II SA/Go 687/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GorzowieWielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na uchwałę Rady Miejskiej w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta i Gminy Ośno Lubuskie postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] J.L. złożył skargę na uchwałę Rady Miejskiej w O. z dnia [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi J.L. na działalność Burmistrza Miasta i Gminy O. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 października 2007 roku skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez oznaczenie organu, który wydal zaskarżoną uchwałę oraz do wskazania na czym, w ocenie skarżącego, polega naruszenie prawa bądź interesu prawnego w zaskarżonej uchwale nr [...]. Skarżący został także pouczony, iż uzupełnienia wskazanych wyżej braków formalnych skargi winien wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżący odebrał w dniu 17 października 2007 roku. Pismem z dnia [...] roku J.L. oświadczył, iż wszystkie jego skargi dotyczą "terenowych organów-jednostek administracyjnych". Skarżący wskazał ponadto, iż organy te naruszyły jego interes prawny polegający na bezczynności skutkującej utratą w okresie od stycznia do lipca 2005 roku zasiłku socjalnego będącego dla skarżącego jedynym źródłem utrzymania w tym czasie. J.L. w piśmie tym oświadczył także, iż wycofuje swoje skargi z uwagi na fakt, iż dotyczą one tej samej sprawy a zostały one zbytecznie rozdzielone i wyodrębnione co spowodowało niepotrzebne zamieszanie i nieporozumienie. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego w sprawie skargi na uchwałę wydaną na podstawie przepisu zawartego w Rozdziale 2 Dziale VIII kpa. Tego rodzaju akt nie jest bowiem wymieniony w art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne może być zainicjowane i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Skarga wniesiona jest skutecznie wtedy, gdy spełnione zostaną wszystkie przesłanki procesowe wskazane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tą ustawą bezwzględnymi przesłankami procesowymi warunkującymi skuteczność wniesienia skargi są przede wszystkim warunki formalne jakim powinna odpowiadać skarga. Tylko przy skutecznie wniesionej skardze można badać możliwości skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego a także możliwość umorzenia postępowania przed Sądem Administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero po wszczęciu postępowania. Nieskuteczne wniesienie skargi oznacza, że procesowe postępowanie sądowoadministracyjne jeszcze się nie rozpoczęło, a zatem nie można umorzyć postępowania, które nie istnieje (por. wyrok NSA z 16 września 2005 roku, sygn. akt FSK 2174/04). W związku z powyższym należy stwierdzić, że Sąd administracyjny może rozpatrzyć wniosek o cofnięcie skargi a także wniosek o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym dopiero po uzupełnieniu braków formalnych skargi przez skarżącego (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 1987 roku, sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990/4/207 z glosą aprobującą; Tarno J.P. OSP 1990/4/207). W związku z tym w przedmiotowej sprawie badanie przesłanek umorzenia postępowania ze względu oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi poprzedzono kontrolą przesłanek procesowych wniesionej skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Niedochowanie wymogu oznaczenia organu oraz określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takich braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarżący odebrał wezwanie do uzupełnienia powyższych braków formalnych 17 października 2007 roku, lecz mimo prawidłowego wezwania w wyznaczonym przez Sąd terminie nie wskazał organu, którego działania lub bezczynności przedmiotowa skarga dotyczy jak również określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Pisma skarżącego z dnia 30 października 2007 roku nie można uznać za uzupełnienie ww. braków, gdyż pismo to zostało złożone po terminie, który upłynął z dniem 24 października 2007r.. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie należy zauważyć, iż zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a., a więc w tak zwanym trybie skargowym. Trzeba podkreślić, iż uchwała rady gminy podjęta w trybie ww. artykułu, która nie stanowi przepisów prawa miejscowego, jak również nie dotyczy zadań z zakresu administracji publicznej, powierzanych gminie na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 r. Nr 142 poz. 1591, z późn. zm.), a z taką uchwałą mamy do czynienia w niniejszej sprawie, nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego, a więc skarga i tak podlegałaby odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2004r., sygn. akt OSK 642/04, LEX nr 160611, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2004r., sygn. akt I SA 2226/2003, LexPolonica nr 402387).