II SA/Go 620/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.S. na czynność Starosty z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłat za wydanie kart pojazdów postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w ten sposób, iż w komparycji postanowienia z dnia 31 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Go 620/11, w wierszu ósmym, po zwrocie "od dnia" wpisać "31 grudnia 2011 r. " zamiast " 1 stycznia 2013 r.". Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Go 620/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. stwierdził prawomocność wyroku uzupełniającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 listopada 2011 r. wydanego w sprawie ze skargi D.S. na czynność Starosty z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłat za wydanie kart pojazdów, wskazując jako datę prawomocności: "1 stycznia 2013 r.". Postanowienie to wydane zostało, stosownie do treści art. 169 w zw. art. 286 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "ppsa"), na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. Wobec ustalenia na podstawie znajdujących się w aktach sądowych sprawy zwrotnych potwierdzeń doręczenia odpisu wyroku uzupełniającego stronom postępowania, które nastąpiło w obu przypadkach w dniu 30 listopada 2011 r. ustalono, iż wyrok ten uprawomocnił się z dniem 31 grudnia 2011 r. Jednakże w sentencji postanowienia błędnie (omyłkowo) wpisano datę "1 stycznia 2013 r.". Stanowi to oczywistą omyłkę pisarską podlegającą sprostowaniu z urzędu w trybie przepisu art. 156 § 1 ppsa. Zgodnie z powołanym przepisem, sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Bezsporne jest zarówno w doktrynie, jak również w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż z oczywistą omyłką mamy do czynienia w sytuacji, gdy w błąd dokonanego wpisy wynika jednoznacznie z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Tak też jest w niniejszym przypadku. Zasada ta niewątpliwie odnosi się również do wydawanych przez Sąd postanowień (tak też: wyrok NSA z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt I FSK 732/07, postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 2 października 2008 r. sygn. akt II SA/Sz 280/08, postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 27 sierpnia 2009 r. sygn. akt II SA/Bd 439/09, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 września 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 141/09, postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 16 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Po 435/09, postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Wr 628/10; por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/El. 2009, wyd. III, a także: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2000 r., sygn. akt I PKN 476/99, OSNP 2001, nr 16, poz. 515; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2007 r. sygn. akt IV KK 14/07, OSNwSK 2007/1/510, Prok.i Pr.-wkł. 2007/9/15). Mając powyższe na uwadze, zgodnie z art. 156 §1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak na wstępie.