II SA/Go 653/08

Dnia 12 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. M. K.złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w . [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy S. nr [...] ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego polegającą na rozbudowie budynku zespołu szkół o gimnazjum oraz budowę obiektów związanych z tym zespołem, w miejscowość K.. Skarżąca w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonalności wskazanej wyżej decyzji, uzasadniając swoje stanowisko w tym zakresie tym, iż ostateczna decyzja w sprawie lokalizacji wskazanej wyżej inwestycji celu publicznego nada bieg pracom projektowym będąc podstawą do rozpoczęcia procedur uzyskania pozwolenia na budowę i jej rozpoczęcia. Zdaniem, skarżącej następcze nawet stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z prawem doprowadzi do znacznej zmiany stanu faktycznego przy czym stan zaawansowania prowadzonych prac w ocenie skarżącej będzie miał znaczenie dla ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy. Skarżąca wskazała także, iż w takim przypadku interes publiczny w doprowadzeniu rozpoczętej inwestycji będzie przeważał nad interesem skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji okazał się niezasadny. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), dalej zwaną P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., tj. decyzji lub postanowienia, innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do Sądu. (art. 61 § 1 P.p.s.a.). Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze, 2005). W niniejszej sprawie skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, ograniczając się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że wykonanie przedmiotowych decyzji będzie podstawą do rozpoczęcia procedury uzyskania pozwolenia na budowę i jej rozpoczęcia co doprowadzi do znacznej zmiany stanu faktycznego przy czym stan zaawansowania prowadzonych prac w ocenie skarżącej będzie miał znaczenie dla ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy. Wnioskodawczyni nie przedstawiła tym samym żadnych konkretnych okoliczności, które odzwierciedlałyby tą znaczną w jej ocenie zmianę stanu faktycznego. W ocenie Sądu samo - wskazane przez skarżącą - nadanie biegu pracom projektowym nie stanowi przesłanki wstrzymującej wykonanie zaskarżonych decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analizując kwestię wyrządzenia znacznej szkody Naczelny Sąd Administracyjny wskazał w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (niepubl.), że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W świetle powyższego zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, iż wskazana przez skarżącą przesłanka, wstrzymania wykonalności zaskarżonych decyzji, tj. nadania biegu pracom projektowym planowanej inwestycji nie jest okolicznością mogącą spowodować w przyszłości takie skutki, które mogłyby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki - w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, iż nawet bardzo zaawansowany stan prac projektowych planowanej inwestycji nie powoduje powstania szkody jak również nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków. Należy zwrócić uwagę, że w myśl przytoczonego przez przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. okoliczność zmiany stanu faktycznego wywołana zaskarżoną decyzją nie może być brana pod uwagę przy rozpatrywaniu merytorycznej zasadności wniosku wniesionego w tym trybie. Na tym etapie sprawy rozpatrywanie problematyki nadrzędności interesu publicznego nad interesem prywatnym stają się zbędne tym bardziej, iż niezgodność decyzji z prawem w świetle tej problematyki jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy a nie w trakcie rozpatrywania wniosku strony o ochronę tymczasową wynikającą z art. 61 p.p.s.a. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem w świetle nadrzędności interesu publicznego nad prywatnym, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, niepubl.). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jak już wskazano powyżej jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione, samo wskazanie przez stronę na zaawansowanie prac projektowych jako przesłankę naruszenia interesu skarżącej nie może w świetle powyższego stanowić podstawy uznania żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż wskazana przez skarżącą argumentacja nie może stanowić przesłanki uwzględniającej jej żądanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.