II SA/Go 708/07

Dnia 7 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Asesor WSA Joanna Brzezińska (spr.) Protokolant specjalista Joanna Śliwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2008 roku sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wojewody Lubuskiego na rzecz [...] kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją [...] działający z upoważnienia Starosty G. Inspektor w Wydziale Budownictwa i Architektury Starostwa Powiatowego w G.., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36, art. 19 ust. 1 i art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118), art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz § 2 ust. 1 pkt 3a i ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 listopada 2001 r. w sprawie rodzajów obiektów budowlanych, przy których realizacji jest wymagane ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego, po rozpoznaniu wniosku PPHU "D." Sp. z o.o. z siedzibą w W. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę inwestycji położonej na działce o nr ewidencyjnym [...] w miejscowości W., polegającej na budowie suszarni do drewna "PANTO" typ OS 160/F - 160 m3 oraz zalicznikowych przyłączy: kablowej linii elektroenergetycznej, wodociągowego, kanalizacji ścieku skroplin, rurociągu przyłącza c.o.. Organ pierwszej instancji wskazał, że obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane - działka nr ewidencyjny [...] w W. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż stwierdzono zgodność projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy znak [...] wydaną przez Burmistrza Miasta i Gminy W., sprawdzono i stwierdzono zgodność projektu z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, kompletność projektu budowlanego oraz posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Nadto organ wskazał, że 11 czerwca 2007 r. wpłynęło pismo właścicieli sąsiednich nieruchomości zawierające wnioski i zastrzeżenia. Jednak organ stwierdził, że są one bezzasadne i nie dotyczą przedmiotowej inwestycji. W dniu 10 lipca 2007 r. do Starostwa Powiatowego wpłynęło odwołanie od powyższej decyzji [...] , w którym zarzucono obrazę prawa materialnego tj. art. 28 ustawy Prawo budowlane przez arbitralne i niczym niepodbudowane stwierdzenie, że obszar oddziaływania inwestycji ogranicza się do działki, na której suszarnia do drewna ma być postawiona, a także naruszenia przepisów postępowania poprzez uznanie bez jakiegokolwiek uzasadnienia i niezgodnie ze stanem faktycznym sprawy, że uwagi wnoszących odwołanie co do projektowanej inwestycji są bezzasadne i jej nie dotyczą. Odwołujący się podkreślili, iż należące do nich nieruchomości znajdują się w obszarze oddziaływania obiektu, a inwestycja zwiększy istniejącą już uciążliwość dla ich nieruchomości. W szczególności zarzucono naruszenie przepisów art. 7 i 77 § 1 Kpa poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Decyzją [...], działający z upoważnienia Wojewody Lubuskiego Kierownik Oddziału Administracji Budowlanej w Wydziale Infrastruktury Lubuskiego Urzędu Wojewódzkiego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, umorzył postępowanie odwoławcze w związku z odwołaniem wniesionym przez [...]. W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji stwierdził, iż odwołujący się nie posiadają przymiotu strony w niniejszym postępowaniu w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. W przepisie tym bowiem przyjęto, że legitymacja procesowa ma charakter obiektywny, nakazujący ustalenie przed wszczęciem postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę przepisów, które wprowadzają związane z danym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu i na tej podstawie ustalenie kręgu występujących w nim stron. Stroną postępowania o wydanie pozwolenia na budowę jest inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Zgodnie natomiast z definicją zawartą w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Organ podkreślił, iż oznacza to oddziaływanie inwestycji, które ma określony wpływ na nieruchomości położone w jej otoczeniu, przy czym istotne jest aby "oddziaływanie" było powiązane z przepisami odrębnymi tj. przepisami innych ustaw zawierających regulacje odnoszące się do odległości obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych od innych urządzeń i granic nieruchomości, przepisy z zakresu ochrony środowiska, przeciwpożarowe, a także warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i inne urządzenia. W konsekwencji organ drugiej instancji jednoznacznie stwierdził, iż w świetle dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy oraz biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy ustawy Prawo budowlane oraz inne przepisy odrębne wszelkie uciążliwości, które mogą być związane z planowanym przedsięwzięciem ograniczają się jedynie do nieruchomości inwestora tj. działki [...] a tym samym nie wprowadzają żadnych ograniczeń w zagospodarowaniu nieruchomości skarżących. Ponadto inwestycja ta nie narusza norm prawa budowlanego, jak również warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki. Organ podał, że budynek suszarni do drewna projektowany jest w odległości ok. 170 m od granicy działek skarżących i ok. 200 m od domów mieszkalnych, a dodatkowo pomiędzy planowaną inwestycją a budynkami odwołujących się znajdują się inne obiekty, stanowiące własność inwestora. Organ wskazał także, że przedmiotowe zamierzenie budowlane nie jest zaliczane do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, co wynika z przepisów ochrony środowiska, a przede wszystkim z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 257, póz. 2573 ze zm.), zatem nie jest wymagana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. W tej sytuacji organ odwoławczy podzielił pogląd starosty G., że obszar oddziaływania planowanej inwestycji polegającej na budowie suszarni do drewna wraz z przyłączami na działce nr [...] w W., ograniczy się do tej nieruchomości i w żaden sposób nie wprowadzi ograniczeń w zagospodarowaniu działek skarżących. Co oznacza, iż postępowanie w sprawie nie dotyczy ich interesu prawnego, zatem nie przysługuje im przymiot strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Decyzję Wojewody Lubuskiego [...], wspólnym pismem w dniu 18 września 2007 r. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji wydanej z obrazą prawa przez bezpodstawne uznanie, że nie posiadają przymiotu strony w postępowaniu oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że posiadają przymiot strony w postępowaniu bowiem są właścicielami nieruchomości położonych w zasięgu oddziaływania budowanego obiektu, co wynika z faktu, iż planowana suszarnia będzie oddziaływać ujemnie na te nieruchomości z powodów choćby technologicznych. Skarżący podnieśli, że zasada prawdy obiektywnej nakłada na organy administracji obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a rozpatrując materiał dowodowy organ nie może pominąć jakiegokolwiek przeprowadzonego dowodu, także oświadczeń składanych przez stronę. W ocenie skarżących skoro organ dysponował ich oświadczeniami, z których wynikało, że wywodzą swój interes prawny w danej sprawie, z faktu że ich nieruchomości graniczą z nieruchomościami inwestora, to nie mógł się uchylić od oceny wiarygodności tego dowodu, a tym samym od dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, czego nie uczynił. Skoro organ drugiej instancji nie dokonał tak istotnych ustaleń nie mógł umorzyć postępowania odwoławczego i orzec, że nie posiadają oni przymiotu strony w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę spornej suszarni do drewna. Rola organu orzekającego nie polega bowiem na tym, że ma być biernym podmiotem oczekującym na dowody zaoferowane przez stronę, lecz po myśli art. 7 i art. 77 kpa winien on w toku postępowania podjąć wszelkie niezbędne kroki do wyjaśnienia i załatwienia sprawy, w tym dopuszczenia jako dowód wszystkiego, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem. W odpowiedzi na skargi Wojewoda Lubuski wniósł o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ wskazał, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona [...] w dniu [...] r., natomiast [...] w dniu [...] W związku z tym stwierdził, że dla skarżących [...] termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 15 września 2007 r, dla [...] z dniem 19 września 2007r. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargi [...] (k. 129-132 akt sądowych), jako wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2008 r. sygn. akt II OSK 442/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną [...] od powyższego postanowienia sądu pierwszej instancji (k. 210-212 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 z późn.zm.), przywoływanej dalej jako "P.p.s.a." Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, póz. 1270 z późn.zm.). Kontrolując zaskarżone orzeczenie z punktu widzenia powyższych zasad, skargę jako zasadną należało uwzględnić. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż organ odwoławczy przedwcześnie rozpoznał odwołanie od decyzji Starosty Powiatu G. [...] dotknięte częściowo brakiem formalnym. Na podstawie analizy akt sprawy Sąd zważył bowiem, że pismo zawierające odwołanie od powyższej decyzji, w którym jako osoby wnoszące je oznaczono [...], zostało w sposób nie budzący wątpliwości własnoręcznie podpisane jedynie przez [...], natomiast pod drukowanym oznaczeniem: "[...]" widnieje odręczny podpis jednej osoby o treści: "[...]" i odpowiednio pod wydrukowanym oznaczeniem [...] widniej własnoręczny podpis o treści: "[...]". Oznacza to, iż odwołanie nie zostało podpisane przez dwie osoby spośród wnoszących je osób. Na rozprawie przed Sądem w dniu 7 maja 2008 r. skarżący [...] potwierdził, że na odwołaniu widnieje podpis jego żony, natomiast brak jest jego podpisu. W tej sytuacji organ odwoławczy powinien wezwać strony wnoszące odwołanie, które go nie podpisały do usunięcia braków (art. 64 § 2 kpa) lub wezwać do złożenia wyjaśnienia na piśmie (art. 50 § 1 kpa). Istotą i celem przewodnim postępowania administracyjnego jest zawsze załatwienie sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 kpa). Przy czym załatwienie sprawy należy rozumieć, jako załatwienie sprawy co do jej istoty w całości lub części (art. 104 § 2 kpa). Jednakże rozpoznanie sprawy pod względem merytorycznym musi poprzedzać jej rozpoznanie w trybie procesowym pod względem formalnym w szczególności zbadanie dopuszczalności wniesionego odwołania jako pisma strony (art. 134 Kpa), a ewentualnie w dalszej kolejności rozważanie czy podmiotom je wnoszącym przysługuje przymiot stron postępowania. Z treści decyzji organu odwoławczego wynika, iż umorzył on postępowanie odwoławcze w związku z odwołaniem wniesionym przez wszystkie ze wskazanych wyżej osób, pomimo zaistnienia wskazanych wyżej braków. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz doktrynie ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym niedopuszczalne jest rozpoznanie przez organ odwoławczy odwołania niepodpisanego przez podmiot je wnoszący, bowiem organy administracji nie mogą domniemywać woli wzruszenia decyzji administracyjnych. Wprawdzie w niniejszej sprawie odwołanie w jednym piśmie wniosło 6 osób, a jednocześnie zostało podpisane przez cztery z nich, zatem nie zachodzi obawa, że organ odwoławczy mógłby orzekać w sprawie zakończonej decyzją prawomocną, jednakże nie zwalnia to organu od wezwania wnoszących pismo do usunięcia jego oczywistych braków formalnych, przed nadaniem mu dalszego biegu. Powyższe uchybienie przepisom postępowania administracyjnego, w ocenie Sądu, może mieć wpływ na wynik sprawy bowiem prawidłowe określenie przez organ odwoławczy podmiotów, które faktycznie wniosły odwołanie skutkuje na ustalenie kręgu podmiotów, wobec których organ odwoławczy wyda decyzję. Nie można na obecnym etapie sprawy wykluczyć także sytuacji, że nie wszystkie z osób wymienionych w treści odwołania miały wolę jego wniesienia. Z tej przyczyny, mając także na uwadze konstrukcję sentencji zaskarżonej decyzji i brak możliwości wyodrębnienia jej części, po myśli przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaskarżoną decyzję należało uchylić w całości. Przechodząc do rozpoznania zarzutów skargi Marka Pawlisza należy uznać je za zasadne. Podkreślić należy, iż przedmiotem oceny Sądu jest rozstrzygniecie Wojewody Lubuskiego o umorzeniu postępowania odwoławczego z powodu złożenia odwołania przez osoby nie będące stroną w sprawie. Ocenie Sądu podlega więc zgodność z prawem poglądu Wojewody, iż osobom wnoszącym odwołanie nie przysługuje status strony w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę. Zgodnie z treścią art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 z późn.zm.), przywoływanego dalej jako : "Kpa" stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W wyroku z dnia 27 września 1999 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że "Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu, sprzecznych z potrzebami danego podmiotu - strony postępowania (art. 28 k.p.a.). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot (osoba) jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji.". Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane w art. 28 ust. 2 także zawiera definicję strony postępowania, która określa jakie podmioty mogą uczestniczyć w charakterze strony w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę. Przepis ten stanowi zatem lex specialis w stosunku do normy ogólnej wyrażonej w art. 28 Kpa. Zgodnie z treścią art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Z kolei zgodnie z treścią art. 3 pkt 20 tejże ustawy, przez obszar oddziaływania obiektu rozumieć należy teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Organ administracji musi więc ustalić czy wniosek o pozwolenie na budowę złożył właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości. Musi też ustalić czy konkretny przepis prawa wprowadza ograniczenia w zagospodarowaniu jakiejkolwiek innej nieruchomości w związku z realizacją inwestycji objętej pozwoleniem na budowę. Należy w pełni podzielić rozważania prawne w powyższym zakresie zawarte w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego. Tylko ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości związane z konkretnym przepisem prawa wprowadzającym takie ograniczenia, dają prawo właścicielowi, zarządcy lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości do uczestnictwa w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę. Ograniczenia, które nie są wynikiem istnienia przepisów prawnych nie dają podstawy do uznania danego podmiotu za stronę postępowania w sprawie, której przedmiotem jest wydanie pozwolenia na budowę. Osoba taka może mieć w takim postępowaniu interes faktyczny, a nie interes prawny. Sam fakt, iż dany podmiot jest właścicielem, zarządcą lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której ma być realizowana inwestycja nie jest wystarczającą podstawą do uznania, iż podmiotowi takiemu przysługuje status strony w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy jednakże, na podstawie analizy akt administracyjnych oraz treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, iż zasadny jest zarzut skarżącego, zgodnie z którym organ odwoławczy z naruszeniem obowiązku wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i wyrażonej w art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, zasady prawdy obiektywnej, niedostatecznie ustalił stan faktyczny sprawy w zakresie ewentualnego znajdowania się jego nieruchomości w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji, a w konsekwencji przedwcześnie odmówił mu oraz uczestnikom przymiotu strony postępowania administracyjnego. Należy bowiem podkreślić, iż zaskarżonym rozstrzygnięciem Wojewoda Lubuski umorzył postępowanie odwoławcze uznając, że skarżącemu oraz innym osobom wnoszącym odwołanie nie przysługuje status strony postępowania w sprawie dotyczącej wydania PPHU "D." Spółce z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę suszarni do drewna - 160 m3 wraz z odpowiednimi przyłączami. W związku z projektowanym usytuowaniem tego obiektu na działce nr [...] w W., dla dokonania oceny jego oddziaływania nie pozostaje obojętny fakt, iż planowana inwestycja związana jest z prowadzoną przez inwestora na znaczną skalę działalnością produkcyjną polegająca na obróbce drewna i produkcji tarcicy wraz z wszelką związaną z tym infrastrukturą. Działalność tego zakładu jako całości, co Sądowi wiadome z urzędu z licznych postępowań toczących się ze skarg właścicieli nieruchomości sąsiadujących z nieruchomościami inwestora, oddziałuje na ich nieruchomości w sposób, który może powodować utrudnienia w ich zagospodarowaniu. Ponadto organ w istocie nie odniósł się do zgłaszanych w odwołaniu zarzutów, że działanie planowanej inwestycji spowoduje emisje hałasu większe od obecnych, które oddziaływać będą na nieruchomości odwołujących się, zabudowane zamieszkałymi przez nich budynkami. Swoje zarzuty w tym zakresie skarżący na rozprawie w dniu 7 maja 2008 r. argumentował tym, iż obecnie na miejscu planowanej inwestycji działają dwie suszarnie do drewna, których praca trwa całą dobę i powodują ciągłe i jednostajne emitowanie hałasu o dużym natężeniu oraz osiadanie na terenie ich nieruchomości tłustego osadu. Te oddziaływania znacznie utrudniają korzystanie z jego nieruchomości i szkodliwie oddziałują na zdrowie jego rodziny. W ocenie skarżącego oraz uczestników postępowania zachodzi zatem obawa, że planowana większa suszarnia, będzie emitowała hałas o jeszcze większym natężeniu. Analizując zgromadzony materiał dowodowy, oraz treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji, a w szczególności decyzji organu pierwszej instancji Sąd nie ma możliwości oceny czy w istocie okoliczności te organ odwoławczy rozważył w kontekście przepisów prawa ochrony środowiska. Podkreślenia wymaga, że z akta sprawy nie wynika, że Starosta G. orzekając o udzieleniu pozwolenia na budowę faktycznie zakreślił obszar oddziaływania przedmiotowego obiektu mając na uwadze nie tylko jego gabaryty, ale również funkcję i formę działania. Stwierdził on bowiem jedynie lakonicznie, że obszar ten to działka o nr ewid. [...] w W., bez uzasadnienia tego stwierdzenia w jakimkolwiek zakresie. Podobnie organ odwoławczy nie sprecyzował charakteru możliwego oddziaływania obiektu i nie zakreślił prawidłowo obszaru jego oddziaływania. Wskazał jedynie ogólnikowo, że wszelkie uciążliwości, które mogą być związane z planowanym przedsięwzięciem ograniczają się jedynie do nieruchomości inwestora tj. działki nr [...], a tym samym nie wprowadzają żadnych ograniczeń w zagospodarowaniu nieruchomości skarżących. W sytuacji, gdy organ nie ustalił możliwych rodzajów oddziaływania planowanej suszarni do drewna, budzi uzasadnione wątpliwości na jakiej podstawie dokonał zatem oceny, że wszelkie uciążliwości ograniczą się do działki, na której to urządzenia ma być posadowione. Z tej samej przyczyny, nie można ocenić jakie znaczenie z uwagi na ewentualny obszar oddziaływaniu planowanej suszarni do drewna ma wskazany przez organ odwoławczy fakt, iż ma być ona posadowiona w odległości około 170 m od granicy działek skarżących i około 200 m od budynków mieszkalnych, a dodatkowo pomiędzy planowana inwestycją a tymi budynkami znajdują się inne obiekty stanowiące własność inwestora. Ponadto Wojewoda Lubuski w uzasadnieniu swojej decyzji jedynie ogólnie wskazał, że przedmiotowe zamierzenie budowlane nie jest zaliczane do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, co wynika z przepisów ochrony środowiska oraz rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 257, póz. 2573 ze zm.), zatem nie jest wymagana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Należy zwrócić uwagę, że organ nie wskazał konkretnych przepisów, na podstawie których dokonał powyższych ustaleń w odniesieniu do planowanej inwestycji polegającej na budowie suszarni do drewna. Uniemożliwia to zapoznanie się z motywami rozstrzygnięcia przez strony oraz rzeczywistą sądową kontrolę zgodności decyzji z prawem. W szczególności wobec treści zapisu zawartego na stronie 5 decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. nr [...] r. o warunkach zabudowy, zgodnie z którym: "wnioskowana inwestycja może wymagać uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia, zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2001 r. Nr 62, póz. 627 z późn.zm.). Decyzja ta będzie wymagana w przypadku wystąpienia warunku § 3 ust. 2 pkt 1 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć (...), z uwzględnieniem warunku § 4 ww. rozporządzenia" oraz innych wskazanych w uzasadnieniu decyzji Burmistrza mogących wystąpić uciążliwości ze strony planowanej inwestycji. Okoliczności powyższe, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nie zostały należycie wyjaśnione, a także z naruszeniem przepisu art. 107 § 3 Kpa rozważone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zgodnie z tym przepisem uzasadnienie faktyczne każdej decyzji administracyjnej powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Wymogów tych nie spełnia uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Ponadto niedostateczne wyjaśnienie przez organ administracji publicznej stanu faktycznego sprawy uniemożliwia sądowi dokonanie kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, w zakresie prawidłowości stwierdzenia przez organ odwoławczy braku legitymacji procesowej podmiotów wnoszących odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji w niniejszym postępowaniu administracyjnym. Naruszenie wskazanych wyżej przepisów postępowania administracyjnego przez organ drugiej instancji, wobec spełnienia przesłanek z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270, zm. Dz.U. z 2004 r. Nr 162, póz. 1692), stanowi przesłankę uwzględnienia skargi i uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji. Jednocześnie na podstawie art. 200 oraz art. 205 ww. ustawy, Sąd zasądził od Wojewody Lubuskiego na rzecz skarżącego zwrot poniesionych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego tj. wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy winien w pierwszej kolejności doprowadzić do uzupełnienia braków formalnych odwołania, a następnie przeprowadzić zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnymi postępowanie wyjaśniające w zakresie niezbędnym do wszechstronnego wyjaśnienia i precyzyjnego ustalenia obszaru oddziaływania planowanej inwestycji budowlanej.