II SA/Go 626/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w sprawie wniosku skarżącej [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją [...] działający z upoważnienia Wojewody Lubuskiego Kierownik Oddziału Administracji Budowlanej w Wydziale Infrastruktury na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. [...] zatwierdzającą projekt budowy i udzielającą ,,A." Sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi pozwolenia na budowę zespołu zabudowy mieszkalnej wielorodzinnej z wbudowanymi usługami i parkingami w poziomie piwnic na działce nr [...]. Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. złożyła G.S., wnosząc o jej uchylenie w całości. Do powyższej skargi strona skarżąca załączyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do momentu rozstrzygnięcia sprawy. Na podstawie zarządzenia pełnomocnik skarżącej – G.S. wezwany został przez tutejszy Sąd do uzupełnienia złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez jego uzasadnienie, w tym w szczególności do wykazania okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej przesłał pismo, w którym podał, iż zgodnie z zaskarżoną decyzją budynek, którego dotyczy pozwolenie na budowę(pięć kondygnacji) miałby stykać się z parterowym (wys. ok. 3 m) budynkiem skarżącej. Pełnomocnik wskazał, iż nie wyrażają zgody na bezprawne korzystanie ze ściany ich budynku i żądają zachowania odległości 3 metrów od zabudowy stanowiącej własność skarżącej. Zdaniem pełnomocnika ,,doklejenie" wysokiej ściany do komina uniemożliwi korzystanie z ich budynku. W dalszej kolejności pełnomocnik podał, iż nowa zabudowa ma się stykać z ich balkonem na pierwszym piętrze co uniemożliwi im korzystanie z balkonu, gdyż wysoka ściana zaciemni go całkowicie. Nadto dodał, iż ,,doklejenie" nowego budynku do ich ściany i zabudowanie przedmiotowej nieruchomości obniży w znacznym stopniu wartość rynkową nieruchomości stanowiącej własność skarżącej i pogorszy jej warunki mieszkaniowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ust. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W tym zakresie jednak wyjątek od zasady ustanawia między innymi treść art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którą po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając wniosek w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia kumulatywnie obydwóch lub jednej z w/w przesłanek, Sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Orzecznictwo sądów administracyjnych podkreśla, iż przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu z 26 lipca 2005 r.(sygn. akt II SA/Gd 396/05, opubl. LEX nr 220325) orzekł, iż "przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie". W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż zaskarżony akt prawny jakim jest decyzja zatwierdzającą projekt budowy i udzielającą inwestorowi - ,,A." Sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi pozwolenia na budowę, stanowi akt prawny podlegający wykonaniu. Zdaniem Sądu w świetle w/w przepisu i biorąc po uwagę uzasadnienie wniosku skarżącej dotyczącego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wniosek zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu rozpoczęcie budowy i wznoszenie przez inwestora budynku na działce bezpośrednio graniczącej z nieruchomością, na której znajduje się budynek będący współwłasnością skarżącej i który wzniesiony ma zostać w bardzo bliskiej odległości do budynku skarżącej, powoduje trudne do odwrócenia skutki. W postanowieniu z dnia 14 listopada 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II OZ 1122/07) wskazał, iż ,,wznoszenie obiektu budowlanego przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły wiąże się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się że nie są spełnione warunki do legalnego prowadzenia robót budowlanych, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed rozpoczęciem robót budowlanych." Rozpoczęcie i kontynuowanie budowy w przedmiotowej sprawie pociągnie za sobą skutki, których usunięcie w razie ewentualnego uwzględnienia skargi byłoby trudne i uciążliwe zarówno dla skarżących, bowiem budynek ma być usytuowany w pobliżu granicy ich nieruchomości, jak i dla uczestnika – inwestora, ponieważ to on poniósłby koszty przywrócenia poprzedniego stanu rzeczy. W postanowieniu z dnia 3 marca 2006 r. (sygn. akt II SA/Bk 352/06, opubl. LEX nr 192964) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku sformułował tezę, w myśl której "trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków." Podkreślić należy, iż wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter tymczasowy i jak wskazuje treść art. 61 § 6 p.p.s.a. upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Tymczasem stan niniejszej sprawy kwalifikuje ją skierowania na rozprawę, po zamknięciu której dokonana zostanie jej merytoryczna ocena i wydane rozstrzygnięcie. Należy mieć przy tym na uwadze, iż w myśl art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane, rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Wobec powyższego w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.