II SA/Go 675/25

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2026-01-13

Skład orzekający: Kamila Karwatowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady powiatu rozpatrująca skargę na działanie dyrektora poradni psychologiczno-pedagogicznej, wniesioną na podstawie art. 227 k.p.a., podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Uchwała rady powiatu rozpatrująca skargę wniesioną na podstawie art. 227 k.p.a. (skarga powszechna) nie jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego. Postępowanie skargowe uregulowane w Dziale VIII k.p.a. nie stanowi podstawy do uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego, ponieważ nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie legalności. W związku z tym skarga na taką uchwałę podlega odrzuceniu jako sprawa nienależąca do właściwości sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Małoletni K.P., reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego H.P., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na uchwałę Rady Powiatu dotyczącą rozpatrzenia skargi na działanie Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów k.p.a. oraz prawa oświatowego, domagając się uchylenia uchwały. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak kognicji sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odrzucić skargę i zwrócić skarżącemu kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi małoletniego K.P. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego H.P. na uchwałę Rady Powiatu z dnia [...] r. nr XIV/103/2025 w sprawie rozpatrzenia skargi na działanie Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu małoletniemu K.P. reprezentowanemu przez przedstawiciela ustawowego H.P. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Rada Powiatu, działając na podstawie m.in. art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024 r., poz. 107 ze zm.) oraz art. 237 i art. 238 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej jako k.p.a.), podjęła uchwałę nr XIV/103/2025, w której uznała za bezzasadną wniesioną przez H.P. skargę na działanie Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, polegające na odmowie prawa do indywidualnego nauczania dziecka. H.P., jako przedstawiciel ustawowy małoletniego K.P., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższą uchwałę zarzucając naruszenie przepisów mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: - art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. - poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego i brak wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia uchwały w sposób lakoniczny, bez merytorycznego odniesienia się do zarzutów skargi, - art. 8 § 1 k.p.a. poprzez działanie sprzeczne z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej, - art. 16a ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym w zw. z art. 229 pkt 4 k.p.a. przez nierzetelne rozpatrzenie skargi na działalność jednostki organizacyjnej powiatu (Poradni), - art. 70 Konstytucji RP oraz art. 1 pkt 4 ustawy - Prawo oświatowe, gwarantujących prawo dziecka do nauki oraz dostosowania procesu edukacyjnego do jego potrzeb, - § 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające poprzez niewłaściwe zastosowanie i błędną ocenę dokumentacji medycznej oraz wcześniejszych orzeczeń. Na podstawie tak postawionych zarzutów pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały, o stwierdzenie naruszenia prawa przy jej podjęciu oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niepodlegającej kognicji sądów administracyjnych, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają też w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Powiatu z dnia [...] września 2025 r., którą - na podstawie art. 237 i 238 k.p.a. - za bezzasadną organ uznał skargę H.P. dotyczącą działania Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona uchwała została podjęta wskutek złożenia przez H.P., działającą przez profesjonalnego pełnomocnika, skargi na działanie Dyrektora w/w jednostki w trybie art. 227 k.p.a. Zaskarżona uchwała rozstrzygnęła zatem skargę rozpoznawaną w trybie wnioskowo-skargowym uregulowanym w Dziale VIII k.p.a. (skargi i wnioski), tj. tzw. skargę powszechną. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest stanowisko, że w sprawach dotyczących trybu skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami znajdującymi się w Dziale VIII k.p.a. nie są bowiem aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Postępowanie skargowe uregulowane we wspomnianych przepisach stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków (art. 63 Konstytucji RP). Przedmiotem skargi wniesionej zgodnie z art. 227 i nast. k.p.a. może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tego postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie w tym trybie nie kończy się zatem władczym aktem, podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Innymi słowy, skarga złożona w trybie przewidzianym w Dziale VIII k.p.a. stanowi odformalizowany środek ochrony różnych interesów jednostki, niedający podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego (por. postanowienie NSA z 2 grudnia 2025 r., III OSK 2111/25), a więc również postępowania sądowoadministracyjnego. Zaskarżona uchwała Rady Powiatu jest zatem w istocie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi z Działu VIII k.p.a. Organy jednostek samorządu terytorialnego podejmują uchwały we wszystkich sprawach należących do ich właściwości (co sugerowałoby możliwość zaskarżenia ich do sądu administracyjnego), jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. (a z taką uchwałą mamy do czynienia w niniejszej sprawie) są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako prawna forma działania (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 5 grudnia 2025 r., III SA/Łd 685/25). W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd postanowił jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie wpisu (pkt 2 sentencji) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło