II SA/Go 721/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia pisma bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę. W dniu 13 maja 2013 r. D.B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z pismem m.in. w sprawie braku udzielenia pomocy przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej. Pismem z dnia [...] czerwca 2013r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołując się na art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) wezwało D.B. do uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braku formalnego złożonego wniosku poprzez sprecyzowanie treści żądania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. D.B. zaskarżyła powyższe pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedza analiza jej dopuszczalności. W tym zakresie Sąd bada czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego określonej przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, póz. 1269 ze zm.), który stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Nadto granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. Obejmuje on: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie D.B. zaskarżyła pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2013r. nr [...], którym organ pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącej z dnia [...] maja 2013r., wobec nieusunięcia przez stronę w wyznaczonym terminie braku formalnego wniosku. Stosownie do art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 20013 poz. 267) – dalej kpa, jeżeli podanie strony nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Charakter prawny pozostawienia bez rozpoznania nie został w kpa sformalizowany. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że jest to czynność materialno-techniczna, która nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a co za tym idzie nie może być przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego; stronie przysługuje natomiast uprawnienie do złożenia skargi na bezczynność organu (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2008r., sygn. akt I GSK 485/07, Lex nr 469747; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000r., sygn. akt III ZP 11/00, Lex nr 40475; wyrok NSA z dnia 24 lipca 2012r., sygn. akt I OSK 842/12, Lex nr 1247190). Powyższe prowadzi do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a w konsekwencji, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego, w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.