia uchybionego terminu.