II SA/Go 717/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Kamila Karwatowicz Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 lutego 2026 r. sprawy ze skargi S.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala skargę. 1. Po przeprowadzeniu wszczętego z urzędu postępowania w przedmiocie ustalenia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (w imieniu którego działał Naczelnik Wydziału Organizacyjnego i Spraw Pracowniczych [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia) decyzja z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] ustalił wobec A.T. (skarżąca) obowiązek poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej sfinansowanych ze środków publicznych udzielonych na jej rzecz w dniach: 28 września 2020 r., 17 listopada 2020 r., 16 grudnia 2020 r., 14 stycznia 2021 r., 10 lutego 2021 r.oraz 19 marca 2021 r. w łącznej wysokości 1133 zł(zobowiązując skarżącą do ich zwrotu) oraz umorzył postępowanie w części dotyczącej ustalenia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej sfinansowanych ze środków publicznych udzielonych na jej rzecz w dniach: 23 października 2020 r., 25 lutego 2021 r., 15-19 marca 2021 r., 22-26 marca 2021 r. w łącznej wysokości 800,13 zł. Ta decyzja została doręczona skarżącej w dniu [...] marca 2025 r. z pouczeniem, że jest ona ostateczna i że przysługuje od niej skarga do sądu administracyjnego. 2. A.T. pismem z dnia [...] kwietnia 2025 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem tej decyzji. Organ skierował do skarżącej zapytanie czy pismo to należy traktować jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim czy też jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca nie ustosunkowała się do zapytania i organ przekazał akta sprawy wraz z wnioskiem skarżącej z dnia [...] kwietnia 2025 r. oraz odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim (o czym poinformował stronę pismem z dnia [...] maja 2025 r.). 3. Po wpływie akt sprawa została wstępnie zarejestrowana jako skarga A.T. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie ustalenia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej. Wobec treści pisma strony z dnia [...] kwietnia 2025 r. zarządzeniem z dnia [...] lipca 2025 r. została wezwana do jednoznacznego wskazania, czy to pismo stanowi skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2025 r. nr [...], czy też wyłącznie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczący tejże decyzji (k. 33 akt II SA/Go 308/25). W odpowiedzi udzielonej w piśmie z dnia [...] sierpnia 2025 r. skarżąca podała, że jej pismo z dnia [...] kwietnia 2025 r. stanowi wyłącznie wniosek o ponowne rozparzenie sprawy (k. 36 akt II SA/Go 308/25). Wobec tego zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2025 r. pismo skarżącej z dnia [...] kwietnia 2025 r. (oryginał) jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został przekazany organowi do rozpatrzenia, o czym poinformowano skarżącą Sprawa zaś została zakreślona w repertorium SA (k. 38 akt II SA/Go 308/25). Akta administracyjne wraz z wnioskiem skarżącej i odpisem zarządzenia z dnia [...] sierpnia 2025 r. wpłynęły do organu dnia [...] sierpnia 2025 r. 4. Po rozpatrzeniu przekazanego mu wniosku Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia postanowieniem z dnia [...] października 2025 r., nr [...] stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia decyzji z dnia [...] marca 2025 r., [...]. W tym postanowieniu po przedstawieniu wyżej opisanego przebiegu sprawy, organ wskazał, że wydana dnia [...] marca 2025 r. decyzja nr [...] jest decyzją ostateczną, od której skarżącej nie służy już wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, tylko wyłącznie skarga do sądu administracyjnego. Organ powołując się na wyraźne żądanie strony wskazał na treść art. 50 ust. 18 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1461, dalej ustawa o świadczeniach) oraz na art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691, dalej: k.p.a.) nakładający na organ obowiązek badania urzędu kontroli dopuszczalności wniesionego środka odwoławczego. Zdaniem organu środkiem zaskarżenia przysługującym A.T., zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji, była skarga do sądu administracyjnego. Złożony przez stronę wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest natomiast niedopuszczalny. 5. W skardze wniesionej na to postanowienie, z zachowaniem terminu, A.T. wniosła o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi odniosła się wyłącznie do kwestii merytorycznych dotyczących treści decyzji z dnia [...] marca 2025 r., nr [...]. 6. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia [...] października 2025 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 7. Skarga, jako że dotyczy postanowienia została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym (art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej p.p.s.a.). 8. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b lub c p.p.s.a.). 9. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotem skargi i sprawy sądowej jest postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2025 r., nr [...], w którym stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia decyzji z dnia [...] marca 2025 r., nr [...]. Postanowienie to zostało wydane ze względu na stwierdzenie przez organ, że wniosek skarżącej jest niedopuszczalny. I tylko w tym zakresie sprawa podlega w niniejszym postępowaniu kontroli sądowej. Nie są nią objęte, bo i nie mogą (art. 134 § 1 p.p.s.a.) kwestie merytoryczne dotyczące decyzji z dnia [...] marca 2025 r., nr [...] (o czym mowa jest w skardze). Dlatego sąd się do tych kwestii nie odniósł. 10. Jeśli chodzi postanowienie organu jest ono w ocenie sądu zgodne z prawem. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 50 ust. 18 powołanej wyżej ustawy o świadczeniach (w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania decyzji z dnia [...] marca 2025 r.), zgodnie z którym Prezes Funduszu wydaje decyzję administracyjną ustalającą obowiązek poniesienia kosztów i ich wysokość oraz termin płatności. Do postępowania w sprawach o ustalenie poniesienia kosztów stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Od decyzji Prezesa Funduszu przysługuje skarga do sądu administracyjnego (zdania 2, 3 i 4 tego przepisu). Przepis ten, mający charakter szczególny, wyraźnie stanowi, że od wydanej na jego podstawie decyzji przysługuje skarga do sądu administracyjnego (zdanie 4). To świadome i celowe uregulowanie jest odstępstwem od przewidzianego przepisami kodeksu postępowania administracyjnego i uregulowanego w art. 127 § 3 k.p.a. środka prawnego w postaci "wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy". Z wyraźnej woli ustawodawcy postępowanie przed Prezesem Funduszu jest jednoinstancyjne. Skoro bowiem od wydanej decyzji przysługuje skarga do sądu administracyjnego to w trybie administracyjnym sprawa nie jest ponownie rozpoznawana. Takie też jest stanowisko, podzielanego przez niniejszy skład, orzecznictwa dotyczące przepisu art. 50 ust. 18 zdanie 4 ustawy o świadczeniach (por. wyroki WSA w Poznaniu z dnia 26 września 2023 r., III SA/Po 342/23 i 20 września 2024 r., III SA/Po 192/25, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 17 lipca 2025 r., III SA/Gd 184/25, WSA w Rzeszowie II SA/Rz 1471/24 i WSA w Łodzi, III SA/Łd 588/25. Z tych względów prawidłowo organ przyjął, że wniosek skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy jest niedopuszczalny (art. 134 k.p.a. w zw. z art. 50 ust. 18 zdania 3 i 4 ustawy o świadczeniach). 11. Wskazać należy, że skarżąca została prawidłowo i wyczerpująco pouczona, że decyzja jest ostateczna i że służy od niej wyłącznie skarga do sądu administracyjnego (s. 14 i 15 decyzji). Została jeszcze dodatkowo przez organ zapytana, czy obstaje przy swoim zdaniu. Mimo tego, że skarżąca nie odpowiedziała, organ przekazał pismo z dnia [...] kwietnia 2025 r. sądowi i tylko wyraźna wola skarżącej zadecydowała o tym, że sąd nie procedował tego pisma jako skargi. Po przekazaniu sprawy z powrotem, mając na względzie to, o czym mowa jest w punkcie 10 niniejszego uzasadnienia, organ musiał więc stwierdzić niedopuszczalność złożonego przez skarżącą wniosku. W kontrolowanym postępowaniu administracyjnym nie wystąpiły również inne uchybienia, które prowadziłby do uwzględniania skargi. Z tych wszystkich powodów, jako bezzasadna podlegała ona oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).