II SA/Go 732/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu dnia 19 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. stwierdziło nieważność decyzji tego organu nr [...] z dnia [...] lipca 2009r. w sprawie uchylenia decyzji Wójta Gminy nr [...] z dnia [...] października 2008r. o odmowie wydania nakazu likwidacji hodowli gołębi prowadzonej przez D.Ł. na położonej w Kłodawie działce nr [...] oraz w sprawie wydania zakazu hodowli gołębi na powyższej działce. Pismem z dnia [...] maja 2010r. W.D., powołując się na art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. W związku z zawiadomieniem Kolegium z dnia [...] czerwca 2010r. o złożeniu przez W.D. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010r., W.D. w kierowanym do Kolegium piśmie z dnia [...] czerwca 2010r. wyjaśniła, iż podtrzymuje swój wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] kwietnia 2010r. W uzasadnieniu pisma poinformowała, że wniosek z dnia [...] maja 2010r. "nie stanowi odwołania od Decyzji SKO (...) jak mowa w Art. 127, paragraf 3 (Kpa)", nadto, że powinien on "zostać rozstrzygnięty przez SKO w oparciu o Art. 158, paragraf 1 (Kpa) zgodnie z (...) żądaniem". Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu wniosku W.D., powołując się na dyspozycję art. 158 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówiło stwierdzenia nieważność decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] lipca 2010r. W.D. wniosła - stosownie do zawartego w niej pouczenia - skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podnosząc, że "skarga jest bezprzedmiotowa", wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie podkreślić należy, iż zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na akt lub czynność z zakresu administracji publicznej można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Zaznaczyć w tym miejscu trzeba, że stosownie do art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Z kolei, w myśl art. 127 § 3 kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Niewątpliwie uznać trzeba, iż zaskarżona przez W.D. decyzja nr [...] z dnia [...] lipca 2010r. jest decyzją wydaną przez Kolegium w pierwszej instancji. O powyższym świadczy przede wszystkim okoliczność, iż jest ona decyzją wydaną w nowej sprawie, w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010r., nie zaś decyzją z zamkniętego katalogu decyzji organu odwoławczego, przewidzianego przez ustawodawcę w art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto, biorąc pod uwagę treść wniosku W.D. z dnia [...] maja 2010r., jak i jej pisma z dnia [...] czerwca 2010r. stwierdzić trzeba, iż strona wyraźnie i jednoznacznie wskazała na wybór trybu nadzwyczajnego (nieważnościowego). Podkreślić w tym miejscu należy, że w przypadku decyzji nieostatecznej stronie służy prawo wyboru pomiędzy wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (odwołaniem), a wnioskiem o stwierdzenie nieważności. Nie można odmówić stronie prawa do wyboru trybu postępowania – odwoławczego, albo nieważnościowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2007r., sygn. akt II OSK 632/06). Konsekwencją uznania, że stanowiąca przedmiot skargi decyzja, odmawiająca na podstawie art. 158 § 1 kpa stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010r., wydana została przez Kolegium w pierwszej instancji, jest przyjęcie, iż przed wniesieniem do tutejszego Sądu skargi W.D. winna skorzystać z przysługującej jej środka zaskarżenia w administracyjnym toku instancji i złożyć do Kolegium wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. Brak złożenia przez stronę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uznać należy za niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 ppsa, co czyni skargę niedopuszczalną. Z tych względów, na podstawie przepisów art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji. Należy jednak zaznaczyć, iż zaskarżona decyzja zawiera błędne pouczenie o przysługującym stronom środku odwoławczym tj. o możliwości wniesienia skargi do tutejszego Sądu. Wyjaśnić w tym miejscu trzeba, że stosownie do treści art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego, błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W związku z powyższym, stronie skarżącej przysługuje prawo do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2010r. Wniosek ten, jeżeli skarżąca zechce z takiej możliwości skorzystać, należy wnieść, stosownie do art. 58 § 2 kpa, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z jego wniesieniem należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.